325 – Schermschaamte en Oppenheimer-huiswerk met Aaron Mirck

Randal Peelen:
[0:44] In deze aflevering van met nerds om tafel hoor je waarom we allemaal wat meer schermschaamte zouden moeten hebben, hoe je jezelf het best voor kunt bereiden als je straks voor de eerste of de zoveelste keer naar Oppenheimer gaat en als je vriend van de show bent hoor je in de bonusjaar de bonus aflevering dat Ruurd en Randal stiekem best goed karaoke materiaal zijn. Welkom bij met nerds om tafel. We praten vandaag met Ruurd en mijn naam is Randal Peler onze gast van vandaag is Aron Merck en Aron zat hier al twee keer eerder aan tafel. Beide keer had hij een boek geschreven, de eerste keer een dystopische techpoëziebundel genaamd Dit algoritme deugt niet. En later heeft hij een boek geschreven met Sanne Canis, dat heette Niet appen tijdens het eten. En dit keer zit je er vooral voor de gezelligheid. We hadden een gast nodig, best wel last minute en op Twitter geroepen wie wil ons bijstaan? Niemand minder dan Aron Merck. Bedankt dat je er weer bent. Je hebt wel een volgend boek waarvan je hebt geteasd dat het nu nog tussen je oren zit, maar wel een keer geschreven gaat worden en zeker ook bij ons op de boekenschap kan belanden. Maar allereerst dank voor je komst. Hoe is het met je?

Aaron Mirck:
[2:09] Het gaat goed. Thanks for having me. Terug van vakantie, een paar weken weggeweest. Bosnië, ga er heen.

Randal Peelen:
[2:17] Mooi land.

Aaron Mirck:
[2:17] Nu het nog kan ook wil ik erbij zeggen, want het is niet een super stabiel land politiek gezien.

Randal Peelen:
[2:23] Ik weet er ook niks van, maar ik denk gelijk aan oorlog en dat zal wel heel bevooroordeeld zijn voor mij. Hé.

Ruurd Sanders:
[2:27] Heel veel kapot. Tim is mijn schoonmaakster, hij komt uit Bosnië en daar spreek ik geregeld mee in. Elke zomer gaat hij dan terug, voor een maand ofzo. En daar hoor ik wel wat verhalen over hoe er niks meer is en heel veel dingen kapot zijn.

Randal Peelen:
[2:46] Maar waarom moet je er dan toch heen?

Aaron Mirck:
[2:49] Het is een heel mooi land, de natuur is heel mooi. En je loopt door een geschiedenisles. Er is natuurlijk heel veel gebeurd 30 jaar geleden. Heel kort, het Joegoslaafje, al die landen wilden onafhankelijk worden. Zerfje vond het niet zo'n goed idee. Oorlog, genocide. Nederland, Dutchbat, ging er heen, vrede bewaren. Hebben dat niet echt doorgepakt. Dus toen zijn er gewoon duizenden mensen vermoord, waar Nederlandse blauw helemaal bij stonden. En nou, in die realiteit leven ze nu. Dat er dus een oorlog was, vrede is gesticht. En die volkeren moeten zich tot elkaar verhouden. En dat levert heel veel spanningen op.

Ruurd Sanders:
[3:26] Het rommelt nu ook weer.

Aaron Mirck:
[3:28] Het rommelt ook nog steeds.

Ruurd Sanders:
[3:30] Want Servië zit weer te klooien.

Aaron Mirck:
[3:33] Die willen weer onafhankelijkheid. Het land bestaat nu uit twee landen. En Servië wil nu onafhankelijkheid uitroepen, dat deel. Moet je je voorstellen dat daar de oorlogsmisdadigers gewoon vereerd worden. Lintjes krijgen, standbeelden in het land waar die mensen huis hebben gehouden. Het is een heel aparte politieke realiteit in Europa. En natuurlijk ook met die Krimoorlog. Dit is een soort van Oekraïne-Krim-situatie, maar dan op de Balkan. Heftig, maar ook relativerend voor al het leed wat we hier in de eerste wereld hebben, zal ik maar zeggen.

Randal Peelen:
[4:07] En hoe groot is die tip om daar dan echt heen te gaan? Je zegt het kan instabiel zijn?

Aaron Mirck:
[4:13] Nou, meer met het oog op FOMO, dat ik denk dat je er misschien over 20, 30 jaar niet meer heen kan.

Randal Peelen:
[4:19] Niet omdat je gevaar loopt?

Aaron Mirck:
[4:22] Nee, het is niet zoals in Israël dat je bang moet zijn voor een aanslag ofzo. Maar meer dat ik denk dat dit niet nog 10, 20, 30 jaar goed gaat. Of ik hoop het. Maar goed. Maar fijn dat je een lekkere vakantie hebt gehad.

Randal Peelen:
[4:34] En we zijn weer terug. In het warme Nederland. Ik wou zeggen koud. Dat was toen ik even op vakantie was in ons eigen kikkerlandje wel zo. Lekker koud en regenachtig.

Aaron Mirck:
[4:44] Waar ben je geweest?

Randal Peelen:
[4:45] In Overijssel. In de buurt van Omme. En dat was een leuke camping, maar het zou een stuk leuker zijn geweest als de zon ook had geschenen. Maar zo is het soms.

Ruurd Sanders:
[4:54] Zat je in een camping waar je vorig jaar ook stond? Daar ben ik langsgelopen met het Pieterpad.

Randal Peelen:
[5:00] Wat heerlijk! Ja. Mooi gebied. Ja, het is een mooi gebied.

Aaron Mirck:
[5:03] Heb jij het Pieterpad gedaan?

Ruurd Sanders:
[5:04] Sterker nog, ik ga over drie weken weer een stukje lopen. O? Ik heb hem nog niet af. We doen elke keer vier, vijf etappes met bepakking en dan gaan we van hotel naar hotel. Hoe is dat? Leuk. Het is een lelijk pad, laten we even duidelijk zijn. Het Pieterpad is niet mooi. Er zitten wat mooie delen bij en het deel waar ik nu zit, ik zit nu over de helft. En eigenlijk alles ten zuiden van Holten zo, dat is mooi, maar alles wat zeker het deel boven Groningen is, verschrikkelijk. Dus het is gewoon alleen maar verharde wegen. Maar ja, ik ben ontzettend fan van wandelen en eerst wat ik altijd doe als ik ergens in de buurt ben, dan open ik altijd de de facto app, namelijk Maps3D, en dan ga ik altijd kijken waar zijn de wandelwegen, want ik wil altijd kleine mooie bospaadjes wil ik vinden. En dan zie ik heel vaak het Pieterpad hier lopen, en dan zie ik daar een heel mooi postpaadje lopen. En dan zeg ik, waarom loopt die nou niet zo? Maar ja, waarschijnlijk slijt dat pad ofzo als iedereen eroverheen banje. Dus ze hebben niet de mooiste wegen uitgekozen, maar het is meer een uitdaging om gewoon door Nederland heen te gaan. En ik moet wel zeggen dat, maar niet specifiek door Pieterpad heen, maar eigenlijk de laatste tien jaar ofzo, ik wel steeds meer besef krijg van waarom gaan we eigenlijk met z'n allen als een stel debielen naar het zuiden toe, Terwijl Nederland ook eigenlijk een hartstikke mooi land is.

Aaron Mirck:
[6:27] En beter voor het klimaat.

Ruurd Sanders:
[6:28] Ja, ook. Maar er zijn er zoveel dingen die ik niet gezien heb.

Randal Peelen:
[6:34] Het geldt eigenlijk voor heel Europa. Dat is hier fantastisch in het buurland.

Ruurd Sanders:
[6:38] Het prachtige strand.

Randal Peelen:
[6:39] Helemaal naar het zuiden.

Ruurd Sanders:
[6:40] Ik ben bijvoorbeeld naar de Vogese voor het eerst geweest in mijn leven. Prachtig. Zo ontzettend mooi. Dat hoef je helemaal niet 10 uur voor te rijden. Om maar even een dwarsstraat te noemen. De Eifel wil ik ook nog eens een keer bezoeken. Voor mij is dat drie, vier uur rijden of zo. Dat ben je zo. Dus ik merk wel dat ik steeds minder de behoefte heb om... Echt zo, ja, want Bosnië is ook een stukje rijden, volgens mij.

Aaron Mirck:
[7:07] Ja, vliegen, overstappen.

Ruurd Sanders:
[7:07] Of je vliegt, ja, oké, dat kan ook. Maar goed, mijn schoonmaakster die rijdt het dan. Dat is volgens mij drie, vier dagen rijden of zo.

Randal Peelen:
[7:16] Aaron, kun je iets vertellen over het volgende boek dat je in je gedacht hebt? Want je moet daar maanden over pijnzen voordat de eerste pen op papier komt, denk ik. En misschien is het zelfs wel zo dat je er eerst nog wat uitgevers van moet overtuigen. Hoe ver zit je in dit proces?

Aaron Mirck:
[7:33] Ja, dus ik ben dit concept aan het uitwerken. Ik ben in gesprek met een uitgever hierover. Maar het is nog geen woord op papier. Alleen in grote lijnen is er een verhaal. En dat verhaal is de afgelopen maanden een beetje ontstaan. En het draait eigenlijk allemaal om één woord. En dat woord is schermschaanten. Dat is ook de titel van het boek wat ik in gedachten heb.

Randal Peelen:
[7:55] Dat is nieuw, schaanten.

Aaron Mirck:
[7:56] Ja, dat is een nieuw woord. Het heeft heel eventjes een momentje gehad. Toen had het een andere betekenis dan hoe ik het voor me zie. Toen betekende schermschaamte namelijk de schaamte die ouders en oppassers, verzorgers ervaren als ze een kind achter een scherm zetten. Dat is natuurlijk makkelijker dan dat je dan echt...

