341 – Olifanten Rick-rollen voor het goede doel met Thijs en Tim van Hack the Planet

Randal Peelen:
[0:43] In deze aflevering van Met nerds om tafel hoor je hoe Hack the Planet probeert de wereld steeds een beetje beter te maken, hoe een non-profit aan zijn geld komt en hoe Rick Ashley olifanten wegjaagt in Afrika. Welkom bij met nerds om tafel. We praten vandaag met Juriën Ubachs en mijn naam is Randal Pelen. Onze gast nerds van vandaag zijn Thijs Suiten en Tim van Deursen. En Thijs en Tim zijn allebei van oorsprong softwareontwikkelaar. Het zijn mensen achter Hack the Planet, een non-profit organisatie die technologie in wil zetten voor het goede. En dat klinkt in het Engels, vind ik, mooier, het goede, dan in het Nederlands. Maar goed, hey, zo is het. Tim gaf dit jaar een TEDx Talk genaamd From Code to Conversation, a Nerds' Quest for Meaning. Nou, wij zijn nerds hier aan tafel en de zin van het leven ontgaat mij al jaren. Dus laten we daarover in gesprek gaan. Tim, ik denk dat dit verhaal misschien bij jou begint, want als je een tattalk hebt gegeven.

Thijs Suijten:
[1:55] Ik ben Thijs, dat is dan gelijk de verwarring.

Randal Peelen:
[1:58] Tim, Thijs heeft de tattalk gegeven.

Tim van Deursen:
[2:00] Dit hebben wij vaker horen.

Randal Peelen:
[2:02] Wat een blunder in mijn huiswerk.

Thijs Suijten:
[2:04] Dat maakt niet uit.

Jurian Ubachs:
[2:05] Alle witte mannen lijken op elkaar.

Randal Peelen:
[2:06] Dat is wel zo.

Thijs Suijten:
[2:07] En grijs.

Tim van Deursen:
[2:08] Er zijn zoveel dezelfde dingen aan. We hebben zelfs oranjes aan vandaag voordat we hierheen kwamen.

Randal Peelen:
[2:11] Echt waar?

Tim van Deursen:
[2:12] We hebben zoveel gelijkenissen.

Randal Peelen:
[2:13] Wanneer is de bruiloft?

Thijs Suijten:
[2:17] Zelfs dat zeggen we. Af en toe zijn we net een getrouwd stel. Maar nee, dat is niet aan de hand. Over een getrouwd stel gesproken.

Randal Peelen:
[2:23] Oh jee.

Thijs Suijten:
[2:24] Heb jij uit je trouwring nog gekregen?

Randal Peelen:
[2:27] Hier zit een trouwe luisteraar tegenover. Nou, ik zou zeggen, doe z'n gok.

Thijs Suijten:
[2:31] Je hebt hem niet onder, dus nog steeds niet binnen.

Randal Peelen:
[2:33] De laatste mail, hij komt steeds een paar dagen later. De laatste mail die ik heb gehad, hij komt toch echt 11 december bij jou aan. Nee hoor, ze zijn inmiddels gestopt met mailen. Dus ja, weet je, nu het toch al voorbij de bruiloft is. Dan heb ik zoiets van nou, dan is het gewoon een betaalbare trouwring. En ik zie hem vast nog wel, maar na verloop van tijd ga je toch ook wel denken aan cancelen.

Jurian Ubachs:
[2:54] Die heng is zo lang onderweg dat ik denk dat er ergens een klein mannetje met haar op zijn voeten onderweg is gestuurd.

Tim van Deursen:
[3:00] Ja, die was besteld bij Frodo. Er moet wel een hent komen, ja.

Jurian Ubachs:
[3:04] Hij is nu zo halverwege denk ik.

Randal Peelen:
[3:05] Dan heeft deze Frodo even nog mazzel, want dan hoeft hij niet Mount Mordor op te lopen, maar hij kan gewoon bij mij in de tuin.

Thijs Suijten:
[3:13] Ik moest wel heel erg lachen om jouw stukje dat je die trouwring Arilex vond. Ik heb dus ook geen trouwring meer om. Ik heb me op een gegeven moment ook afgedaan. Beetje wat jij vertelde. Ik was hem mogelijk ook een paar keer verloren. En ik dacht van nou, echt niet op die kast.

Tim van Deursen:
[3:27] En ineens had ik hem afgedaan. Want het staat heel vervelend op mijn vingers dit. Ik kon echt niet langer.

Jurian Ubachs:
[3:32] Plus mijn minderrest vond het niet leuk.

Randal Peelen:
[3:34] Ik had nog een heel gênante anekdote over die bruiloft. Want die is natuurlijk voorbij, maar die zit nog eventjes in je hele leven. En dan kijk je erop na. En op een gegeven moment komt zo'n moment. Dan heb je zo'n grote kist vol cadeautjes. En envelopjes natuurlijk. En ja, wij hadden zoiets van nou, die gaan we lekker uitpakken. En dan leuk. En Mieke die zei, weet je wat we eigenlijk moeten doen? Dit klinkt heel scare, nogal Dago Bertuck, maar laten we even een lijstje maken van wie we, want daar kunnen we gewoon op de correcte manier bedanken. En dan weet je ook van, nou, hoeveel was het? En dan kun je dat storten bij de bank. En dan weet je van dit klopt. En ik had eerst iets dat sta me tegen. Dat wil ik eigenlijk niet doen, maar later.

Jurian Ubachs:
[4:07] Je wilt gewoon een lijstje van de mensen en dan het bedrag en dat notuleren.

Randal Peelen:
[4:11] Voelde heel verkeerd.

Jurian Ubachs:
[4:12] Zodat je zeker weet welke drie het scare zijn en welke niet.

Randal Peelen:
[4:14] Voelde heel verkeerd dat te doen.

Tim van Deursen:
[4:16] Dat wist ik wel, ja.

Randal Peelen:
[4:17] Maar wat achteraf wel heel fijn was, want we zagen ook gewoon twee of drie mensen, waar dan geen cadeautje van was. Dus toen dacht ik wel van ja, oké, het is nu echt heel genant om te gaan vragen van heb je wat gegeven of of of, maar voor hetzelfde geld is dat envelopje daar in die stranden en blijven liggen. Of weet ik veel wat er nog meer aan de hand kan zijn.

Thijs Suijten:
[4:40] Of je moet zich gewoon ontvrienden natuurlijk.

Randal Peelen:
[4:42] Ja, dat is iets lastiger als het je zusje is. Ik zo'n berichtje van joh, ik schaam me kapot. Dit is een van de meest genante vragen ooit. Maar hebben jullie er een envelopje in gedaan? Zo ja, dan moeten we even checken waar dat ding gebleven is. Zo nee, even goede vrienden, maar ik denk beter dat ik het even vraag. En zij zo, nou, we waren daar te laat mee. Toen hadden we geen contact gehad en we dachten jullie zijn typisch zo'n stel. Die hebben daar gewoon zo'n QR-code staan. Nou voelde ik me al heel scare toen ik ging bijhouden. Wat voor envelopjes, maar heb je een tafelstuk met code.

Tim van Deursen:
[5:16] Dat is wel echt next level.

Randal Peelen:
[5:17] Op je bruiloft neer te zetten in plaats van een koffer. Dat voelde echt verkeerd.

Tim van Deursen:
[5:21] Dit is überhaupt een nieuwe wereld voor mij. Vertel even die koffer, maar wat? Je zet een koffer neer op je bruiloft.

Randal Peelen:
[5:26] Mensen gaan jou op je bruiloft helpen.

Jurian Ubachs:
[5:28] De cadeautip is altijd een envelop. En dan is het handig als er... Kijk, anders ligt er een hele grote stapel envelopjes open en bloot op een tafel. Dus als je die ergens in kan doen...

Tim van Deursen:
[5:36] Dat is het ding.

Jurian Ubachs:
[5:37] Dan is het wel veiliger.

Randal Peelen:
[5:39] Er zijn een soort van twee origin stories die ik ken. En de ene is dat die envelop dan een bijdrage is aan je huwelijksreis, maar volgens mij is het tegenwoordig veel couranter dat je ook een beetje mee betaalt aan het feest zelf.

Thijs Suijten:
[5:51] Niet goedkoop.

Randal Peelen:
[5:51] Nee, zeker niet goedkoop, maakt nog flink verlies op ook. Maar het is gewoon heel gebruikelijk om mensen op hun bruiloft geld te geven. En ja, weet je, ik kan het nu wel zeggen, iets meer geld dan je op een verjaardag van een tiener doet.

Tim van Deursen:
[6:07] Ja, sure. Ja, ja. Ik zit dus te weinig in de trouwe gemeenschap, denk ik.

Jurian Ubachs:
[6:12] Ja, hier zijn dus hele analytische verhalen over geschreven. Er is een hele breakdown van waar sta je ten opzichte van het bruidspaar. Welke delen van de dag ben je aanwezig? Het heeft allemaal invloed op wat er in die envelop moet zitten.

Tim van Deursen:
[6:23] Oh, wow.

Jurian Ubachs:
[6:24] Of wat er gesuggereerd wordt dat er in de envelop zit.