Randal Peelen:
[8:16] Oh, zo'n schermschaamte ten opzichte van je kind.

Aaron Mirck:
[8:18] De schaamte die je hebt als je het maar bij een scherm dumpt in plaats van dat je echt interacteert met een kind. Dat is schermschaamte in die betekenis. Maar ik zie een andere betekenis. Het kwartje viel bij mij toen ik bij een lezing was, nog niet eens heel lang geleden. Het is eigenlijk heel erg geïnspireerd op dit boek van Johan Hary. Dat kan je zien. Stolen Focus, een beetje de bijbel voor techcritiek. Gestolen Focus. Ja, gestolen. Ja.
[8:53] En dat boek gaat, het is een beetje het standaardswerk over hoe Big Tech onze aandacht steelt en ervoor zorgt dat we ons niet meer kunnen concentreren. De gemiddelde kantoormedewerker heeft een focus van drie minuten, de gemiddelde student kan zich één minuut op iets concentreren. Niet heel goed nieuws denk ik voor onze kennis-economie. En wat hij vertelt is dat, net een beetje zoals bij het klimaatprobleem, dat je niet zou moeten zeggen van het is jouw schuld, of het is jouw schuld dat de aarde naar de knoppen gaat. Dat is een maatschappelijk probleem, daar moeten we met z'n allen iets aan doen. Net zoals dat Google en Facebook en TikTok, die moeten andere software gemaken of andere algoritmes gebruiken. En op die manier kunnen we dit probleem oplossen. En daar ben ik het helemaal mee eens, maar dan was ik bij een lezing van een domheidsspecialist. Dus die heeft heel veel boeken gegeven over domheid. En die zei domheid, dat is wanneer je iets doet en blijft doen, wat je schade aanbrengt. Aanbrengt. Roken bijvoorbeeld. Je weet dat het slecht voor je is of blijven ander gedrag wat wat langdurig slecht voor je is. En toen dacht ik ja maar wacht eens de manier hoe wij nu omgaan met digitale technologie met social media met met onze schermen dat is een vorm van domheid.

Randal Peelen:
[10:07] Wacht even een vorm van domheid? Ik voel me aangevallen Aaron Merck.

Aaron Mirck:
[10:10] Ja dat is misschien ook een beetje Dat is een beetje de bedoeling, want door de hele tijd te blijven zeggen het is niet je schuld, het ligt aan de ontwikkelaars of de bedrijven of de vc's die achter dat soort clubs zitten. Google wilde ook nooit betaalde advertenties, dat zou zoekresultaten corromperen. Maar onder druk van vc's moest dat, want dan heb je een beter advertentiemodel. Dus door de hele tijd te zeggen nee, dat is niet je schuld, daar kan je niks aan doen. Op die manier komen we nooit in actie. Dus ik denk dat we een stap verder moeten gaan. we moeten zeggen schermschaamte. Technologie hoe we er nu mee omgaan maakt ons niet gelukkiger, maakt ons niet productiever, het maakt ons niet autonomer, het is niet duurzaam. Klimaat gaat ook nog eens een keer naar de kloppen, want de CO2 uitstoot van de digitale wereld is meer dan van vliegtuigen. Dat vind ik nogal wat, daar hebben we het echt heel weinig over. En het maakt ons niet dus ik denk dat we ons meer zouden moeten schamen voor onze schermtijd. Voor hoeveel tijd we doorbrengen achter een scherm. Hoeveel vragen we stellen aan een Google, aan een chat GPT inmiddels. Ik denk dat we heel veel van onze menselijkheid verliezen. Heel veel van ons geluk. Door hoe we omgaan met digitale technologie op dit moment.

Ruurd Sanders:
[11:24] Toen je zei dommer, toen moest ik gelijk denken aan een studie die geloof ik gedaan is. Sinds dat wij, we hebben altijd dat externe brein bij ons. Dus we hoeven niks meer te onthouden, je hoeft niks meer op te zoeken op een ineens klopendie. Nou heb ik dat in mijn jeugd ook nooit gedaan, ook vrij snel geef ik naar Google. Maar omdat we dus eigenlijk nooit meer iets hoeven te onthouden, trainen we ons brein ook eigenlijk niet om überhaupt iets aan te houden. en... Ik heb ergens een keer iets gelezen over dat kan blijkelijk de mensheid daardoor ook collectief eigenlijk dommer aan het worden is omdat we eigenlijk je bent in feite één brul na je persoonlijke assistent weg om een complex stukje informatie op te vragen zeg maar. Ja maar dat kan ik gewoon niet.

Randal Peelen:
[12:05] Een stukje luiheid ontstaat. Nou ja maar luiheid dommer, hallo. Nee, nee, ik zeg het niet. Als je een rekenmachine in je broekzak hebt zitten, waarvan mijn leraar altijd zei dat heb je later niet, dus je kunt maar beter leren rekenen. Dan kan ik wel degelijk sneller en meer sommetjes maken. Dus ik zie niet hoe ik dan dommer ben als ik dat ding doe.

Ruurd Sanders:
[12:23] Bijvoorbeeld het rekenen, ik weet dat daar ooit eens een keer ook iets over gelezen heb, dat het ging niet zozeer om het feit dat je kan rekenen, het gaat meer over hoe je je brein traint. En de neurale paden die je eigenlijk aanmaakt. En misschien gebruik je dat daarna helemaal niet meer voor het rekenen, maar een bepaalde manier van een som bijvoorbeeld logisch benaderen of analytisch benaderen.

Aaron Mirck:
[12:43] Dat is meer een beetje het idee. Dus we hebben het nu over twee taken eigenlijk, het opzoeken van informatie en het doen van een som. Een rekenmachine en een escroppodie. Dat we dat uitbesteden, oké, alla. Maar het gaat eigenlijk veel verder. Dat is een deel van mijn betoog. Namelijk dat we ook fundamentele vragen aan Google stellen. Moet ik een andere baan? Ben ik nog gelukkig in deze relatie? Wat moet ik doen? En dat zijn vragen die we googelen. Met CEO worden daar artikelen op geschreven. En dat zijn ook vragen die we nu aan ChatGPT stellen. En de vraag...

Ruurd Sanders:
[13:13] Antwoorden dat aan elkaar te vragen.

Aaron Mirck:
[13:15] Of aan onszelf. Wat is de zin van het leven? Wat is de zin van deze baan? Van deze relatie? Van de plek waar ik woon? Ben ik gelukkig? Waarom zou Google of Facebook of OpenAI beter weten of ik een depressie heb dan mijn huisarts of dan ikzelf?

Randal Peelen:
[13:31] Even om het scherp te krijgen. Wat versta je in dit geval onder domheid? Want ik heb het vermoeden dat je echt iets op het spoor bent En dat het voor mij de verkeerde denkrichting voelt.

Aaron Mirck:
[13:43] Ja, dus de domheid zit er maar in dat we allemaal wel eens een keer een middag of een avond of een dag deel op social media hebben doorgebracht, door een timeline hebben gescrollt en doorgeklikt en doorgeklikt. En aan het eind van de avond onze telefoon wegleggen en denken waar ben ik nou helemaal mee bezig geweest. En dat lege gevoel en dat je dan niet in staat bent om te stoppen met het checken van nieuwssites, het checken van nieuwe social media, dat je op die manier toch op een bepaalde manier verslaafd blijft aan digitale afleiding, dat je je aandacht laat stelen, dat is waar voor mij de domheid in zit.

Randal Peelen:
[14:22] Dus dom heeft niks met IQ te maken, niks met het vermogen logisch na te denken. Verslaving is een echt fenomeen, toch? Dan kun je Albert Einstein zijn, nog steeds verslaafd raken aan het een of ander.

Aaron Mirck:
[14:37] Ja, dus verslaving is een soort van zwart-wit term, omdat je dan... Dat je dan, dat kan je natuurlijk diagnosticeren. Maar ik denk dat het genuanceerder is dat we op heel veel momenten in de dag niet de innerlijke monoloog met onszelf willen aangaan. Je staat te wachten bij de bus of je zit in een restaurant en je tafelgenoot gaat naar de wc. Je blijft in je eentje achter. Die momenten, die leegte die we vroeger nog moesten opvullen met een verhaal wat in ons hoofd afspeelde. Die afleiding, dat moment kunnen we niet aan en dan pakken we een afleiding. En het uiterste daarin is natuurlijk verslaving, maar daarvoor zit nog denk ik een ding dat we alle leegtes opvullen met digitale technologie.

Randal Peelen:
[15:23] Ik ben het namelijk niet met je eens, althans het werkt voor mij subtiel anders. Wat je zegt dat ken ik wel, want ik ken zeker mensen die als je even naar de wc gaat, dan zitten die aan hun telefoon en ik ben wel die guy die elke ochtend zit te mediteren en als ik met iemand in het restaurant zit en mijn gesprekspartner is er even vandoor, dan juist denk ik nee, ik ga nu even niet de telefoon pakken, maar ik ben ook die guy die schreeuwend verslaafd is aan slack, aan reddit, aan voorheen twitter, aan van alles waar ik de hele dag overheen wil scrollen en voor mij is het niet zozeer het vullen van die leegte, daar ben ik soms zelfs naar op zoek die rust en leegte. Elke ochtend 10 minuten met een app die me vertelt hoe ik het moet doen, ironisch genoeg. Alleen ik heb, ik hunker gewoon naar de dopamine van nieuwe berichtjes. En dat noem ik wel echt verslaving.

Aaron Mirck:
[16:22] Ja, dus gewoon wat cijfers om, we hebben allemaal een soort particuliere ervaring, maar we brengen gemiddeld 2,5 uur door op social media. De gemiddelde kantoormedewerker kan zich drie minuten concentreren. We zijn 2,5 tot 3 uur per dag aan het e-mailen. Dat is een beetje een suffervorm van dopamine, maar een nieuw mailtje wat binnenkomt, een nieuwe opdracht, een compliment van een collega, ook een vorm van dopamine. Wat is het? De gemiddelde schermtijd is drie uur, zoiets.

Randal Peelen:
[16:50] Als je het hebt over een mobiele telefoon wel, maar computer kan ik makkelijk acht uur achter zitten.

Aaron Mirck:
[16:55] Ja, maar dat zou je nog kunnen zeggen, dat is werk waarop je gewoon, daarop doe je je werk.

Randal Peelen:
[16:59] Zou je nog kunnen zeggen, maar dat is voor mij echt niet waar hoor. Ik zit van alles te doen achter dat ding. Sorry, want ik vind die statistieken mooi en je hebt echt wel iets te vertellen, maar is er een... Is het verschil belangrijk of dat je een leegte wil vullen in je hoofd of dat je gewoon op zoek bent naar dopamine? Je zou ook kunnen zeggen, ja wat maakt het uit? Elke tijd met die smartphone in je hand, welke reden dan ook, is gewoon weggegooid. Zou je ook kunnen stellen.

Aaron Mirck:
[17:30] Ja, dus het ingewikkelde is dat de helft van onze vrije tijd gaat op aan schermen. En we zijn zogenaamd drukker dan ooit. We zijn eenzamer dan ooit in de recente geschiedenis. We hebben minder tijd voor vriendschappen, voor hobby's, voor sporten, collectief. Dus het lijkt allemaal heel inwisselbaar en futiel. Ik heb een schermtijd van één uur, twee uur, drie uur, whatever. Ik denk dat je misschien wel kan zeggen dat als je een schermtijd hebt van één uur, dan zou je nog kunnen zeggen, oké, dat is functioneel. Met twee uur kan je het hebben over een uitdaging. En heb je meer dan drie uur schermtijd op je smartphone, misschien heb je dan gewoon echt een probleem. En misschien moeten we dat ook echt een probleem gaan noemen. En moeten we daar met z'n allen een gesprek over voeren, net zoals we dat zijn gaan doen over vliegtuigen, over vliegschaamte en over ongezond eten. En misschien is dit wel de volgende stap in hoe we, en dat begint misschien met schaamte, zeg van je meer dan 2, 3 uur schermtijd. Dat is gewoon een probleem. Maar gooi mij. Dat is echt die je kan doorbrengen met je vrienden, familie. Je kan een bedrijf opzetten, je kan de wereld zien, je kan het pietenpad lopen, zelfs het deel boven Groningen wat niet mooi is.

Randal Peelen:
[18:32] Ga iets doen. Maar maak dit weer scherp en pak mij eens als leidend voorwaar, want ik ben verslaafd. Ik heb een schermtijd ver boven de drie uur, dag in, dag uit. Ik weet het niet uit mijn hoofd. Als je wil dat ik het opzoek, dan wil ik dat met liefde doen, maar dat duurt even. Dan moet ik die tijd zien te vullen. Schermtijd, ik klik erop. De iPhone moet even nadenken. Hij is aan het draaien, maar dat maakt toch niet uit. Zeg even dat het vijf is. Ik ga jou één ding, één van de dingen vertellen die ik erop zit te doen. Kijk, er zijn dingen als reddit doen, scrollen en filmpjes en plaatjes kijken, zeker weten. Maar, oh wacht effe, gemiddeld per dag 7,7 uur of 7 uur en 7 minuten. Maar is wel ook met mijn laptop erbij opgeteld.

Aaron Mirck:
[19:13] En als je smartphone-only doet?

Randal Peelen:
[19:15] Ik weet niet hoe makkelijk dat is.

Aaron Mirck:
[19:17] Nou goed, dat wordt misschien ook de particulier.

Ruurd Sanders:
[19:19] Mijn statistieken worden een beetje out of whack geschreven. Ik gebruik de hele dag Teams om in telcos te zitten. Dus bij mij staat Teams de hele dag te stampen. Ik doe er niet echt iets mee, maar die staat gewoon open. Dus daar kijk ik zelfs ineens naar, maar dat meet hij dus wel. Dus bijvoorbeeld, ik heb 6 uur en 1 minuut gemiddeld per dag schermtijd. Maar dat is al 3 uur en 18 minuten, dat is al door teams ingenomen, dus dat klopt eigenlijk niet zo. Maar bij mij wel, en dit klopt wel, ik ben onder andere ook verslaafd van YouTube.
[19:52] Ik vind het ontzettend fijn om documentaires en explainervideo's te kijken. Dat vind ik wel erg interessant, maar ook daar heb ik af en toe wel dat ik denk, oké, nu moet ik hem even uitzetten.

Randal Peelen:
[20:01] Maar dit is ook zo'n statistiek. Ik heb hem gemiddeld vorige week 110 keer per dag opgepakt, mijn telefoon. Dat is toch heftig? Ja.

Aaron Mirck:
[20:09] Dat is toch, als je welk lichaamsdeel dan ook 110 keer per dag zou aanraken, ga je toch naar de huisarts?

Randal Peelen:
[20:14] Oh nee hoor. Er zijn dat die dat best leuk vinden, maar pak m'n oosbeet. Oké, het is veel, nou en?

Aaron Mirck:
[20:22] Dus, als je op je sterfbed ligt en je blikt terug op je leven, dan kan je terugdenken Instagram content, YouTube explainer video's, Reddit. Ik denk niet dat het is wat het leven de moeite waard maakt.

Randal Peelen:
[20:34] Dit is ook hoe ik mijn vrienden spreek. Ik ben een potje Weerwolf aan het spelen nu online met andere mensen. Dat is toch heerlijk? Dit is sociaal. Je bent nu net mijn moeder die in drie havo op mijn kamer stond en zei Wat ben je toch een, wat is dit voor asociaal gedrag? Ga toch eens met je vrienden buitenspelen. Mam, mijn vrienden zijn op de computer. Dit is het forum waar ik met mensen praat. Waar ik mensen een paar keer per jaar zie. waar ik uiteindelijk m'n relatie, een leeuwendeel van m'n vriendschap aan heb overgehouden en extreem veel in m'n leven aan heb te danken, waaronder m'n carrière. Het is echt niet te geloven wat ik aan internet kan toeschrijven wat positief is in m'n leven.

Ruurd Sanders:
[21:11] De vraag is of dat toeschrijvers aan internet, stel dat jij in een internetloos leven zou zitten zou je wellicht ook succesvol zijn geweest.

Randal Peelen:
[21:20] Kan ik me niet voorstellen.

Ruurd Sanders:
[21:22] Ja, maar wat ik ergens een keer gelezen heb over sociale media of gewoon ook mobiele telefoon en het feit dat we gewoon constant, content, één klik verder weg hebben, is dat we laten verveling niet meer toe. En het schijnt dat onder andere de kern van creativiteit is je vervelen. Toen ik, ik heb als kind, heb ik heel veel gediend in de kerk. Ik was het meest creatieve persoon in die kerk. Ik zag me stierlijk te vervelen terwijl de priester aan het prediken was. En ik was over allerlei rare dingen was ik aan het nadenken. Daarvoor moet ik nu letterlijk gaan rennen. om het maar even een dwarsstraat te noemen, dan gaat mijn brein helemaal allerlei dingen gaat die lopen verwerken, terwijl ik dan bezig ben of je gaat wandelen of dat soort dingen. En je schakelt je op die manier af. Maar blijkbaar die verveling toelaten, dat durven wij niet meer. Wij durven ons niet meer te vervelen. We willen ook eigenlijk niet meer alleen zijn met onze eigen gedachten. En dat is ongezond, zeggen ze.

Randal Peelen:
[22:15] Dit is dus die vraag die ik net aan Aron stelde, is het zo dat we de leegte willen vullen, dus die verveling niet toestaan, of zoeken we de dopamine van het volgende bericht? Het is natuurlijk allebei, laten we wel zeggen.

Aaron Mirck:
[22:27] Ja, maar...

Randal Peelen:
[22:28] Welke is het grote probleem?

Aaron Mirck:
[22:31] Ik vind het heel goed dat je aanstipt, dat je heel veel te danken hebt aan het internet. En dat is het ingewikkelde, we zijn allemaal blij met een online kaart die ons naar onze bestemming brengt. Ik heb mijn vriendin leren kennen via de dating app waar ik voor werkte destijds. Ik ben ook geen digitale kluizenaar, om het zomaar te zeggen. De vraag is, gebruiken wij social media of zijn wij het product?

Randal Peelen:
[22:57] Ja, daar zijn we denk ik wel van uit.

Aaron Mirck:
[23:01] Uitgemaakte zaak. Ja, dus de vraag is hoe kan je dan toch profiteren van al die digitale middelen, je vrienden blijven spreken, Weerwolven online, zonder dat je de hele tijd hoekt blijft. En er zijn mensen die zeggen oké, je moet een domme telefoon nemen, je moet af van Instagram, je moet af van Slack, Weerwolven, whatever. En ik denk dat dat misschien te streng is. We hadden het hiervoor eventjes over het digitale vergelijken met bijvoorbeeld alcohol. We weten ook dat drank verslavend is. Nou, al die social media zijn ook verslavend. Misschien moeten we dan zeggen, we gaan het alleen met mate doen. Dus net zoals je niet de hele dag snoep eet of de hele dag bier drinkt, hoop ik, zou je dat misschien ook moeten doen met social media. En dan, om het maar praktisch te maken, er is een auteur, een Rolf de Belli, en hij heeft het over nieuwsdieet. Je maatigt je nieuwsinname. Nieuws is niet goed voor ons, net zoals suiker. Misschien moeten we dat ook met social media doen.

Ruurd Sanders:
[23:56] Nieuws is doorgaans wel naar.