Randal Peelen:
[6:27] En als jij zegt, nou, ik moet om de dode donder beslist geen envelop, dan kunnen mensen daar ook rekening mee houden. Maar dat is eigenlijk wil iedereen over de bruiloften waar ik kom, zijn mensen wel van de oom. En ik vond het dus een brainfuck dat eigenlijk maar één persoon op mijn bruiloft had gedacht. Nou, daar hangt wel een QR-code, dat kan ik hebben. Wat ik persoonlijk, ja, ik zou dat echt heel gênant hebben gevonden. En alle andere mensen hadden opeens contant, terwijl er ook mensen zijn die zeggen, joh, ik heb nooit meer contant in huis en moet ik helemaal pinnen. Ik vond dat verhonderd.

Thijs Suijten:
[7:00] Ik vind het niet zo'n hele kamer gedacht om die high tech oplossing te hebben op jouw bruilo.

Randal Peelen:
[7:04] Ik zal eerlijk zijn, ik heb er pas achteraf aan gedacht door mijn zusje, maar het voelt verkeerd.

Jurian Ubachs:
[7:12] Maar laten we ook niet doen alsof eventjes wat content geld halen, een wereldreis is. Waarschijnlijk in de buurt van waar je je dagelijkse boodschappen doet. Oh wacht, heel veel mensen doen natuurlijk geen dagelijkse boodschappen. Die worden allemaal bezorgd. Ja, nou ja, goed dan. Je rijdt op een gegeven moment in je leven vast ergens langs een plek waar een pinautomaat staat. Dit hier valt om mee te werken.

Randal Peelen:
[7:32] Dan begint dat trouwens wel geld kosten langzamerhand. Om geld uit de muur te trekken.

Thijs Suijten:
[7:36] Het is uiteindelijk hetzelfde. Dus waarom voelt dat dan verkeerd?

Randal Peelen:
[7:40] Het is totaal niet rationeel. Ik vind het gewoon superscare als je op een bruiloft... We hadden zo'n hele mooie ouderwetse leren koffer... die er een beetje vergaan uit zag en zo een beetje in de mood van...

Tim van Deursen:
[7:49] Ja, ik snap het wel. Het is nog een beetje het mysterie van...

Randal Peelen:
[7:51] Of ze ook daar in moeten doen. Terwijl een QR-code is wel weer perfect... als jij een koninginnedagkraampje hebt. Dan zijn de standjes waar ze dat hebben... daar gaan meer mensen op af.

Thijs Suijten:
[8:02] Ja, want je hebt geen kontan meer bij je. In ieder geval ik niet.

Randal Peelen:
[8:04] Nee.

Jurian Ubachs:
[8:05] Ik heb in Almere een keer een zwerver tegengekomen... gewoon een QR-code bij ze gehad. Ja, ja, dit is echt next level. Toen dacht ik ook, ja, nu kan ik ook niet meer om je heen.

Tim van Deursen:
[8:12] Nee, dat is echt wel zo'n project geweest inderdaad. Ik weet dat wel. Dat is voor mij zo'n goede doelproject geweest.

Jurian Ubachs:
[8:16] Dat zou ik nog wel kunnen.

Tim van Deursen:
[8:16] Inderdaad, dus dat je gewoon kan pinnen bij Waldo Tacos.

Jurian Ubachs:
[8:20] Ja, heb je wat kleingeld? Ik had ook eetkoop. Ik zeg, ik heb nooit kleingeld. Ik heb ook een QR-code. Ik denk, shit.

Thijs Suijten:
[8:25] Maar je hebt van die tikkies hè? Ja, die kom je niet meer mee weg.

Jurian Ubachs:
[8:26] Je hebt van die tikkies. Je hebt sowieso ook je telefoon bij je.

Randal Peelen:
[8:30] En van die tikkies die je dan zelf een bedrag mag kiezen. Dus je hebt zo'n vinkje van een mens mogen zelf bedragen, maar je hebt altijd een beginbedrag. Wat heeft zo'n zwerver dan als beginbedrag?

Tim van Deursen:
[8:39] Kijken of dat leuk is.

Randal Peelen:
[8:41] Social engineering. Het is een optimaal bedrag.

Jurian Ubachs:
[8:43] Er hoeven maar één sukkel te zijn die niet kijkt.

Randal Peelen:
[8:45] Maar luister, er is een optimaal bedrag. Maar daar gaan we deze aflevering niet over hebben. Wij gaan het hebben. Ik denk, er zijn heel veel plekken waar we dit verhaal kunnen beginnen. Want jullie hebben een heleboel projecten gedaan die die een positieve bijdrage moeten doen aan de wereld. Er is een bepaalde manier van financiering, want jullie zijn een non-profit. Je hebt een origin story, wat is het bedrijf of stichting is begonnen. We kunnen alle kanten op maar misschien is het handig. Voor het verhaal om te beginnen bij die TED Talk, want die ging over olifanten en Thijs, of ben je toch Tim?

Thijs Suijten:
[9:19] Nee, nee, ik ben echt Thijs.

Randal Peelen:
[9:21] Dit keer had ik het goed. Jij stond daar op het podium te vertellen en jouw verhaal begon in een vierwiel aangedreven jeep-achtig ding. En je ging olifanten detecteren en fotograferen. Waarom was dat nuttig? Wat is het verhaal daar?

Thijs Suijten:
[9:39] Ja, dat deden we met z'n tweeën. Dat was in Gabon, een land in Afrika. Ik had er eerlijk gezegd nog nooit van gehoord dat dat überhaupt een land was, maar dat is dus zo.

Randal Peelen:
[9:49] Waar ligt dat ongeveer?

Thijs Suijten:
[9:50] Eh, weet je, precies op de Evenaar.

Randal Peelen:
[9:55] Oké.

Thijs Suijten:
[9:55] Aan de, zeg maar, linkerkant, aan de westkant van Afrika. Beetje in de oksel, zoals ze dat noemen volgens mij, naast Congo.

Randal Peelen:
[10:02] Ja.

Thijs Suijten:
[10:03] En Gabon is een land waar nog heel veel regenwoud is. Het is een land net zo groot als het Verenigd Koninkrijk, maar er wonen maar 2 miljoen mensen. En er is heel veel bos daar en daar woont eigenlijk de grootste populatie bosolifanten. En we zijn daar dus heen gegaan om met de technologie die we hebben ontwikkeld, dus slimme camera's, te kijken of we mens-olifant conflicten kunnen voorkomen.

Randal Peelen:
[10:28] Wacht even, mens-olifant conflict, hier gaan we al...

Thijs Suijten:
[10:30] Precies, nou zo zijn wij ook gegaan. Dus Tim is, daar komt hij straks nog wel op terug, maar een tijd geleden heeft de planet begonnen. En dan ga je op een gegeven moment kletsen met mensen die daar in het veld werken. Rangers, met Wereld Natuur Fonds. En dan leer je allemaal dingen over stroperij. Nou, daar weet je natuurlijk wel iets van. Maar op een gegeven moment leerden wij ook via een onderzoeker van de Universiteit van Sterling, waarmee we hebben samengewerkt, leerden we over mens-olifant conflict. En dat het dus een ding is. Dus ze denken dat in Gabon steeds meer olifanten voedsel slecht kunnen vinden door klimaatverandering. Dus zeg maar bomen, die olifanten eten veel fruit van bomen, maar er is steeds minder fruit.

Jurian Ubachs:
[11:12] Dus gaan ze het zoeken in de plantages in dorpjes waar mensen wonen.

Thijs Suijten:
[11:17] En ja, dan worden dus regelmatig mensen aangevallen door die olifanten.

Jurian Ubachs:
[11:21] Uit zelfverdediging natuurlijk, als zo'n dierschip van mensen.

Thijs Suijten:
[11:24] Wij denken olifanten zijn mooie beesten, maar als je iedere dag een olifant in je achtertuin hebt staan, dan verandert je perceptie wel een beetje. Dus inderdaad, die mensen die gaan dan vervolgens met wapens achter die olifanten aan. Dus aan beide kanten vallen er gewoon doden. En we dachten van ja, we willen die slimme technologie inzetten, om te kijken of we die olifanten gewoon als een soort van early warning system kunnen inzetten.

Randal Peelen:
[11:45] Maar olifanten zijn ook echt wel bedreigd toch? Ik bedoel, het zijn er honderdduizend van diegene.

Tim van Deursen:
[11:49] Heel veel plekken wel, niet overal. Er zijn ook plekken waar we komen in Zimbabwe bijvoorbeeld, daar zijn er ontzettend veel olifanten.

Thijs Suijten:
[11:56] Nou, in toevallig dat ene kleine stukje Nationaal Park. Maar in het land Zimbabwe, relatief gezien, heel weinig olifanten nog steeds.

Tim van Deursen:
[12:03] Nee, exact. Maar het is niet zo dat in alle Nationale Parken de olifanten zijn uitgestorven.

Jurian Ubachs:
[12:07] Maar wel als ze concentreren zich dus echt in die Nationale Parken. Daarbuiten is het...

Tim van Deursen:
[12:10] Nee, exact. Daarbuiten heb je vaak ook dorpjes en...

Jurian Ubachs:
[12:14] Ja, oké.

Randal Peelen:
[12:14] Maar is het een bedreigd diersoort?

Tim van Deursen:
[12:15] Volgens mij, dat zou ik niet zeker weten, maar ze hebben twee typen olifanten, de bosolifanten en de savannenolifanten. Dus goede vraag of ze bedreigd zijn of niet.

Randal Peelen:
[12:29] Ik lees net op Google dat er nog 415.000 wilde Afrikaanse olifanten zijn.