Aaron Mirck:
[23:58] Nieuws geeft je een negatief beeld over de realiteit. Het is alleen slecht nieuws. Het is eigenlijk alleen maar slecht nieuws. Het leert je ook niet iets fundamenteels over de wereld. Je ziet een ontplofkraak in Amsterdam of een bomaansgelag in Amerika. Maar je leert niets over de onderliggende structuur. Daarom ook de correspondent. Maar dat zouden we misschien ook moeten doen met social media, dat je zegt oké ik ga elke dag een half uur op dat forum waar ik mijn vrienden spreek en niet de hele fucking dag. En dan krijg je iets meer balans en dan heb je wat meer eigenaarschap over je tijd en over je aandacht.

Randal Peelen:
[24:32] Waar ik wel een warm gevoel van kreeg is, ik ben nu samen met Sander Denneman, dat is ook een onafhankelijk podcastmaker, samen bezig met een nieuw project, een nieuwe podcast. Of nou ja, de podcast begon al, bestond al, maar dat maakt niet uit. En hij werkt via de Pomodoro-methode, wat eigenlijk heel plat geslagen is. Je deelt je dag op in blokken van een half uur, dan zet je een wekkertje van 25 minuten. En in die 25 minuten moet je gewoon gefocust op één taak bezig zijn. Daarna gaat het wekkertje af en heb je vijf minuten om te doen wat je wil. Nou, je kunt daar een beetje creatief in worden, maar wat hij zegt, ik heb acht taken, of eigenlijk acht blokken per dag die ik indeel. Dan kun je uitrekenen dat dat vier uur is. En hij zegt, ja, iedereen die zegt dat hij heel veel meer dan vier uur super effectief werkt, die liegt. Als je acht blokken van een half uur effectief kan werken per dag, dan ben je al heel erg veel verder dan een boel mensen. En ik ben dat nu aan het proberen en wat ik nog niet goed doe is, ik wil eigenlijk een tool die dan ook al mijn social media even uitzet. Van mijn part op internetniveau en ik wil dat die ook voor me bijhoudt wat die acht dingen zijn die ik op die dag wil doen. En het kan best zijn dat vier blokken aan één taak en dan vier losse blokjes of een keer twee blokjes aan één ding. En ergens halverwege even een wat langere pauze, maar dit is toch eigenlijk exact wat jij nu aan het omschrijven bent. en dat hele Pomodoro idee is al jaren oud.

Ruurd Sanders:
[25:58] Maar je hebt toch focus modes op je iPhone? Dat kun je toch inzetten?

Randal Peelen:
[26:01] Dat kan, maar dat heb ik nog nooit gedaan.

Ruurd Sanders:
[26:03] Ja precies, maar daar komt het een beetje terug op wat jij zei. Wij worden eigenlijk constant, beter manier, je begint bij jezelf. Ga het zelf maar aanpakken. Nu is het dan schermtijd en je hebt dan de mogelijkheid met focus mode, en bij Google heb je volgens mij hetzelfde, waarin je het dan zelf kan inrichten, maar het wordt niet echt opgelegd. Het is niet dat je bij het eerste inrichten van je telefoon hebt, dat de eerste vraag wellicht zal zijn, hé ben je misschien een beetje verslavingsgevoelig? En als je daar ja op zegt, dat die gewoon automatisch die focus mode al voor je klaarzet. Kun je achteraf wel veranderen, Dus nu wordt de verantwoordelijkheid bij de verslavende, degene met de verslaving neergelegd. En die wil dat misschien helemaal niet.

Randal Peelen:
[26:46] Nee, maar als jij de vrije wil van mensen inperkt door het by default af te kappen, dan is de wereld ook te klein.

Ruurd Sanders:
[26:53] Ja, tuurlijk. Het is natuurlijk heel raar dat je aan de ene kant zegt, ja, hier heb je focus mode, dan kun je wat minder. Maar kijk eens hoe geweldig dit is. Maar hier, maar eigenlijk niet. Kijk eens hoe geweldig dit is. En zo word je constant aan de ene kant worden die glitters hiervoor gehouden en daar heb je focus.

Randal Peelen:
[27:08] Aaron, jij bent een boek aan het schrijven en je hebt het voor een deel tussen je oren, je hebt de hoofdstukken denk ik al ongeveer uitgeleid als ik je zo hoor. Je bent een ent op dreef. Laat ik, dat is kapitaal van Karl Marx erbij pakken. Die heeft een uitstekende kritiek geschreven op het kapitalisme. Die geroemd wordt door bijna iedereen die kapitalisme haat. en vervolgens zelf een systeem verzonnen dat nog veel minder goed bleek te werken. Wat nou als jouw kritiek op smartphones en schermtijd loepsuiver en een schot in de roos is, maar de oplossingen die jij verzint eigenlijk geen houtpleiken snijden? Of hoe zeker ben je daarvan? Wat wordt je oplossing?

Aaron Mirck:
[27:51] Nou, het allereerst tankstrik in een zin wordt gebracht met Karl Marx. Dat is dat ik evenveel impact kan hebben. Karl Marx had ook geen krullen, volgens mij. Ja, dat had hij zeker. Dus dat gelijkenis is treffend. Ik las een stukje in De Groene vandaag. Ondanks dat hij dus een communist was, duur van wijn duurde wijn hield.

Randal Peelen:
[28:14] Hoezo, waar mogen communisten niet genieten dan? Hij is natuurlijk voor herverdeling en anti-geld enzo.

Aaron Mirck:
[28:18] En dan toch mooie concerten, duurde wijnen. Dus hij was een hipster avant la lettre.

Randal Peelen:
[28:23] Hij was volgens mij niet eens een communist. Hij was min of meer de communist.

Aaron Mirck:
[28:28] Afhankelijk van wie je het vraagt. Ja, het zou kunnen dat deze oplossingen niet de way to go blijken. Maar wat ik denk is dat we, we hebben het gezien met duurzaamheid. We hebben het gezien met diversiteit. Tien jaar geleden werd Dows en Cruz nog uitgelachen toen ze zeiden dat Zwarte Piet niet kon. Pauw en Witteman, oho gekke Duitsen.

Randal Peelen:
[28:47] Dat vind ik een heel bijzonder fragment. Die ga ik wel echt even in de shownote zetten. Pauw en Witteman zeggen dat Zwarte Piet niet meer van deze tijd is. En dat ze dat in het buitenland wel ziet. En iedereen zegt, waar heb je het over?

Ruurd Sanders:
[29:00] Dat zou je nu... Dan wordt dat in de modellencircuit geloof ik. Ze wordt nu om andere redenen weggelachen.

Randal Peelen:
[29:06] En die redenen zijn wat terechter. Maar dat is even een ander omstuk.

Aaron Mirck:
[29:09] En nu, ik geloof dat je bij de Albert Heijn geen Zwarte Piet meer hebt. Meer. Dus dan ik geloof dat zelfs de VVD nu overstag is dat zich nou misschien is het toch niet zo'n goed idee. Dus dat kan er gebeuren in tien jaar. Hetzelfde met duurzaamheid. Zelfs Shell noemt zichzelf nu een duurzaam bedrijf.

Ruurd Sanders:
[29:26] Smartphone is op middelbare school.

Aaron Mirck:
[29:28] Daar hebben we het nu over, maar de vraag is natuurlijk waarom gaan we het dan verbieden bij kids en waarom is het dan normaal dat je op het werk de hele tijd je laat afleiden door je smartphone. TV GELDERLAND 2021.

Randal Peelen:
[29:41] Maar welke oplossingen ga jij bieden in je boek? Weet je dat al?

Aaron Mirck:
[29:46] Ja, ja, ja. Nou ja, een social media-diate is een ding. Het lijkt me logischer dat je apps installeert en van je telefoon afgooit als je ze gebruikt. Dus ik heb net hier een foto gemaakt van de studio. Die heb ik op Instagram gezet. En ik heb die app er weer afgegooid. En dat is misschien wel drastisch, maar er is natuurlijk helemaal geen reden om je al die apps de hele tijd op je telefoon hoef te hebben.

Randal Peelen:
[30:05] Wacht even. Op het moment dat ik even een foto op Instagram wil zetten en ik moet die hele app opnieuw downloaden, is natuurlijk wel...

Aaron Mirck:
[30:12] Die hele app opnieuw downloaden, dat is tien seconden werk.

Randal Peelen:
[30:15] Nee joh. Ja joh. M'n databundel maakt overuren.

Aaron Mirck:
[30:18] Ik snap...

Randal Peelen:
[30:18] Je hebt nu...

Aaron Mirck:
[30:19] Gewoon je CO2 uitstoot hè.

Ruurd Sanders:
[30:21] Weet je wat je moet zeggen?

Randal Peelen:
[30:23] Je mag maar tien apps hebben. Kies ze zorgvuldig, bijvoorbeeld.

Ruurd Sanders:
[30:27] Ik zou dan zeggen, gebruik dan de focus mode. Dat je gewoon gedurende de week of zo die app nog had.

Aaron Mirck:
[30:33] Ja, maar daar kan je omheen, daar kan je omheen. Je moet zoveel mogelijk opgaan. Ja, dat is ook zo. Weet je, maar er zijn natuurlijk...

Ruurd Sanders:
[30:36] Je zou het eigenlijk in moeten stellen.

Randal Peelen:
[30:38] Maar sorry, ik kaap je oplossingen, train of what.

Aaron Mirck:
[30:41] Oké, je gaat de apps gebruiken. Er zijn natuurlijk honderden oplossingen. Je hebt die Nederlandse startup Unplug, die een tech hebben ontwikkeld. Dan moet je een sleutelhanger langs je telefoon halen voordat je die apps kan gebruiken. Je hebt Freedom, een app die ik aanraad en ik zelf ook gebruik. Die zorgt ervoor dat je bepaalde apps op je devices kan blokken tijdens bepaalde tijden. Focus Mode, de apps voor je telefoon gooien. Er zijn tal van manieren hoe je...