Thijs Suijten:
[12:36] Ja, daar zit waarschijnlijk nog niet onderverdeling in. En in Gabon zitten ongeveer een kleine 100.000 bosolifanten. Dus zo'n beetje 60, 70 procent van de totale populatie bosolifanten in de wereld zit in dat ene klein landje.

Jurian Ubachs:
[12:49] En de technologie is dus opgericht om die olifanten, voordat ze in contact komen met mensen, een andere kant op te sturen eigenlijk?

Thijs Suijten:
[12:57] Ja, nou eigenlijk om ze te detecteren inderdaad. En om dan een signaaltje te sturen naar rangers bijvoorbeeld of lokale dorpelingen. Er komt een olifant aan. En dat is wat we daar zijn gaan testen. En dan zit je dus inderdaad veertien uur opgevouwen achterin een jeep om ergens te komen in de middel of nowhere in een nationaal park. En daar kan je dan je tech testen. Want de grootste uitdaging natuurlijk in zo'n nationaal park is hoe maak je iets wat daar werkt op een plek waar geen mobiele telefoondekking is. Er is niks.

Tim van Deursen:
[13:29] Volgens mij is dat een beetje ook de gist van jouw TED-talk, is natuurlijk gewoon het bezopen, het absurde dat je naadt. Dat realiseerden wij toen wij natuurlijk in Gabon daar stonden. Als techneut, als software developer, sta je in één keer in het regenwoud. Dus we hebben vaak dat we daar stonden, waarvan we dachten, holy shit, hoe dan? Hoe hebben we dit voor elkaar gekregen? En dat is denk ik waarom jij op een gegeven moment ook die TED-talk bent gestart, om dat eigenlijk ook voor het voet ligt te krijgen. Van wat hebben we nou precies gemaakt en hoe werkt dat? En je hebt het nu natuurlijk heel erg over het olifantenalarm. Maar het meest indrukwekkende stuk van deze hele tech is natuurlijk de slimme camera. Het AI-stuk wat we hebben toegevoegd. En dat volgens mij hebben we daar nu nog niet per se over gehad.

Jurian Ubachs:
[14:11] Wat doet dat precies?

Tim van Deursen:
[14:13] Nou ja, dus die camera, je ziet hem daar staan. Die worden best wel veel gebruikt. Dit zijn wildcamera's.

Randal Peelen:
[14:19] Voor mij is het echt zo'n Freek Vonk groen kastje. Dat hij ook wel aan de boom zou kunnen knopen.

Tim van Deursen:
[14:24] Nou, inderdaad. Dus rangers, dus parkbeschermers van Nationale Park gebruiken dit soort camera's heel veel. Maar die beelden worden opgeslagen op een SD-kaart die daarin zit. En ze moeten continu terug naar die camera's. En die worden er al sinds jaren en dag gebruikt. Al tientallen jaren worden deze camera's gebruikt. En wat wij hebben gedaan is die camera's aangepast, zodat je kan communiceren met een doos die daar ook ligt. Zodat we machine learning kunnen toepassen op die foto's. Dus waar je voorheen een camera op hing. En zeg maar drie, vier, vijf, zes maanden later ga je dan naartoe en je kijkt oh, wat staat er eigenlijk op die camera's?

Randal Peelen:
[14:59] Heeft die batterij het dan al die tijd gedaan?

Tim van Deursen:
[15:01] Nou, veel van die camera-tapes kunnen wel een jaar mee.

Randal Peelen:
[15:04] Oh!

Tim van Deursen:
[15:04] Die zijn best wel efficiënt, dus die gaan ook eigenlijk alleen maar aan. Die zijn eigenlijk altijd in sleep-modus en er zit een bewegingssensor in. En er loopt een olifant voorbij of een stroper. Hij maakt een foto, nou ja, juist Ranger komt dan vijf maanden later oh shit, er loopt iemand hier met een geweer op z'n rug.

Randal Peelen:
[15:19] Een jaar geleden.

Tim van Deursen:
[15:20] En wat wij hebben gemaakt is dus een systeem wat dus gelijk die foto download van die camera en jou dus gelijk een WhatsApp berichtje stuurt met poem, daar loopt een mens.

Jurian Ubachs:
[15:28] Want je zegt net, het zit is een gebied zonder connectiviteit. Hoe doet dat zwarte doosje dat dan?

Tim van Deursen:
[15:34] Ja, nou ja, de sataas kan hem openmaken. We hebben er een satellietmodem in zitten. Maar er zit ook een LoRa modem in. Veel nationale parken hebben ook een LoRa netwerk tegenwoordig. Niet allemaal natuurlijk.

Randal Peelen:
[15:48] Wat staat LoRa ook alweer voor?

Tim van Deursen:
[15:49] Low power radio nog iets. Dus in ieder geval is het gewoon radiotechnologie eigenlijk. Super low power. Dus we kunnen gewoon kleine berichtjes sturen. Wat wij eigenlijk doen, is op het moment dat wij zo'n foto analyseren. En er staat zo'n stroop erop. is dat we dus een heel klein berichtje sturen. En ja, dat kan gelijk doorvertaald worden naar een alarm voor zo'n ranger. Let op, daar loopt nu iemand in het Nationaal Park. En dat is allemaal informatie wat ze voorheen niet hadden.

Randal Peelen:
[16:19] Ja, en omdat het satelliet is, wil je dat de communicatie zo klein en compact mogelijk is. Want je betaalt je volgens mij een hele schil per berichtje dat je stuurt. Hoeveel betaal je dat trouwens voor?

Tim van Deursen:
[16:30] Ja, wat hebben we nu voor...

Thijs Suijten:
[16:32] Abonnement wat wij nu hebben is ongeveer 20, 25 dollar per maand.

Randal Peelen:
[16:37] Per kastje.

Thijs Suijten:
[16:38] Ja, dus je betaalt sowieso 10 dollar, al doe je niks. En dan koop je bytes en in één keer kan je 300 bytes versturen, maar in die 300 bytes kunnen wij ongeveer 55 klassificatieresultaten versturen. We hebben die data zo gecompresst in zo min mogelijk bytes, dat je zoveel mogelijk in één keer kan versturen. En ons doel was, en dat is een beetje hoe wij eigenlijk altijd werken als Hack the Planet, zo klinkt het ook een beetje, is oké je hebt dus dit soort bestaande camera's, die zijn dus best wel dom. En hoe kunnen we nou een oplossing voor dat probleem verzinnen, zodat ze real-time worden. Ja, op zo'n snel mogelijke manier zeg maar, zonder het wiel compleet opnieuw uit te moeten vinden en zelf je eigen camera te moeten maken. Daarom hebben we dus gewoon zo'n bestaande camera gepakt, hebben we er een beetje van onze eigen elektronica aan toegevoegd, zodat die dus kan kletsen met die raspberry pi die hier inderdaad in zit.
[17:34] En dit ding hangen we dus, je moet je voorstellen, deze wildcamera hang je dus aan een boom, gericht op een olifantenpad of een pad waar mensen of stroopers lopen. En dat andere kastje, dat hangen we dan 10, 15 meter hoog een boom in. Met een zonnepaneeltje. En op het moment dat dit ding een foto maakt, dan downloaden we dus met die Raspberry Pi de foto. Gebruiken we machine learning, wat staat erop. En dan versturen we dus niet de foto, maar we versturen alleen...

Randal Peelen:
[17:59] Dat is wat ik vet vind. Dat je dus, omdat die restrictie er is, dat je geen internet hebt, alleen satelliet en je zou nog mogelijk die data... Ja, dus die foto niet zomaar versturen, nee. Precies, je gaat eerst kijken wat staat er op die foto. En daar zul je vast een keer een vals positief hebben.

Tim van Deursen:
[18:15] Ja, zeker. Daar hebben we dus allerlei dingen voor gemaakt, ook om dat te minimaliseren. Kijk, als zo'n olifant voorbij loopt, dan is het niet zo van, he, appears out of nowhere. Hij loopt voorbij, dus je hebt meerdere frames van zo'n olifant. Dus als je puur sec kijkt naar één beeld, dan kan je een vals positief hebben op een poot of een staart, die wordt aangezien voor een tak ofzo. Maar als je het hele spectrum pakt, van vier, vijf foto's, dan is de kans dat daar in dat event een false positive zit. Op het hele event, je maakt zes foto's van een olifant die voorbij loopt.

Randal Peelen:
[18:46] Slimme Durbel noemt het ook events volgens mij.

Jurian Ubachs:
[18:48] Werkt dat systeem ook zo? Dus wacht het systeem op meerdere beelden voordat hij daadwerkelijk een alert uitstuurt?

Tim van Deursen:
[18:54] Ja, dat staat ook helemaal in het research paper wat er over geschreven is, hoe het gemaakt is.

Thijs Suijten:
[19:00] Er zit een soort van debouncing logic in, of hoe je het ook wil noemen, een soort wachttijd. Dus hij maakt een foto, dan stuurt hij een seintje en dan kijken we, is er binnen nu en dat moment van die foto, binnen één minuut, wordt er dan nog een foto gemaakt, dan wacht hij nog langer tot een maximum tijd en dan gaat hij dus kijken van nou, er stonden zoveel foto's die genomen zijn. En wat Tim net al zei, we hebben een paper geschreven over het maken van dit en dat project wat we in Grabon hebben gedaan en de resultaten daarvan. En dan zie je dus dat de accuraatheid van ons machine learner model is zeg maar, als je het puur per foto bekijkt, is het ongeveer 85 procent. Maar als je dus kijkt naar dit soort events, dan zitten we op 99,8 procent ofzo.