Randal Peelen:
[31:09] Er is wel allemaal discipline voor nodig.

Aaron Mirck:
[31:13] Ja, nou ja, ze helpen je om je te disciplineren. En het uiterste oplossing is je telefoon op zwart-wit zetten. Want dan wordt een Instagram feed echt heel saai.

Ruurd Sanders:
[31:23] Dat is ook wat focus modes doen volgens mij. Er is iets in focus modes waarin je als je... Of misschien nog een voorloper van focus modes... Je kon een bepaalde tijd instellen voor Instagram ofzo. Of social media in het algemeen. Als je dan over die tijd in ging, dan werd je scherm gewoon zwart-wit. En dan wordt het heel snel heel vervelend. En dan stop je ermee.

Aaron Mirck:
[31:45] Je kan hem ook default zwart-wit zetten, ja. Dat hij de hele tijd gewoon zwart-wit is. De kleur gewoon verdwijnt.

Ruurd Sanders:
[31:50] Ik zou het misschien ook niet te maken kunnen hebben. Want ik heb soms het gevoel dat wij al naar de kloten zijn. Want we hebben de opnoemst van... Maar dat is toch wel heel cynisch? Het is toch wel heel cynisch? Dus, wij zijn al door een bepaalde curve heen gegaan waarin het allemaal vrijheid blijvend valt. En wij zitten helemaal in dat zog en we komen daar waarschijnlijk heel moeilijk uit. Want daar zitten we nu eenmaal en we zitten elke dag die dopamine te vreten.

Aaron Mirck:
[32:17] Iets is nou helemaal zwart.

Ruurd Sanders:
[32:19] Kan er niks van worden. Maar stel nou bijvoorbeeld dat je... Bij kinderen dat wel gedisciplineerder aanpakten. Zodat je bijvoorbeeld bij kinderen veel vroeger het gevaar van roken, van sociale media, weet ik veel wat, probeert uit te leggen. En dat ze wellicht niet anders weten dat ze maar zoveel uur per dag eigenlijk aan Instagram mogen zitten. Is dat dan de oplossing misschien? Weet je wel het ingewikkelde?

Aaron Mirck:
[32:41] Dat weet ik niet hè? Wat volgens mij het ingewikkelde is, dat in onze bubbel weten we dat allemaal best wel aardig dat die apps zijn vernest voor je aandachtspannen, voor je concentratie, voor je creativiteit. Dat weten wij. Maar er is een hele grote wereld erbuiten. En ik denk hoe minder geld je hebt en hoe minder tijd je hebt om tijd door te brengen met je kinderen, hoe makkelijker het is om te zeggen hier heb je een scherm, ga maar twee uur TikTok kijken. Dan hoeven we niet met je te praten. Ik zie het in het alfee, dan zie ik mensen denk ik uit kwetsbare milieus en die zitten, dat is alles wat ze hebben, is dat scherm. En dit zou een heel mooi voornemen zijn, maar ik vraag me af of het lukt om het alleen aan die generatie te leren. Als wij als grote mensen het goede voorbeeld niet geven. Een derde of een helft, ik weet het niet meer precies, van de kinderen noemt zijn ouders schermverslaafd. Ja. Dus het is nog superhypergevend om te zeggen.

Ruurd Sanders:
[33:34] Dat is waarschijnlijk omdat ze ook zien, maar om maar even een hele rare dwarsstraat te pakken. Bijna elk kind gaat wel door een periode heen waar ze voor het eerst erachter komen wat een daadwerker achter vlees schuilt. En heel veel daarvan hebben als eerste reactie, ik wil geen vlees meer eten. Maar wij mensen, wij volwassenen zijn over het algemeen nog carnivoren. Dus wij, of omnivoren, maar goed, we willen graag ook vlees willen we eten. En dus blijf maar doorgaan. Maar die primaire reactie van die kinderen, net hetzelfde als wat je nu zegt van, hé, je bent schermverslaafd, dat is wel puur. Misschien moet je dat wel zien vasthouden en een soort van... Ik weet niet, voeden ofzo.

Aaron Mirck:
[34:13] De vraag is of het gaat lukken om een kind op te voeden met dat idee, als die ouders het goede voorbeeld niet geven. Dus net zoals je als kind wel denk ik door hebt van oké, het is niet geweldig als iemand de hele tijd alcohol drinkt, dan nog kan het onnabewust meegenomen worden in het gedrag later, als je in zo'n omgeving opgroeit waar dat normaal in is.

Ruurd Sanders:
[34:33] Maar stel dat een kind nu opgroeit in een analoge familie, familie, om maar even zo te zeggen. Dus die inderdaad nogal met dumpphones rondlopen en misschien wel op een latere leeftijd een keer zo'n mobiele telefoon krijgt. Denk je dat die niet binnen de kortste keren ook gewoon hoekt zijn en toch dat dat dat zorgen in worden getrokken?

Aaron Mirck:
[34:54] Ja, ik dus nogmaals, analoog, dat is helemaal niet wat ik voorstel. Het gaat maar om dat je, dat je, ik denk dat je prima je tijd zinnig kan besteden op een smartphone, dat er dingen zijn, weet je, of je nou contact hebt met je vrienden of dingen doet voor je werk, whatever. Ik kan Ik kan me gewoon heel moeilijk voorstellen dat je meer dan twee uur op dat ding doorbrengt waar je nou echt blij mee bent op een dag. Dat is de vraag die we ons moeten stellen. Is het nuttig? Is het zinnig? Maakt het ons gelukkiger? Socialer? En er zit dus ook een heel groot duurzaamheidscomponent aan dit hele verhaal. En dat is ook waarom ik het woord schaamte heel graag in die context gebruik. Ik bedoel, ik zeg niet dat we allemaal een Nokia 3310 moeten gebruiken, maar je kan geen krant of nieuwsbericht voorbij zien komen zonder een hypebericht over AI. Als er iets slecht is voor het milieu, dan zijn het wel al die AI-toepassingen die op gigantische hoeveelheden data worden getekend. En elk bedrijf moet iets met AI. We gaan het klimaatprobleem oplossen met AI. Hoe ga je deze brand plussen? Met lucifers? Waar hebben we het nou over? Het is toch gewoon zo geschif waar we mee bezig zijn. En ik vind echt dat het tijd is dat we dit thema gaan adresseren, dat we het hierover gaan hebben. waar we van gaan hebben. Net zoals Dowsey Cruise werd uitgelachen toen het ging over Zwarte Piet, dat duurzaamheid iets was voor geiten, wollen, sokken. We hebben een aandachtscrisis en we moeten in actie komen.

Randal Peelen:
[36:13] Ik ben je wel heel dankbaar voor het woord schermschaamte, omdat het bekt lekker. Ik onthoud het heel snel. Ik snap ook direct wat je ermee bedoelt. En het is wel zo'n woord wat je op een gegeven moment op straat kan teruggaan horen. Net zoals vliegschaamte, mensen gelijk snappen wat je bedoelt. Dat vind ik echt lekker. Ik zie alleen, sorry, dan ben ik toch die spaak in je wielen, Want de oplossing, we begonnen dit gesprek denk ik met constateren dat sommige oplossingen niet bij het individu moeten worden gezocht, maar maatschappelijk. En alles wat je noemt voelt zo individueel.

Aaron Mirck:
[36:52] Dus ik zou heel graag willen dat Google van de beurs gaat of niet meer elke kwartaal meer winst moet maken.

Randal Peelen:
[36:57] Oh ja, nice. Dat lijkt me echt te gek.

Aaron Mirck:
[36:59] Of dan toch misschien had Marx toch gelijk. Dat kapitalisme niet perfect is. Want dat heeft ons dit allemaal opgeleverd. Klimatisch naar de knoppen, maar we hebben echt veel kortaalwinst gemaakt. Nice. Dus dat gaat niet gebeuren. We gaan niet een andere Google krijgen. We gaan geen andere Facebook of Instagram krijgen. We gaan geen andere TikTok krijgen. Misschien dat Web3, die decentrale social media, dat dat nog iets gaat doen over 5 of 10 jaar als dat een keer zijn belofte inlost. Maar ja, tot die tijd is het aan ons. En je hebt slimme technologie. misschien is het wel tijd voor slimme gebruikers. Netjes.

Randal Peelen:
[37:37] Hoe lang gaan we wachten op dit boek? Want ik heb er zin in.

Aaron Mirck:
[37:40] Ja, ik hoop dat het voor de volgende zomer er is. En dit is dus in beta, zal ik maar zeggen. Of nou, conceptfase. Dus ik ben ook heel benieuwd wat de luisteraars hiervan vinden. Feedback, ideeën, suggesties, rants, roasts.

Randal Peelen:
[37:57] Ja, kom erop. Heerlijk. Ik heb een feitje dat me van het hart moet. En dit is compleet random en ik vind het toch even heerlijk. We zijn dus dat weerwolf begonnen bij ons op de slack en vandaag ging het thema van start een potje 64 ging van start met het thema back to school, want daar is het de periode voor. En ik deed mee aan het spel en ik moet dan een roleplay uitzoeken. Iets waar je als speelt, dus iets dat te maken heeft met back to school. Nou er is iemand die is een geodriehoek, er is iemand een speakbriefje zeg maar die denkrichting. En ik dacht, hoe ging dat vroeger ook weer dat je lijfstraffen kreeg op school? Ik ben linkshandig, ik zou op mijn vingers getikt zijn, letterlijk, als ik een paar jaar te vroeg was geboren en ik met links zou hebben willen schrijven. En toen ging ik zoeken en dat heel veel lijfstraffen, zeker dat je op je handen getikt werd, die werden gedaan met een soort latje, een soort stok. En daar zat zo'n soort cirkel aan, dat lijkt een beetje op een pollepel, maar hij is wat meer bedoeld niet om te scheppen, maar om te slaan. En die heet de plak. En daar komt de uitdrukking vandaan, onder de plak zitten. Dat iemand je slaat om je te laten doen wat je wil. En ik was daar eventjes stil van. Zoals ik nu vier ogen naar mij zie loeren die denken of wat lul je nou Randal?