Jurian Ubachs:
[19:40] En wat doet dat dan met de respons tijd van de rangers die je daarmee waarschuwt?

Thijs Suijten:
[19:46] Ja, de respons tijd is gemiddeld ongeveer vier minuten. Dus zeg maar tussen het moment dat er dus een olifant of een mens gedetecteerd wordt, tot dat een ranger echt een signaal op z'n telefoon krijgt is soms een minuut. Soms iets langer, maar gemiddeld ongeveer een minuut of vier.

Jurian Ubachs:
[20:00] Ja, en hoe snel ze dan ter plaatse hangen hangt natuurlijk af van waar ze zijn, want zo'n park is natuurlijk immens.

Tim van Deursen:
[20:04] Ja, en de grap is, we hadden het net over dat olifantalarm. We stonden dus bij zo'n klein dorpje in dat veld en we hadden dus echt net die camera met dat systeem opgehangen, toen we leerden over dat hele mens-olifant-conflict. Dat was inderdaad, die vrouwen waren helemaal door het dolle duid. Als er een plantage wordt opgegeten, die olifanten staan erin. Terwijl wij de dag daarvoor hadden wij dus die kamer opgehangen. Dus wij dachten van oké, maar als we dat hadden geweten, als zij dit hadden geweten, of als die racers hadden geweten dat die olifanten hier nu waren, dan had je dus automatisch die beesten daar kunnen wegjagen. Dat is nu dus wat we daar hebben staan. Maar ja, dat is op heel veel plekken in de wereld. In Zambia hebben we dit jaar ook die systemen uitgerold. Is dat een super actueel ding?

Thijs Suijten:
[20:48] Misschien voor de luisteraar een klein beetje verduidelijking op dat olifantenverschrikken zoals wij hem noemen. Dus die slimme camera hebben we dus gemaakt. Met dit systeem kun je dus in real time zien wat gebeurt er in het Nationaal Park. Loopt daar een mens, loopt er een neushoorn, loopt er een olifant. En toen we daar dus waren, hebben we dus meegemaakt dat de olifanten inderdaad een plantage ingebroken hadden. En in die plantage hadden wij die dag ervoor een rondleiding gekregen en er stond een olifant midden in die plantage. Een olivat met twee stokken erop.

Tim van Deursen:
[21:17] Zo'n oud metalen ding, zeg maar. Zo'n barrel, zeg maar.

Thijs Suijten:
[21:21] Dus wij vroegen aan die lokale vrouw, van waarom staat hier een olivat? En die vrouw die vertelde ons, als we weten dat er een olivat aankomt, gaan we een hoop kabaal maken. We hadden dus net die camera opgehangen gezien dat die werkt. Dus wat was onze eerste gedachte? Dat olivat kunnen we automatiseren.

Randal Peelen:
[21:38] Ja, zet je die erbij.

Thijs Suijten:
[21:39] En dat hebben we dus precies gedaan. Dus we zijn dat project in gebonden hebben in 2021 gedaan. En we zijn al een paar maanden terug in Zambia geweest, hebben dus een systeem gemaakt wat dus samenwerkt met die slimme camera. Dat maakt gebruik van zo'n grote hoornluidspreker en een hele felle lamp. En op het moment dat deze camera dan een olifant ziet, gaat dat ding enorm veel kabaal maken. En dit ding hangt dus op een olifantenpad en een paar honderd meter verderop hangt dan ons olifantenalarm. tussen een olifant en een dorp in. En die olifant die loopt daar, die heeft niet door dat hij gefotografeerd wordt. En die hoort opeens allemaal rare geluiden uit de andere kant horen komen. En zo'n olifant zal dan niet die kant op lopen.

Randal Peelen:
[22:22] Ik ben dus benieuwd of dat zo'n beest op een gegeven moment snapt van wacht even, ik moet daar gewoon niet daar lopen. En dan gaat die herrie open.

Thijs Suijten:
[22:29] Olifanten zijn wel echt extreem intelligent. Dus ja, dat...

Tim van Deursen:
[22:33] We hebben dus voorbeelden gezien van, want ze proberen natuurlijk ook alles, Dus ook gewoon het fysiek afschermen met metalen wires enzo. En met heel veel bellen bijvoorbeeld aan. Van die koebellen aan zo'n draad. Dat ze ook horen dat zo'n olifant... En wat er dus gebeurd is, dat een olifant dus gewoon daar overheen kan stappen. Heel voorzichtig. Niet dat ze van, hé? Maar dus echt letterlijk gewoon zo. Dat je denkt van, dat is zo'n Europese massaal. Maar gewoon echt zo, tloep, zo eroverheen. Dat dus die bellen niet afgaan. Dat je denkt, hé?

Randal Peelen:
[22:57] Ik zie er echt een soort van Tom & Jerry-achtige scène voor. 100 procent. Dat hij gewoon op z'n teentje zo, tiet, tiet, tiet.

Thijs Suijten:
[23:02] Ja, of elektrische hekken worden veel gebruikt. En dan leren olifanten van, nou, als ik dan een boom over dat hek heen duw...

Randal Peelen:
[23:08] Ja, dat kan zo'n beest wel.

Tim van Deursen:
[23:10] Ja, dus ze zijn heel intelligent. Er gebeuren een heleboel interessante dingen op dat vlak. Maar inderdaad, we hebben dus ook video's gekregen. Want het project in Zambia wat we hebben gedaan, is ook camera traps om onze camera traps heen gezet... om de reactie van olifanten, zeg maar, vast te leggen. En we hebben dus nu ook van onze partners daar video's gekregen van de reactie van olifanten. En dat is best wel heel leuk, want die lopen gewoon lekker rond daar, en op een gegeven moment gaat dus die muziek af in het verte. En dan zien ze echt zo stil en zo kijken van wat gebeurt hier. En die wetenschappers kunnen dus ook zien aan die olifanten wat hun reactie is. Dus ze zien ook echt van, oh ja, die beesten die zijn nu wel echt geïnteresseerd. Oh, nu zijn ze wel echt bang aan het worden. En dan lopen ze ook weg. Dus je ziet dat het heel efficiënt is. En ik denk het allerbelangrijkste, en dat is eigenlijk iets wat we nu aan het leren zijn, is dat er geen correlatie voor die beesten zit tussen waar hun actie en waar het geluid vandaan komt. Want ze lopen daar gewoon en ineens is daar een heleboel herrie uit de verte.

Randal Peelen:
[24:07] Ja, precies.

Tim van Deursen:
[24:08] Als je natuurlijk een actiereactie gelijk hebt, dan leren die beesten heel snel van dit is wel risicovol of niet. En omdat we dat volledig losgetrokken hebben, denk ik, maar goed, dat is echt wat we nu aan het leren zijn. We hebben in maart van dit jaar die systemen uitgerold.

Randal Peelen:
[24:26] En je moet natuurlijk ook echt wel je huiswerk doen. Er zit weer veel met van die groene flesjes.

Jurian Ubachs:
[24:32] Ja, ik zie het ook steeds. Wat hij aan gaat doen.

Randal Peelen:
[24:37] Je krijgt natuurlijk ook heel erg het effect dat die... Ik weet het niet meer.

Jurian Ubachs:
[24:44] Ik heb al een andere vraag.

Randal Peelen:
[24:45] Doe dat maar.

Jurian Ubachs:
[24:46] Er is één vraag, die brandt op mijn lippen. Het is zo onbelangrijk, maar ik moet het toch vragen. Wat voor muziek?

Tim van Deursen:
[24:53] Oh yes!

Randal Peelen:
[24:55] Nou ik dacht het zelf.

Tim van Deursen:
[24:56] Ik dacht dat hij nooit zou komen.

Jurian Ubachs:
[24:58] Ik zie die olifant lopen en die loopt gewoon lekker op weg naar zijn fruitjes. En dan gaat het alarm af. En dan hoort hij zo heel in de verte. James Blunt. En dan denkt hij nee.

Tim van Deursen:
[25:07] Nou de grap is.

Thijs Suijten:
[25:08] Het is nog erger dan James Blunt.

Tim van Deursen:
[25:10] Ja het is met hoe je het bekijkt. Maar helemaal in het begin toen we dit systeem gingen maken, toen heb ik me dus wel verdiept in alle systemen die er op dit moment zijn qua olifantenverschrikken, zal ik maar zeggen.

Randal Peelen:
[25:21] Olifaten?

Tim van Deursen:
[25:23] Ja, exact. Dus olifaten. Maar het is allemaal best wel vaak wat uiteindelijk werkt als je de materie in gaat duiken. Er zijn ook best wel wat onderzoeken naar. Wat werkt is de variatie in frequentie. Dus laagfrequent geluid, daar zijn olifanten in geïnteresseerd. Want dat is een geluid wat ze ook produceren. Dus met dat brommende geluid van denken ze, hé, wat is hier aan de hand? Dat wordt ook vaak gebruikt als afschikking. Maar hoger frequent geluid is vaak weer meer direct gevaar voor ze.

Jurian Ubachs:
[25:52] Is dat waar de mythe vandaan komt, dat olifanten bang zijn voor muizen? Omdat muizen natuurlijk dat hele hoge geluid...

Tim van Deursen:
[25:57] Ja, en bijen bijvoorbeeld ook. Dat maakt ook een bepaald soort geluid waar ze van schrikken. Dus uiteindelijk toen dacht ik, oké, wacht even. We hebben dus een variatie op geluid nodig, op frequenties binnen geluid. Wat is dat? Waar vind ik dat, zonder dat ik een compleet project moet opstarten om een bepaald soort geluid te produceren? En toen kwam ik op muziek. Dus in feite, als je gewoon een willekeurige nummer van Spotify pakt, maakt eigenlijk niet uit wat. Van mij wordt dit Britney Spears' So I'll Await for Christmas.

Randal Peelen:
[26:23] Ik vind even een review van Rick Ashley.

Jurian Ubachs:
[26:25] Rick Ashley?

Randal Peelen:
[26:26] Rick Roller, die olifanten, dat zal ze leren.

Thijs Suijten:
[26:28] Die staat er dus op, hè.

Randal Peelen:
[26:29] Echt?

Thijs Suijten:
[26:29] Dus we hebben op een gegeven moment, we gaan er verschillende geluiden op zetten. Dus er staan geluiden van bijen op, inderdaad. Want olifanten zijn dus heel bang voor bijen. Zou je zeggen waarom, want olifanten hebben hele dikke huid, maar die bijen die vliegen dus de slurf in.

Randal Peelen:
[26:44] Ik heb geen slurf, maar ik kan me er wel wat van voorstellen dat ik dat niet wil. Oh nee, nee.

Thijs Suijten:
[26:54] Nou dat dus, dus er staat een geluid van bijen op, maar we hebben dus eigenlijk voornamelijk gewoon muziek erop staan. En Rick Ashley staat er dus inderdaad op en we hebben Celine Dion erop gezet. En dat was altijd een beetje onze running joke van hoe grappig zou het zijn als Celine Dion daar de olifanten zou afschrikken. En toen wij dat project in Zambia gingen doen, toen hadden we dus ons systeem opgehangen. En die avond is dat systeem getriggerd. Wij zaten een drankje te doen met die rangers. En ik hoor op een gegeven moment in de verte een pan fluiten en ik zeg...

Tim van Deursen:
[27:23] Dat fluit ook echt.

Thijs Suijten:
[27:24] Ja, en dat was de intro van My Heart Will Go On.

Tim van Deursen:
[27:28] Maar ja, Beastie Boys, Prodigy, Run-DMC. Ik ben wel benieuwd.

Randal Peelen:
[27:32] Maar je zingt wel lokale muziek.

Tim van Deursen:
[27:34] Ja, staat er ook op. De grap daarvan is wel, ik heb één nummer op een gegeven moment erop gezet. En toen ben ik ook vrij snel in contact gekomen met onze partner daar. Zij zeiden van ja, liever niet, doe maar die muziek van jullie. Want lokale muziek, die zijn ze vaak sneller aan gewend. Dus dat horen ze wel.

Jurian Ubachs:
[27:49] Ja, ja.

Tim van Deursen:
[27:50] We hebben op een gegeven moment zelfs gehad dat iemand zei van nou, misschien juist in dit gebied geen muziek. Want hier hebben we veel toeristen en dan heb je autoradio's. Dus misschien zijn ze daar ook alweer aan gewend.

Jurian Ubachs:
[28:01] Ja, ja, ja.

Tim van Deursen:
[28:01] Dus maar goed, dat soort dingen, dat weten we nu. Eigenlijk weten we daar nog onvoldoende van of het werkt. We zien nu dat het werkt, dat ze in ieder geval daarvan afschrikken. Maar ja, of en wat voor muziek, of dat het toch andere frequenties moeten zijn, dat laten ze allemaal daar nu nog door leren.

Thijs Suijten:
[28:13] Maar de grote kracht is variatie.

Tim van Deursen:
[28:15] Ja.

Thijs Suijten:
[28:15] Als je de hele tijd hetzelfde nummer afspeelt, dan werkt het niet. Dus we hebben een... Er zit een geheugenkaartje in, daar staan nu honderden nummers op. En iedere keer speelt hij gewoon een random geluid.

Tim van Deursen:
[28:24] Ja. Ook een kettingzaag en gewoon een normale geluid staan er ook wel op. Maar het primaire ding was echt gewoon muziek, gewoon geluid maken. Want in principe als jij een dorpje bent en je zou bijvoorbeeld met het hele dorp lekker buiten gaan zitten tafelen en herrie maken en een beetje muziek en een beetje dansen, noem maar wat. Dan komen die olifanten ook niet zomaar daar binnen. Dus over het algemeen zeg maar wildlife is toch wel van oké, we willen niet in de buurt van mensen komen, want dat is toch gevaar. Dus als je maar gewoon herrie blijft produceren en dat er een soort van rumoer is, en daarom hebben we ook een lamp erop die knippert. Die beesten ook weten van, oh, wait a minute, ik ruik daar wel een lekker hapje, maar dat is misschien niet per se waard vandaag.

Jurian Ubachs:
[29:06] Hoe zijn de reacties tot nu toe?

Tim van Deursen:
[29:08] Ja goed, dus we hebben dus een eerste project in Zambia gedaan in maart. Dus we zien op beelden dat het werkt, maar er is ook een olifantengroep, of meerdere groepen, die zijn ook gekollerd. Dus daar hebben we ook GPS data van, en ook daar zien we dat het werkt. Dus we zien ook dat ze aankomen lopen naar dat gebied, en ook gewoon daar weg van gaan, maar ook weg blijven. Dus ze hebben eigenlijk voor langere tijd geleerd dat die plek, dat ze die beter even kunnen mijden.

Randal Peelen:
[29:34] Die beesten van een olifantengeheugen natuurlijk.

Tim van Deursen:
[29:36] Een olifantengeheugen, ja.

Jurian Ubachs:
[29:38] En de mensen? Wat ik neem aan, als je daar je hele leven van woont, dit is toch best wel raar, dat je ineens op wilkeurige momenten muziek door de omgeving hoort schalen.

Tim van Deursen:
[29:49] Is het ook. Kijk, je ziet ook dat er gewoon oplossingen nodig zijn. Dus ja, het is raar en maar goed, er werden nu ook al acties ondernomen. Je had nu ook gewoon een groep mensen die wij zo spreken avonddiensten hebben om ervoor te zorgen dat die olifanten uit het dorp blijven. En dat gaat wel op minder plezierige manieren. Ik weet niet of je wel eens die beelden voorbij hebt zien komen, dat er vuurwerk wordt gegooid of dat er... Als die olifanten echt, als het te laat is, dan heb je wel echt een ongewenste situatie. En dat hopen wij echt te voorkomen. Dus één ding is dat je een conflict hebt, maar anderzijds is het ook een stuk perceptie. Dus kinderen, jongeren op jonge leeftijd, wat leren die van een olifant? Is dat een bedreiging of is dat iets waarmee we samenleven in dit gebied? En we hopen dat dit soort systemen, dat dat eigenlijk meer op het laatste gaat zijn.

Randal Peelen:
[30:47] Dan moeten we nu even een moment maken voor de sponsor van deze aflevering en dat is ook deze week weer Bouw en Infra. Want het zou wel eens kunnen dat een carrière switch naar de Bouw en Infra sector iets voor jou is.

Jurian Ubachs:
[30:59] Dat zou zomaar kunnen, maar we weten dat je misschien wel vragen hebt. Vragen zoals, ga ik minder verdienen als ik switch of zal ik eigenlijk wel werk vinden in deze nieuwe sector?

Randal Peelen:
[31:09] Nou, laten we dat eens beetpakken, want ten eerste salaris. De bouw- en infrastructuur biedt concurrerende salarissen. En daar zit je dus helemaal goed wat dat betreft. Het hangt natuurlijk wel af van je rol. Maar je hoeft niet bang te zijn voor een grote inkomstendaling.

Jurian Ubachs:
[31:23] En over de werkgelegenheid. Ik weet niet of jij recent nog iemand hebt proberen te krijgen voor iets dat moet gebeuren in je huis. Maar laat ik zeggen, deze sector groeit. Er is constant vraag naar nieuw talent. Dus ja, er is werk voor je.

Randal Peelen:
[31:35] Maar als je nou denkt dat je twee linkerhanden hebt. Ook geen zorgen. Bouw en Infra is niet alleen fysiek werk, er zijn heel veel rollen waar je andere vaardigheden bij kunt inzetten.

Jurian Ubachs:
[31:45] Precies, en over het vinden van een baan die bij je past. De sector is zo divers, er is vast en zeker een rol die aansluit bij jouw vaardigheden en interesses.

Randal Peelen:
[31:56] Ben je bang dat je te oud bent voor een switch? Onthoud dan dat ervaring en levenswijsheid juist heel waardevol kan zijn in deze sector.

Jurian Ubachs:
[32:03] En wat nou als je je nieuwe baan toch niet leuk vindt? Nou, er is zoveel variatie in bouw en infra dat je altijd kunt switchen binnen de sector.

Randal Peelen:
[32:12] Misschien vraag je je af of je past in het team, vooral als je geen achtergrond hebt in deze werksfeer? Weet dan dat diversiteit en nieuwe perspectieven juist worden gewaardeerd.

Jurian Ubachs:
[32:25] En tot slot, er is behoefte aan bijvoorbeeld planners, ontwerpers en projectmanagers... Even opnieuw. En tot slot, er is behoefte aan bijvoorbeeld planners, ontwerpers en projectmanagers. Deze zin klopt gewoon niet. En projectmanagers, er zijn ook veel...

Randal Peelen:
[32:41] Die ene zin die niet tot je GPT is geschreven.