Ruurd Sanders:
[39:25] Nou ik kreeg vroeger, kreeg ik wel soms niet naar mijn hoofd gesmeten, maar dat waren van die houten schoolborstels.

Randal Peelen:
[39:31] Oeh.

Ruurd Sanders:
[39:35] Dus dat, gewoon de hele schoolborstel, maar dan met het houten handvat.

Randal Peelen:
[39:38] Was het ook wel eens raak?

Ruurd Sanders:
[39:39] Dat was ook wel eens raak ja.

Randal Peelen:
[39:41] Dat verklaart een boel Ruurk. Ja, nee maar serieus. Dat is echt kut.

Ruurd Sanders:
[39:44] Nee, maar dat is echt kut. Echt, echt, echt.

Randal Peelen:
[39:46] Dat kan toch niet meer? Nee, tuurlijk kan dat niet.

Ruurd Sanders:
[39:50] Dat was, ik denk, 1976 of zo, ik weet niet of het twee of drie was. En ik heb, ook een keer een situatie meegemaakt dat, ik weet niet of je dat op school ook had, maar vroeger als je schreef, dan mocht je nooit doorkrassen wat fout was, dan moest je dan tussen puntjes dat zetten. Dat was bij ons dan het belangrijke. En ik vergat dat altijd, dus het was altijd van, kras, oh kut, dan zet ik alsnog tussen puntjes. En vervolgens ging ik met die, nee dat was meer als ik dan gewoon zat te ahoeren in de klas. Maar toen ben ik een keer naar een leraar toegegaan en die had me, dat moet volgens mij al weken aan de hand zijn geweest, dat hij dus elke keer dat zei van tussen puntjes en vervolgens als ik legde dat neer hij zei weer niet tussen puntjes. En vervolgens heeft hij heel hard tegen me slapen, hier zo, keihard tussen, dat zie je alleen maar op YouTube, Tussen puntjes, met vingers keihard in mijn slaap. De hele dag was ik het duizelig van. Achteraf gezien dat je denkt, ik weet niet, was dat wat mijn vader had gezegd? Of als dat mijn kind zou zijn geweest, dan was die leraar even in elkaar geslaan. Dan ben je wel helemaal goed wijs. Maar ja, dat soort dingen gebeuren in die tijd ook wel. Maar inderdaad, schotborst, dus zeker met zo'n houten handvat naar je hoofd, dat kwam aan.

Aaron Mirck:
[41:12] Wauw, ik heb dit allemaal niet, maar heel eventjes nog onder de plak zitten, dat betekent toch gewoon dat je een soort van relatie hebt waar iemand dan de baas is.

Randal Peelen:
[41:20] Ja, die mept jou met de plak. Ah!

Aaron Mirck:
[41:22] Ja, onder de plak zitten. Die mept jou met de plak en daardoor zit je...

Randal Peelen:
[41:29] De plak is een soort, als ik een foto laat zien, denk ik dat is een uit de hand gelopen pollepel, maar dan die lepelstil is plat.

Ruurd Sanders:
[41:37] Speciaal gemaakt om een leerling pijn toe te brengen. Ja, een leerling moet staan.

Randal Peelen:
[41:41] Ik heb er eens een schilderij, dat heet ook iets in die trant met de plak. Van een heel bekend schilder. Die heb ik namelijk als icoontje nu, omdat ik die roleplay heb. Jij bent de plak? Ja, dat is mijn rollenspel in het Weerwolvenpotje. En dat schilderij moet dat kind ook zo die hand op tafel leggen. En dan krijgt die zo'n tik op. En dan zie je die andere leerlingen lachen. En het stomme is, ik snap dit is echt hoe het ging. Ik weet het honderd procent zeker. Als nu, stel, lijfstraf wordt uitgedeeld aan één kind, weet ik zeker dat de rest van de klas lacht. Dat is gewoon honderd procent hoe het zou gaan, toch? Laten we eerlijk zijn.
[42:19] Andere anekdote. Ik was dit weekend voor het eerst een hele lange tijd weer eens naar de bioscoop. En er wilde mijn vriendin naar de film Barbie. Ik heb ervan genoten. Die scènes waren een afwisselende wedstrijd van hoeveel wokenes ze per minuut in die film hebben kunnen stoppen. Maar ik heb genoten van de dansjes, de muziek en gebulderd van het lachen. Dat is waarom ik naar de bioscoop ga in dit geval. Dus die film dient zijn doel ontzettend goed. Maar ik had eigenlijk liever naar Oppenheimer gewild. En van Oppenheimer hoor ik dat ik die zeker in de bioscoop moet kijken. Maar Ruurd, die vertelde mij vandaag dat hij vindt dat ik mazzel heb. Want jij hebt hem gekeken zonder bepaald huiswerk te hebben gedaan. En jij zegt eigenlijk moet je eerst dat huiswerk doen.

Ruurd Sanders:
[43:03] Ja, nou ja, voor mij was het trouwens ook voor de eerste keer een hele lange tijd in de bioscoop. Laatste keer was eh... Dingen, eh... Voor corona.

Randal Peelen:
[43:14] Ja, nee.

Ruurd Sanders:
[43:15] Hoe heet die film nou van eh... Onderwater. Titanic. Nee. Haha!

Randal Peelen:
[43:18] Zo erg ook niet.

Ruurd Sanders:
[43:20] Avatar.

Randal Peelen:
[43:20] Avatar, dankjewel. Avatar 2.

Ruurd Sanders:
[43:21] En Dus dat was de laatste keer. Dus ik was nu en ik ben echt een mega fan van Nolan. Ik vind die man een genie. En ik vind eigenlijk bijna al zijn films vind ik fantastisch. Welke niet dan? Met uitzondering van Tenet, dat vond ik een kutfilm.

Randal Peelen:
[43:39] Ach, ga toch weg.

Ruurd Sanders:
[43:40] Nee, maar dat is gewoon ook omdat ik hem niet, ik snapte er geen reden voor.

Randal Peelen:
[43:45] Nee, maar dan snap ik het.

Ruurd Sanders:
[43:45] En dus, en ik heb, maar ik heb echt serieus nog over, maar dat was met Interstellar had ik dat ook. Maar dat vond ik geen kutfilm. En ik ben die dus wel meerdere keren gaan kijken en hoe vaker die ik kijk, hoe beter ik die vind.

Randal Peelen:
[43:58] Interstellar vond ik kut hoor, want daar zit dat hele verhaal in van oh, liefde verbindt ons door de dementies heen en daarom moet ik naar die paneel.

Ruurd Sanders:
[44:03] Wel de universele waarheid ja, laat dat even duidelijk zijn.

Randal Peelen:
[44:05] Dennet is een meesterwerk van A. van Zet en van Zet.

Ruurd Sanders:
[44:09] De allereerste meesterwerk, Memento, is ook super aan te raden. Genie, mooi film. Maar we zijn het er alweer eens. Dus Nolan is een genie en ik kijk alles wat die man maakt. Weet het, Wielnerf trouwens ook, wat die man maakt, daar ga ik naartoe. Maker van Dune, maker van... Kut, wat heet die nog meer? Met die halve ei in The Arrival, heeft hij onder andere gemaakt. Echt supergoede regisseur. Hoyt van Hoytema, de cameraman van Nolan inmiddels. Cinematograaf, maar die doet volgens mij...

Randal Peelen:
[44:41] Oppenheimer, Oppenheimer!

Ruurd Sanders:
[44:42] Dus Oppenheimer kwam, dus ik was hyped. En ik had nog wel een heel klein beetje, ik wist wel een beetje van die mama verder. Weet iedereen, weet ik wel, de vader van de atoombom. Die later vroeging kreeg voor hetgeen wat hij gedaan had. Maar ik had er eigenlijk, ik had me er een heel klein beetje op ingelezen, maar ik ging met mijn nichtje en met mijn vrouw. En ja, die hadden totaal de achtergrond niet en de film legt niks uit. Nee. Eigenlijk niet. En ik kwam uit de film en zij vonden hem allebei heel goed. Ik vond hem ook goed, maar er was toch een paar dingen D.I.K. Minder vond. En ik weet dus niet precies waar het aan ligt. Ik vond het allereerst overigens best wel een lange film. Hij is drie uur of zo hè? Ja, hij is vrij lang.

Randal Peelen:
[45:25] Wachter bij ons in Castricum heb je dus een heel schattig klein bioscoopje. En dat steun ik heel graag, want een schattig klein bioscoopje vind ik heel eerlijk dat moet blijven bestaan. Het heet Corso. En daar hebben ze nog pauzes. Ja, hier zat ik pauze in. Dat vind ik lekker.

Aaron Mirck:
[45:44] Oh, wat fijn. We hadden geen pauze.

Randal Peelen:
[45:46] Geen pauze?

Aaron Mirck:
[45:47] Nee, oh mijn god.

Ruurd Sanders:
[45:48] Maar ik vond hem, dus ik en goed ik ken dan een beetje wel van de geschiedenis er omheen. Dus ik kon er heel veel dingen wel gelukkig uithalen.

Aaron Mirck:
[45:54] Je wist hoe het afliep?

Ruurd Sanders:
[45:56] Ik wist hoe het afliep. Ja, er was een boom aan het einde. Maar wat ik er ook bij had aan het einde, ik liep weg van die film. En nou met name over van waar moet je dan in kijken? Want er is er een enorme hype op dit punt. Ja, je moet dat ding op 70 millimeter analoog in het Eyeworks, moet je daar aan kijken. Of minimaal op IMAX en anders is het gewoon kut. Of zo. Ik weet niet of mensen dat letterlijk zo gezegd hebben. Maar er is wel een enorme push, want het is cinematografisch gewoon zo indrukwekkend en lalala. En ik moet zeggen, ik kwam die film en ik dacht nou oké, er zaten een aantal stukken in die echt heel goed waren. En die ook echt cinema bioscoop waardig waren. Maar ik ken veel meer films, Avatar bijvoorbeeld. waarvan ik zoiets heb van, als je die niet in de bioscoop gaat zien, dan mis je echt heel veel. Terwijl bij deze film had ik zoiets van, het is overwegend een dialoogfilm. Het is wel aan te raden om eigenlijk misschien een aantal, om je een klein beetje in te lezen van tevoren, want dan kun je de film wat beter volgen. Dus dat is wel de tip die ik nog wil meegeven, is eigenlijk een tip van Jeroen van Slack, maar die heeft een aantal YouTube films heeft hij meegegeven. Eentje daarvan sowieso van een van mijn favoriete YouTube kanalen, Cold Shoes. En die legt gewoon uit het leven van Oppenheimer en dan is het allemaal wat beter te begrijpen. Maar ik begreep, daarna heb ik gewoon de vraag gesteld... Waarom had ik deze film per se op IMAX moeten kijken? Jij hebt hem op IMAX gezien?

Aaron Mirck:
[47:20] Volgens mij, ik heb hem gewoon...

Ruurd Sanders:
[47:23] Gewoon in scherm. Denk je dat dat meer waarde zou hebben gehad?

Aaron Mirck:
[47:26] Ja, denk ik niet. Maar wat ik wel heel cool vond aan dit moment waar we nu in zitten met Barbie en Oppenheimer, is dat we gaan met z'n allen naar de Bios. Ja, dat moet sowieso.

Ruurd Sanders:
[47:38] We hebben het erover en het is gewoon... Het is wel een film om het erover te hebben. Ik heb nog geen enkele film van Nolan gezien waar je niet daarna de enorm de behoefte hebt om erover te praten om dingen te duiden en waarom maakt hij die keuzes enzovoort. Maar ik vond bij deze film, ik had een Dunkirk bijvoorbeeld, dat is echt zo'n film als je die in de bioscoop, zo indrukwekkend en dan is zeg maar ook het grootste rondom de oorlog en dergelijke wat daarin voorkomt. Dan denk ik ja oké ik snap waarom ik nu naar een IMAX theater had moeten gaan. Maar bij Oppenheimer had ik dat een stuk minder.

Aaron Mirck:
[48:16] Ja ik heb dit ook gehoord van een iemand die daar ook verstand van heeft. En die zei van je moet dat dan echt in het eye.

Ruurd Sanders:
[48:23] Ja 70 millimeter analoog want dat is een stuk scherper enzo.

Aaron Mirck:
[48:26] Hoor je juist verschil tussen een cd, een mp3 en een gramofoonplaat?

Ruurd Sanders:
[48:30] Eh lastig.

Randal Peelen:
[48:31] Maar oké. Parels voor de zwijnen. Kijk, die discussie over de kwaliteit van een film die je moet gaan kijken, die kun je altijd voeren. Ik ben benieuwd naar deze film specifiek. Waarom moet ik hier huiswerk voeren?

Ruurd Sanders:
[48:44] Omdat het een, het is zeker nu vandaag de dag, als je kijkt naar de situatie waar we nu in zitten, eigenlijk de hergeboorte van nucleaire dreiging die we zien. Rusland, China, ook landen als India, dat ik denk waarom heb je, waarom hebben jullie kernkoppen? Ik snap het niet.

Randal Peelen:
[49:01] Als je het niet hebt, je niet mee wilt, je andere problemen maar.

Ruurd Sanders:
[49:10] Ja, ze hebben ze. Er is gewoon een herboren nucleaire dreiging aan het ontstaan. Dat is eigenlijk sinds de jaren 90 niet meer geweest. Toen was het allemaal vrijheid, blijheid en nede na de koude oorlog. We gaan geen probleem meer krijgen met nucleaire wapens en we gaan afbouwen. Dat was eigenlijk het ideale beeld op dat moment. En uit die droom zijn we nu wakker geworden. Van oh, dat is misschien toch niet zo. Het start overeenkomst is afgesloten. en zowel Rusland als Amerika zijn gewoon weer kernwapens volgens mij weer aan het bijbouwen.

Randal Peelen:
[49:37] Nee, maar het is vooral een wonder dat we het 75 jaar voor elkaar hebben gekregen om de boel niet op te blazen. Het aantal momenten waarop dat bijna mis is gegaan is krankzinnig hoog.

Ruurd Sanders:
[49:46] Ja, daar verbaas je eigenlijk over dat het dus niet gebeurd is. En daarom is denk ik Oppenheim... We hebben veel momenten gehad, er was in ieder geval één. Heel veel.

Randal Peelen:
[49:53] Nee, heel veel.

Ruurd Sanders:
[49:54] We hebben er veel mokker over geweest.

Randal Peelen:
[49:56] Tientallen. Ja.

Ruurd Sanders:
[49:56] Er zijn wel wat dreigingen geweest.

Randal Peelen:
[49:58] Nee, zonder overdrijf.

Aaron Mirck:
[49:59] Zijn er show notes van?

Randal Peelen:
[50:01] Ja, ik heb namelijk zometeen een tip voor het eerste lange tijd en die gaat hierover.

Ruurd Sanders:
[50:06] Gaat onder andere over die Rus dan denk ik, die ook dingen bovenover hing.

Randal Peelen:
[50:11] Ja, er was een dude in een zo'n Russische nucleaire onderzeeër die kreeg gewoon heel heldere opdrachten van joh, we zien nu vijf kernkoppen van de VS door de lucht vliegen, dus we gaan nu retaliation strike doen. En die gast heeft gezegd ja, nee, ik doe het niet. Drie mensen moeten ja zeggen, ik zeg nee, want als de VES dit echt had gedaan dan hadden ze echt wel meer dan vijf gestuurd en daarom geloof ik dit niet.

Ruurd Sanders:
[50:38] Het was een glitch of het was een training.

Randal Peelen:
[50:41] Het was een fout in de, het was een foute meting. Ik weet de details er niet van. Nou ja goed we staan er in één beeld om. Ik luister heel veel naar de podcast van Sam Harris en die heet Waking op. Hey. Euh. TV GELDERLAND 2021. Wel weet ik, ben ik nou in de war. In ieder geval, die had een journalist, een auteur, over precies dit onderwerp.

Ruurd Sanders:
[51:05] Over dat we een nieuwe nucleaire dreiging hebben.

Randal Peelen:
[51:10] Ja, precies.

Ruurd Sanders:
[51:11] Even om jouw vraag te behandelen, waarom moet je opmerkingen gaan kijken? Omdat, eigenlijk is opmerkingen, vond ik persoonlijk zelf, ook gedurende de film, maar dat is ook wat je er van tevoren van leest, men was eigenlijk, men vond het verschrikkelijk, die atoombom, dat die gemaakt was, maar men had ook hoop. Want ze dachten, oh hierdoor komt er geen derde wereldoorlog, want als één land zo'n nucleair, en dat is ook letterlijk wat er gebeurt, puur uit dreiging, is Japan ermee gestopt. Ze hebben twee keer een bom laten vallen, van kijk dit is wat het kan doen. En Japan zei, oké, wij stoppen ermee.

Randal Peelen:
[51:44] Het is precies de rationale die in, de, trouwens de aflevering heet The Doomsday Machine, is aflevering 330 van de Making Sense With Sam Harris podcast, hij heeft zijn podcast hernoemd en daar doe ik gelijk een tip bij, dat is Hardcore History, Dan Carlin, vinden we allemaal fantastisch, die heeft een aflevering die heet Logical Insanity, die gaat precies over dit exact in de kern. De Logical Insanity is, er was een lezing, een school van lezing die eigenlijk zei als ze maar zo snel mogelijk, zoveel mogelijk van de vijand proactief kapot maken, dan halen ze het niet in hun hoofd om terug te slaan en eindigen we de oorlog. Dus door nu zoveel mogelijk mensen zo snel mogelijk dood te maken, dan dooft gewoon de oorlog uit en dan voorkomen we daarmee moorden. Nou ja, dat is nu natuurlijk terugkijken niet voor te stellen, want we hadden tering veel atoombommen kunnen gooien voordat echt de hele wereld kapot was. En ja, we kunnen de wereld opblazen, maar voordat je echt tot en met de laatste man, een vrouw, een kind. Dan moet je heel veel atoom omgegooien, hoor.

Ruurd Sanders:
[52:53] Ja, maar dat...

Randal Peelen:
[52:54] En het is ook gewoon niet waar. Als jij een bevolking begint te bombarderen en die vuurstormen genereert, ook tot en met Berlijn aan toe. Mensen worden er juist nog warser van. Je ziet het in Oekraïne ook. Hoe meer burgerdoelen je raakt, hoe harder die Oekraïners terug gaan vechten.

Ruurd Sanders:
[53:10] Ja, maar dat komt omdat...

Randal Peelen:
[53:10] Hoe taaier die bevolking wordt.

Ruurd Sanders:
[53:12] Dat komt omdat de bevolking daar heel erg uit onderlijdt.

Randal Peelen:
[53:14] Het gebeurt overal.