Jurian Ubachs:
[32:45] En er zijn ook veel technologische ontwikkelingen. En tot slot, er is behoefte aan bijvoorbeeld planners, ontwerpers en projectmanagers. En er zijn ook veel technologische ontwikkelingen die het werk lichter en efficiënter maken.

Randal Peelen:
[33:00] Dus, als je overweegt een sprong te wagen, onthoud dan dat Bouw en Infra een sector is vol mogelijkheden. Bezoek jijgaathetmaken.nl voor meer informatie.

Jurian Ubachs:
[33:09] Jouw toekomst in Bouw en Infra begint met die ene stap. Durf jij het al?

Randal Peelen:
[33:15] Jijgaathetmaken.nl, Jullie zitten hier met een aantal leuke technische snufjes en ik hoor ook dat je steeds meer van die dingen op probeert te hangen. Best wel kostbare aangelegenheid, lijkt mij. Het zijn allemaal dure apparaten en die vluchtjes daar naartoe krijg je ook niet cadeau. Hoe ziet jullie verdienmodel eruit? Want je bent een non-profit, eigenlijk.

Thijs Suijten:
[33:39] Het is niet alleen kostbaar, het is ook gewoon ontzettend moeilijk. Als we één ding geleerd hebben in de afgelopen jaren, dan is het... Ik weet waarom ze hardware hardware noemen, omdat het dus hard. Ja, het is gewoon echt ontzettend moeilijk om te maken. Nou gaat dat steeds makkelijker tegenwoordig, maar om het goed te krijgen, zeg maar om inderdaad alles, alles firmware ervoor te schrijven. En ik ben al denk ik meer dan 20 jaar actief software ontwikkelaar en de projecten die ik de afgelopen jaren doe, zijn by far het moeilijkste wat ik ooit gedaan heb.

Randal Peelen:
[34:10] Oh, wow.

Thijs Suijten:
[34:11] Gewoon, dan ben je weer in C firmware aan het schrijven en dat werkt het allemaal niet. en dan moet je hardware gaan debuggen en dat is echt wel lastig. Het zit ook niet per se in mijn expertiseveld, maar dus dat zal in ieder geval niet meehelpen. Maar dat maakt het inderdaad duur en moeilijk. En je vraagt van het businessmodel, die is er eigenlijk niet. Nee, want we zijn een non-profit en de projecten die wij doen, die kosten eigenlijk alleen maar geld. En op dit moment wordt dat volledig gefinancierd door Q42. Dus zeg maar, het moederbedrijf waar wij werken. Dat is een softwarebedrijf van ongeveer honderd man. En we maken bijvoorbeeld de PostNL-app en de HEMA-app en de Rijksmuseum-website. Dus wij doen zeg maar met Q42 commerciële projecten. En wij werken dan met z'n tweeën aan Hack the Planet. en Q42 die support ons eigenlijk en zorgt ervoor dat wij deze projecten kunnen doen.

Tim van Deursen:
[35:13] Ja, we krijgen er ook engineering power uit natuurlijk, dus we zitten gewoon letterlijk in hetzelfde pand. Dus projecten die we doen worden dus ook uitgevoerd met de engineers van Q42. Dus dat is gewoon echt een super grote voorwaarde, anders zou het gewoon never nooit kunnen. Dus wat Thijs ook al zegt, als je alleen al kijkt naar hardware development die gedaan software development, er gaat zoveel tijd en zoveel geld in zitten. Dat is echt gestoord. En daar hebben we natuurlijk ook wel wat portes weten aan te spreken. Ook bijvoorbeeld een wereldnatuurfonds die ons support. Maar zelfs dan, by far, kom je er niet. Dus daar hebben we gewoon heel veel mazzel mee dat dat kan.

Randal Peelen:
[35:50] Hack the Planet, doe even. Komt uit de film Hackers, toch?

Thijs Suijten:
[35:54] Sowieso, yes!

Tim van Deursen:
[35:56] Eén van de weinigen die dat snapt.

Randal Peelen:
[35:58] Dit is te duidelijk.

Tim van Deursen:
[36:00] We horen niet heel vaak de referentie.

Randal Peelen:
[36:02] Het is een Angelina Jolie film, dus daar moet elke nerd sowieso kennis van hebben genomen. En het is de zin uit de film.

Tim van Deursen:
[36:09] Juist.

Randal Peelen:
[36:11] En Q42, kom op. Q42, overal waar je het ziet, weet je gewoon, die hebben Hitchhiker's Guide to the Galaxy gelezen. Ik weet alleen niet waar de Q voor staat. Dat is een startgek ding.

Tim van Deursen:
[36:20] Question 42.

Randal Peelen:
[36:22] O ja, dat is logisch.

Thijs Suijten:
[36:24] Volgens mij kon je in die tijd nog geen domeinnamen registreren wat louter uit cijfers bestond.

Tim van Deursen:
[36:28] Ja, klopt. Dat was volgens mij het verhaal daarachter. Hij was nog niet zo vanzelfsprekend hoor.

Randal Peelen:
[36:32] Anders had je een 420 genomen. Dan had je een mooi domein gehad.

Thijs Suijten:
[36:38] Of je had het moeten uitspellen of zo, 42. Maar er is toen toch in oneindige wijsheid besloten om er een Q-voor te zetten.

Randal Peelen:
[36:44] Ja, en Hack the Planet, ja, twee leuke knipoogen, maar neem even mee terug. Want waarom is dit begonnen? Jullie zijn in 2016 begonnen als zijn de Hack the Planet. Inmiddels met z'n tweeën en ja, toch een beetje. Het voelt, je doet toffe dingen en je hebt er ook echt wat aan, maar het is ook wel vechten tegen de bierkaai, want het is niet zo dat die dorpen daar met die olifanten om zich heen met geld staan te wapperen. Kom hier alsjeblieft ook wat kastjes ophangen.

Tim van Deursen:
[37:10] Nee, klopt.

Randal Peelen:
[37:10] Of ik vergis me.

Tim van Deursen:
[37:11] Nee zeker, en dat is natuurlijk een beetje het leven van Hack the Planet zeg maar, dus dat gaat best wel hand in hand met de vraag van waarom. Kijk in 2016, ik zeg altijd ik ben begonnen met Hack the Planet, maar het is eigenlijk meer per ongeluk ontstaan. En vanuit eigenlijk de behoefte en de vraag van ja, tof al die dingen die we doen en alle projecten waar we aan werken. Maar ja, wat laten we achter zeg maar? Kunnen we de wereld een beetje mooier achterlaten dan we hem vonden? En eigenlijk vanuit dat, vanuit die behoefte, gewoon gekeken ook naar...

Randal Peelen:
[37:41] Maar eerlijk, daar was een moment dat het met Q42 dan best wel goed ging. Anders heb je niet de luxe om iets vragen te beantwoorden.

Tim van Deursen:
[37:48] Zeker, ja. Nee, honderd procent. Dus, nou ja, kijk, dat is... Daarom ben ik ook bij Q42 gaan werken op een gegeven moment. Dat is ook wel de plek waarvan... We hebben altijd gezegd, happy place for nerds. Dus dat is wat we gewoon voorop stellen ook. We willen dat de mensen blij zijn. Dus we doen heel veel dingen, doen we daarvoor. Vanaf lunches die geregeld worden tot aan een glijbaan in het pand. Gewoon om een glimlach op je gezicht te toveren als je op het kantoor komt. Dus dat soort dingen zit gewoon in het DNA van het bedrijf. Dus dat is eigenlijk best wel volstendig heel normaal dat mensen die vrijheid hebben om zichzelf te ontplooien en zichzelf dat soort levensvragen te stellen en daar ook actief iets mee te kunnen gaan doen.

Thijs Suijten:
[38:25] Het is een klein begonnen hè?

Tim van Deursen:
[38:26] Het is zeker klein begonnen. Het is begonnen gewoon met die vraag. Oké, maar hoe kan ik dat gaan doen? Maar ik ben ook techneut, we hebben dezelfde opleiding, ik heb ook jarenlang geprogrammeerd. Java, de beker en de systemen.

Randal Peelen:
[38:36] Even klimaatverandering oplossen, als je wil.

Tim van Deursen:
[38:38] Zeker, maar goed, eigenlijk dat soort thema's. Dus op een gegeven moment zit dat in je hoofd en dan ga je kijken, wie zijn daar nu mee bezig? Nou, dan kom je uit op een Wereld Natuur Fonds, een Greenpeace, een UNICEF, een WhatsApp. Eigenlijk alle NGO's in het veld, zeg maar, die daar iets mee doen. Een Ocean Cleanup, als je wil. Dus ik ben simpelweg, ik ben in het begin gewoon gaan bellen. Zo van, hé jongens, wij hebben wel eens een hackathon. Jaarlijks hebben we twee dagen kunnen besteden. Willen jullie met mij zo'n hackathon gaan doen? Met een team die ik dan ga samenstellen?

Jurian Ubachs:
[39:05] Dus je was eigenlijk vooral op zoek naar een probleem om op te lossen?

Tim van Deursen:
[39:08] Ja, eigenlijk was ik gewoon heel nieuwsgierig. Wat staan eigenlijk die partijen aan het doen? Wat voor uitdaging hebben ze? En kan ik iets doen? Kan ik helpen? Of kan ik met een team die wij vanuit QQ gaan samenstellen?

Jurian Ubachs:
[39:17] Nee, precies. Jullie zeggen, wij hebben een bepaalde brain tank, om het zo maar even te noemen. en die willen we graag gaan inzetten, maar we hebben nog wat richting nodig. Dat is eigenlijk een beetje...

Tim van Deursen:
[39:25] Ja, precies dat. En de grap is, wat ik zeg, we doen dus jaarlijks zo'n twee dagen hackathon. En dan is het verbazingwekkend wat er allemaal uitkomt. Kijk, allemaal, ook heel veel onzinprojecten. We hebben dus ook weleens een orgel van Oral B. Tandenborstels gemaakt. Die dus gewoon een muziekje kan spelen. En allemaal lijpe dingen komen eruit.

Randal Peelen:
[39:44] Ja, William is...

Jurian Ubachs:
[39:45] Dit integreert mijn maat al.

Randal Peelen:
[39:46] Waar kan ik die kopen?

Tim van Deursen:
[39:47] Ja, maar dan sta ik best wel versteld van oké, met vijf of zes engineers pakken we een uitdaging aan en binnen twee dagen staat er gewoon een fucking ding klaar. Dat je denkt van, hoe dan? In twee dagen? En toen dacht ik, oké, maar als we nou dus die tijd en die brain cycles gaan gebruiken voor iets wat er echt toe doet, wat kunnen we dan doen? En dat was mijn vraag aan die partijen. En toen kwam ik met Greenpeace in contact en die zeiden van, nou, in Indonesië hebben we een probleem, namelijk de bosbranden. Als jij met een groep engineers dat kan oplossen, dat wij zeg maar onze mensen daar veilig kunnen houden.

Jurian Ubachs:
[40:21] Want hoe volgden zij de bosbranden? Gewoon erachteraan rijden ofzo?

Tim van Deursen:
[40:24] Nou ja, dus er is een team daar. Zeker destijds was het ook heel erg in het nieuws dat er illegale branden werden gestookt om dat terrein te clearwarsen, dat er illegale palmolie...

Jurian Ubachs:
[40:34] Gebeurt overigens nog steeds hoor.

Tim van Deursen:
[40:36] Gebeurt absoluut, maar toen was het heel erg in het nieuws. En dat was ook een actueel thema waar ze heel erg mee bezig waren. En ze hebben daar dus gewoon mensen, die daar rondlopen, ook gewoon die branden aan het blussen zijn, moet je je voorstellen. En ja, dat is super lijp. Dus zij zijn een kaart aan het brengen, wat gebeurt daar, wie zit daar achter, kunnen we die mensen ter verantwoording roepen, maar ook die branden moeten geblust worden. Hoe hou je ze veilig? Dus daar hebben we een autonoom vliegende drone destijds voor gemaakt. Dus we hebben die hackathon gebruikt om met een concept te komen voor...

Randal Peelen:
[41:04] Was dit 2016?

Tim van Deursen:
[41:05] Was 2016, ja. Dus we hebben een glider drone gepakt. We hebben gewoon letterlijk, gewoon serieus hè. Van AliExpress hebben wij een glider drone gekocht voor 30 euro.

Randal Peelen:
[41:14] Dat heeft bij drones denk ik aan zo'n DJI met vier wieken. Maar wat is een glider drone?

Tim van Deursen:
[41:19] Dat is gewoon een vliegtuig, gewoon een lang soort van zweefvliegtuig eigenlijk.

Jurian Ubachs:
[41:22] Hebben we dat met een skyhawk?

Tim van Deursen:
[41:23] Ja.

Jurian Ubachs:
[41:23] Ja, oké.

Randal Peelen:
[41:24] Die kan langer in de lucht blijven.

Tim van Deursen:
[41:25] Je kan een uur in de lucht blijven, camera's eronder, luchtkwaliteit, meting, alles. En dat je hem autonoom kan laten vliegen, dus een route inprogrammeren en alles. En een goede camera erop met een gimbal dat je goed beeld kan schieten. En go! En we zijn daarheen geweest. We hebben toen met dat team daar gewerkt. En dat voelde zo bizar aan om daar te zijn. Want dat was een soort van halve militaire operatie. Het was allemaal best wel iffy, zeg maar.

Randal Peelen:
[41:53] Maar tussen de regels door, nu was de hackathon inmiddels al wel uit de klauwen gelopen.

Tim van Deursen:
[41:58] Ja, nu was de hackathon uit de klauwen gelopen.

Randal Peelen:
[41:59] Toen was hij officieel.

Tim van Deursen:
[42:00] Ja, dus we hebben die twee dagen gepakt en dat was voor Greenpeace toen ook een hele energieke ervaring. En toen hebben ze van Greenpeace ook gezegd van oké, ik wil dat jullie daarheen gaan en dat we dit gaan gewoon doen. En dat is toen een projectje geworden inderdaad. En ja, toen zijn we daarheen gegaan.

Jurian Ubachs:
[42:18] Waar in Indonesië was dit?

Tim van Deursen:
[42:20] Ja, dus het was voor Sumatra, voor het eiland daar. Ja, en ja, dat gestoord was een halve militaire operatie, want het is echt, ja, je komt eraan. Het is natuurlijk allemaal een beetje, ja, het is niet dat je een overheidsinstantie bent. Dus ja, je bent daar met je team en je gaat die mensen daar opleiden.

Randal Peelen:
[42:39] Het voelt ook wel een beetje alsof je bluff gecallt is op een gekke manier, want jij zat op die hackathon en je denkt nou oké leuk, ik ga even rondbellen. En zijn er een paar van die bestaande goede doelen eigenlijk, die zeggen van nou, dan gaan we ook bos branden. En Voigt weet, zit je die tickets te bestellen en ben je weken van huis.

Tim van Deursen:
[42:55] Ja, absoluut. Ja, maar zo voelt het ook. Het is inderdaad zo van, oké, gaan we dit doen? Ja, we gaan dit doen. Ja, maar dat betekent dus ook dat er heel veel eigen tijd in is gaan zitten. Ik ben op een gegeven moment zei we dus, nou, ook in Nederland met die drone gaan vliegen om hem te testen. Weet ik hoeveel we hebben er neer laten storten. Voordat hij inderdaad dat wij zoiets hadden van, oké, dit gaat gewoon werken. Dit lukt gewoon. En dan, ja, we hebben ook wat filmpjes online staan. dat die drone voor de allereerste keer gewoon de perfecte landing maakt. Dat is helemaal uitgeprogrammeerd. Er moet op het begin een lasersensor eronder hangen, die precies de afstand meet en dan net nog zo'n laatste bumpje, dat die precies landt. Ja, dat gevoel dat je dan, oké, holy shit, dit hebben we geprogrammeerd. En hij ligt daar nu. Hij heeft gewoon drie kwartier staan vliegen en ja, ploep, hij landt. It's done. Het werkt gewoon.

Jurian Ubachs:
[43:39] In de jungle van Sumatra lijkt me wel lastiger dan op een weiland in Nederland, maar...

Tim van Deursen:
[43:43] 100 procent, zeker. Nou ja, dus al dat soort nuances van hoe ga je daarmee om? En hoe moet je die drone opstarten en al die dingen? Ja, daarvoor zijn we er toen heen geweest. Maar goed, dat gaf mij toen op dat moment... Op een gegeven moment hebben we dat team opgeleid en die begon zelf die routes te plannen en die drone in de lucht te gooien en daarmee te werken eigenlijk. En ik zat dat vanaf afstandje te bekijken. En toen pas daalde het bij mij in. Aan de ene kant een soort van euforie van yes, het is gelukt. Aan de andere kant van fuck, als dit kan, zeg maar met zo'n twee dagen hackathon, dit. Wat laten we nog allemaal dan liggen? Wat zijn dan nog al die uitdagingen waarvan je denkt van, oké, er is iemand mee bezig.

Randal Peelen:
[44:24] Toch mijn commerciële brein maakt hier dan van, ja, weet je, dit is alleen goedkoper dan een helikopter rond laten vliegen op een moment dat ik dit schaalbaar kan maken. Want anders ben ik één keer heen en weer gevlogen, heb ik één keer zo'n ritje met een drone gedaan. Dat is niet goedkoop. Dat is een heel erg duur ritje geweest. Dus nu wordt het pas nuttig als ik duizend van die drones heb, die op heel veel plekken in de wereld rond kunnen vliegen.

Tim van Deursen:
[44:51] Eens, 100 procent. En dat is dus eigenlijk ook het spilvat waar we continu in zitten.

Randal Peelen:
[44:55] Want dan wordt het gelijk een start-up en dan ga je schalen en dan heb je investeringen nodig en dan heb je afnemers nodig. Maar ja, exact.