Ruurd Sanders:
[53:16] Ja, dat snap ik ook. En er was ook... Kijk, wat in die tijd natuurlijk gaande was, gaande was is dat het gerucht was dat de Duitsers een kernboom gingen bouwen. Dat is de enige reden waarom Grimheimer is begonnen. Daar zijn ze mee bezig geweest en dus uit angst zijn ze als sodemieters naar zichzelf die kernboom gaan maken. En vervolgens zaten ze met de situatie hey de Duitsers die stoppen ermee. Maar Japan hield er niet mee op. Japan bleef gewoon doorgaan. De analogie zeggen ze hebben door die door ze hebben eerst gedreigd en door uiteindelijk één bom en dan hebben ze geloof ik drie dagen later hebben ze er de tweede gegooid, door dat te doen dat heeft, ik geloof Hiroshima was 140.000.
[53:59] Mensen of zo die daar, of als het niet meer was, zijn vergestorven, maar waarschijnlijk zijn er miljoenen levens mee gespaard als ze een grondoorlog hadden moeten beginnen, want dat was namelijk wat het tweede scenario wat Amerika van plan was. Het was of die atoombom inzetten of gewoon letterlijk een grondoorlog beginnen in Japan om proberen Japan te laten stoppen met vechten want ze wilden niet stoppen is dat echt zo het schijnt zo te zijn het schijnt zo te zijn dat de dat dat is uit het hele eer principe oké niet te veel dat was de angst en uiteindelijk hebben ze gezegd We zeggen we gooien die bom en er is een hele discussie over van heeft die bom nu... Mensenlevens gered of niet. En ook hij zelf heeft later natuurlijk vroegeringen erover gehad van ja, ik heb iets verschrikkelijks gemaakt. En hij heeft dan ook zo'n filmpje waar hij dan in zwart-wit zo I'm the destroyer of worlds zegt. Het is natuurlijk heel indrukwekkend om dat te zien. Maar het is wel iets, hij heeft wel een nieuw tijdperk aangekondigd waar we nu in zitten. Waarvan we dachten dat het uitgestorven was of eigenlijk gestopt was. Maar het laait nu weer op, want het is er dus nog steeds. En het is gewoon keihard en ik denk dat daarom het wel een film is die je wel zou moeten zien. Ik denk ben er wel ook van overtuigd dat je hem wel in de bioscoop moet zien. Zeker vanwege een aantal momenten in die film. Maar ik ben er niet van overtuigd dat je hem op 70 millimeter of IMAX moet zien. Dat je daar speciaal een uur voor moet omrijden.

Randal Peelen:
[55:22] Nee, maar ja, dat is jouw tip. Kijk, er is nog een hardcore historische serie die heet Supernova in the East. En dat gaat in grote lijnen over het Japan in de Tweede Wereldoorlog. Maar die hele serie begint met de anekdote dat er nog ruim 30 jaar na de oorlog, zo nu en dan in een oerwoud in de eilanden rondom Japan, een verdwaalde soldaat werd aangetroffen die dan met alle wapens die hij nog had, vocht voor z'n leven op het moment dat je bij hem in de buurt kwam en dat toont het niveau van indoctrinatie en eigenlijk gewoon Patriotisme dat toen in Japan op dat moment moment zegevier en de... Die mensen die hadden ook een no-surrender-policy. Als er één laatste soldaat met één handgranaat was, die een eilandje nog verdedigde, dan zegt alles in iedereen's common sense, geef je over, waai de vlag en laat je gevangen nemen. Deze mensen, die gingen met die ene granaat, als het moest twee weken in die grot blijven wachten, tot er iemand langs kwam, zoveel mogelijk mensen meenemen.

Ruurd Sanders:
[56:40] Het hele concept al van die kamikazepiloten, dat die gewoon letterlijk en figuurlijk zichzelf als bom gebruiken.

Randal Peelen:
[56:47] Ik zal echt niet op de stoel gaan zitten van iemand die het gebruik van de atoombommen verdedigt. Maar ik denk wel dat wij nu met de westerse blik en zoveel jaar afstand ons verkijken op hoe alle fucking jezus daai die mentaliteit toen was in Japan. Daar hebben wij geen weet van.

Ruurd Sanders:
[57:06] We zullen het nooit weten. Dat is ook een beetje dingen. Dus de geschiedenis wordt altijd geschreven door winnaars.

Randal Peelen:
[57:13] Nog één keer over dat huiswerk dat we doen.

Ruurd Sanders:
[57:17] Ja, in ieder geval dat filmpje van Cold Fusion kijken. Er zitten nog een paar andere filmpjes erbij, ik zal ze daar ook wel eventjes erin zetten. En die geven wel wat meer informatie, want er komen heel veel namen voorbij. Heel veel verschillende wetenschappers die ook deels mee hebben gewerkt, deels Oppenheimer ook hebben gevormd zoals die was. Maar er worden ook dingen in die filmpjes verteld, die je bijvoorbeeld in de film helemaal niet ziet. Eén van die dingen, vond ik op zich wel een interessant stukje informatie, Oppenheim was eigenlijk een rijke luidsoontje. Komt in die film totaal niet naar voren. Maar eigenlijk kwam hij uit een steenrijke Joodse familie. En was deels zijn gedrag, wat een klein beetje in de film naar voren komt, deels heeft het ook wel een soort recalcitant gedrag, wat daar ook uitkwam, met die appel, dan weet je wat ik het over heb. Maar dat wordt dus ook daar wat meer in uitgelegd over wat hij eigenlijk op dat moment eigenlijk deed. In de film wordt dat eigenlijk helemaal niet.
[58:16] Toegelicht. Dat kan eigenlijk wel wat meer begrijpen, dan kan je het personage iets beter begrijpen. En met name ook op het moment dat hij dan bezig gaat met dat atoomprogramma, die Manhattan Project, dan komen er zoveel namen komen er op een gegeven moment voorbij, dat ik echt wel op een gegeven moment dacht, oeh, ik kan er een paar, ik kon er een paar uit halen, maar ik vond het, het was een behoorlijke information overload die je op een gegeven moment krijgt. Dat kan je soms een beetje afleiden van bijvoorbeeld dat hele dorp wat ze daar gebouwd hebben, die Los Alamos.
[58:52] Voor die film hebben ze dat hele dorp opgericht om dan vervolgens daar in het film... Maar ik zie dat dorp dus bijna niet, ook omdat ik daar constant die information overload krijg. Dat ik te weinig eigenlijk van de, misschien wel van het mooie van wat ze in die film ook laten zien, van heb kunnen genieten. Dus daarom zou mij dat niet aan de hand zijn.

Randal Peelen:
[59:10] Jij hebt aan mij vier YouTube video's gestuurd.

Ruurd Sanders:
[59:13] Vooral de eerste zou ik al, dat is de grootste tip. De andere kwamen van Jeroen af.

Randal Peelen:
[59:17] Oké, waarvan jij zegt die moet je vooraf kijken. Ja. Ik neem aan dat jij die film hebt gezien. Nu die vier filmpjes gaat kijken en daarna nog een keer terug gaat naar de bioscoop. Ja, dan ga ik de Emax filmpje kijken. Haha. En mijn bonus tip is dus die Making Sense aflevering. Die ook een duitend zakje doet. Aron?

Aaron Mirck:
[59:37] Ik heb er ook nog eentje. van Joost de Vries, ook over zijn jeugd en hij heeft dus dat dorp gebouwd, wat in die film zit, is volgens mij niet helemaal waar, maar in een plek waar hij zelf vroeger op jeugdkamp ging en hij vond het zo'n mooie herinnering, dat jeugdkamp, ondanks dat hij daar volgens mij in elkaar geslagen is, heel heftig gepest.

Ruurd Sanders:
[59:57] Ja, heftig verhaal ook inderdaad ja.

Aaron Mirck:
[1:00:01] Heel gevoelig, rijk luis, jongetje, die er helemaal niet zich stand wist te houden tussen gastjes die daar gewoon binkies waren. En ondanks dat hij daar dus in elkaar geslagen werd, vond hij dat een mooie herinnering. Toen dacht ik, daar moet ik dus dat project doen. Werd dat hele natuurgebied platgevuizeld, gefaseild, platgelegd voor dat dorp. Waarmee dus die herinnering ook kapot is gegaan. Ja, bizar. Dus nou ja, ik app het je wel, het stukje.

Ruurd Sanders:
[1:00:33] Dankjewel.

Randal Peelen:
[1:00:33] Tot zover deze aflevering van Met nerds om tafel en met nerds om tafel is een podcast door Jurian Ubachs en mij Randal Pelen en onze panelleiders zijn Esther Krabbenam, Ruurd Sanders en Sander Peileveld. Onze gastnerd van vandaag was Aaron Mirk. Aaron, hartelijk dank voor het invallen en welkom terug in de studio. Waar kunnen mensen meer over jou te weten komen?

Aaron Mirck:
[1:01:01] Www.aaronmirk.com. Voor alle dingen Aaron Mirk related. Zie je op Instagram? Instagram, TikTok, YouTube, LinkedIn. Ik zit op al die duivelse algoritmes waar ik mij. Maak je ook mooie content? Ik hoop dat je er content mee bent.

Randal Peelen:
[1:01:12] Meer informatie over ons staat op onze website. Dat is mnot.nl en join onze slack. Daar gingen 2300 charmante kapabele gezellige nerds je voor. Je kunt vragen stellen aan de volgende gastnerds in het kanaal. Vragen van de luisteraar. En als je nou vriend van de show, dan ben je een echte topper. Want dan krijg je toegang tot het Clubhuis en krijg je toegang tot vier meetups per jaar. Daar zit er nog één aan te komen. Stickers en bierfiltjes door de brievenbus. En, het belangrijkste misschien nog wel, je luistert de afleveringen zonder reclame eerder dan de rest. En je krijgt elke week een prachtig mooie bonus aflevering die wij zo nog even op gaan nemen. Als Aaron er nog zin in heeft, hij knikt van ja, dat wordt wat moois. Merch staat op onze site, voor nu hartelijk dank voor het luisteren en tot de volgende keer.