Thijs Suijten:
[45:01] Dat is een beetje het lastige inderdaad. Dus maar die drones, die zijn wel daar. We hebben er meerdere gebouwd, zijn er daar ook. Dus het team heeft er daar gewoon zelf mee kunnen vliegen. Maar eigenlijk voor die camera's en die andere tech waar we het net over hadden, zitten we nu in dat, zitten we eigenlijk precies op die crossroad. Zo van oké, we hebben nu projecten gedaan van alle individuele dingen en hebben het nog niet eens gehad over die mobiele telefoondetector. Kan misschien straks nog, maar van al die individuele dingen hebben we gezien dat het werkt. En nu wil je eigenlijk gaan nadenken van hoe kan je dit inderdaad schalen zonder dat je op een gegeven moment zelf een soort dozerschuiver wordt. Weet je wel? Wat is dat met mij? Nou, dat is een discussie die wij vaak hebben van onze kracht ligt bij... nieuwe oplossingen uitvinden en bewijzen dat het kan. Dat is waar we zo goed in zijn. En op het moment dat je zegt van nou, die slimme camera qua product is die er nog niet, om echt schaalbaar te zijn, maar bijvoorbeeld deze GSM-sensor is daar wel.
[46:03] En dan is de uitdaging van je wil je impact vergroten door inderdaad niet 10, maar honderden van dit soort devices in het veld te krijgen. Maar als je dat dus gaat doen, dan moet je dus inderdaad een support afdeling hebben. Je moet eigenlijk gewoon een hele organisatie optuigen om dat te gaan doen. En dan wordt dat onze dagtaak. En dan hebben we dus geen tijd meer om nieuwe, andere innovaties in het veld te zetten. Dus in de perfecte wereld zouden we inderdaad op een gegeven moment zeggen van zo'n product dragen we over aan een andere organisatie of zo.

Randal Peelen:
[46:33] Maar zo'n product is, sorry dat ik het in deze woorden uitdruk, maar in feite toch mislukt. Als je maar eens een vliegtuigje een paar ritjes hebt laten maken en je zit vervolgens hier weer in Nederland waar je geen last van boskland hebt, dan was het dan echt een succes?

Tim van Deursen:
[46:49] Nou, ik denk het wel. Want kijk, ik denk als je dus een beweging weet te creëren in iets wat vast zit, en dat is wat we in feite proberen te doen, dan kan je daar iets nieuws neerzetten. Kijk, het is niet zo dat zij het nu niet meer daar gebruiken. Sterker zelfs, zij gebruikten al drones voordat wij daar kwamen. Alleen waren die niet klaar om autonoom te kunnen vliegen. Wat we daar hebben gebracht was eigenlijk een soort van pakketje wat je kan installeren in allerlei bestaande drones. Het is gewoon prima reproduceerbaar. En dat is wel degelijk iets waar we naar hebben gekeken.

Randal Peelen:
[47:25] Die software en die blauwdrukken die geeft gewoon...

Tim van Deursen:
[47:28] Ja, dus je kan dit gewoon reproduceren.

Jurian Ubachs:
[47:31] Eigenlijk is het waar een normaal bedrijf zeg maar na research and development over gaat naar een stuk commercie verkoop, want jij zei productielijn. Jullie blijven gewoon research and development doen en steeds weer iets nieuws en op een gegeven moment... Die stap van dat je het moet gaan vermarkten, dat doe je gewoon niet.

Randal Peelen:
[47:47] Dat is toch wel de stap waar alle impact ligt.

Thijs Suijten:
[47:51] Maar dat zien we zelf ook al.

Tim van Deursen:
[47:52] Ik ben het wel een beetje eens in die zin dat als je maatstaf is, je moet opschalen willen succesvol zijn. Maar dat hoeft niet altijd een doel op zich te zijn, want dan pak je daarna ook nooit meer iets aan. Als iets voor jou een probleem is en je weet dat op te lossen, maar het is niet schaalbaar, dan is wel jouw probleem opgelost. Maar dat het voor 100.000 mensen niet is opgelost, hoeft niet per se relevant te zijn. Het is maar net, wat is je doel? En soms kan het heel erg lonen om gewoon te laten zien wat mogelijk is.

Jurian Ubachs:
[48:23] Ook in de community. Want laten zien dat het kan.

Tim van Deursen:
[48:26] Laten zien dat het kan en enerzijds om dat probleem op te lossen, maar ook om te laten zien dat dat probleem is opgelost en vervolgens veel meer mensen te inspireren om dat ook te doen.

Jurian Ubachs:
[48:36] Ik voel dat wel, gewoon kijken inderdaad wat er mogelijk is en dan zelf niet per se de ambitie hebben om daar een bedrijf omheen te bouwen of iets dergelijks. Maar je zit natuurlijk wel in een situatie, neem bijvoorbeeld die olifant repeller als voorbeeld. Stel dat inderdaad op een gegeven moment straks allerlei doden aan het vallen zijn, omdat er steeds maar weer aanvaring zijn tussen olifanten en mensen. Dan kan je natuurlijk best een lokale autoriteit of een wereldnatuurfonds ofzo een keer zeggen van god, wij kennen twee Nederlandse jongens die hier ooit een oplossing voor hebben bedacht. Wij gaan dit oppikken, wij gaan ergens dit in bulk laten maken en door heel Afrika en Azië rollen we dat uit. Je draagt eigenlijk allemaal dingetjes aan en het wordt op een gegeven moment een soort van palet van kleine technologische oplossingjes die door allerlei kapitaalkrachtige bedrijven opgepikt zouden kunnen worden. Ik zie daar wel toekomst in hoor. Zonder dat je zelf nou meteen een bedrijf omheen hoeft te bouwen.

Randal Peelen:
[49:27] Daarom, ik wil ook oppassen met hoe ik dit inzet. Want kijk, ik vind dat jullie hier tegenover mij die al meer goede daden hebben verricht dan ik tot nu toe in mijn leven by far. Dus het komt niet uit een hoek van kritiek. Het komt uit een hoek van liefde die ik voel voor die oplossingen bij zoveel mogelijk mensen nuttig laten zijn. Maar ik hoop dat er een hefboom staat die jullie kunnen gebruiken om ons bij zoveel mogelijk mensen te zeggen.

Tim van Deursen:
[49:57] Ik ben het er absoluut wel mee eens. Het is alleen dat wij niet in die rol zitten en ook niet willen zitten. Wij zitten echt puur in het innovatiestuk. Zo van, oké, dit lijkt vast te zitten, maar what if we dit doen? We kijken helemaal niet naar...

Randal Peelen:
[50:11] Even hypothetisch hè, er komt zo'n venture capital figuur en die zegt, joh, ik wil van dit ding een product maken en dat gaan we heel groot neerzetten. Ik ga er wel winst op maken, maar mag ik jullie recept hebben? Dan heb ik het gevoel dat je ja zegt.

Tim van Deursen:
[50:25] Ja, dat ligt er heel erg aan. Kijk, wij zullen dan bijvoorbeeld niet in zo'n start-up zitten per se. Dus als zo'n venture capitalist zegt van, oké, ik heb hier 10 miljoen voor dit product. Ik wil een start-up maken en daar moeten jullie dan in zitten. En de komende 10 jaar doe je niks anders dan dit product verkopen. Dan zeg ik nee, ik ga dat niet doen.

Thijs Suijten:
[50:42] Nee, maar in een ideale situatie is het wel zo. Kijk, onze ambitie is natuurlijk ook dat dit soort producten op schaal worden uitgerold. Want dan maar vergroot je impact. En dat is juist ook hoe onze ideale situatie eruit ziet. Dat we iets maken, dat we laten zien dat het kan. En dat het dan bijvoorbeeld overgepakt wordt door een organisatie die het wel kan opschalen.

Randal Peelen:
[51:00] Is het open source? Zetten ze een soort licentie op?

Thijs Suijten:
[51:02] Op dit moment is het niet open source, nee. Maar om een voorbeeld te geven, we hebben ook een project gedaan voor gemeenten in Den Haag. Iets compleet anders, dat is om eenzaamheid bij ouderen te bestrijden. Dus heel veel mensen die in een verzorgingshuis zitten, eenzaamheid is een heel groot probleem.

Randal Peelen:
[51:15] Een groeiend probleem ook.

Thijs Suijten:
[51:16] En we hebben meegedaan aan een hackathon voor gemeenten in Den Haag. we een virtual reality product verzonnen, dus een virtual reality ervaring die ouderen hielp zeg maar om over die eenzaamheid heen te komen. Zonder al te diep in te gaan op wat dat dan precies is, behalve als je daar heel erg nieuwsgierig aan bent. Op een gegeven moment waren we dus ook een beetje op dezelfde pad, want dat was best wel succes. We begonnen met 50 brillen en toen 100 en toen 200. En toen werd het eigenlijk te groot en dachten we van ja, het moet nu eigenlijk op eigen benen staan. Toen kwamen we dus ook op die splitsing van gaan we hier een startup van maken en wordt dan dit onze baan voor de aankomende tien jaar? En toen hebben we dus uiteindelijk een partij gevonden aan wie we dit hele concept hebben overgedragen. En die is daar nu mee aan het rennen en die is dit nu groter aan het maken. En dat is super tof.

Tim van Deursen:
[52:00] Dat wordt nu door heel Nederland worden die brillen nu uitgerold bij zorginstellingen. Ja, en dat is iets dat moeten wij niet willen doen. Wij moeten juist zitten op die nieuwe dingen bedenken en maken. En ja, met dit product ook. Ja, het heet Elders VR heet het. Maar toen wij dat product maakten, ja.

Randal Peelen:
[52:16] Elder Scrolls VR. Nee, nee, nee.

Tim van Deursen:
[52:19] En toen hadden we ook niet de ambitie van dit gaan we groot maken, dit moeten we overal in Nederland uitrollen. Nee, de uitdaging was kunnen we in dit wijkcentrum deze ouderen een iets betere dag geven met deze VR. Slaat natuurlijk helemaal nergens op als je erover nadenkt in termen van tijd en alles wat je daarmee doet. Maar ja, dat is wel waar wij voor zijn, wat we doen. We willen dat specifieke ding oppakken En eigenlijk moet het dan per ongeluk gewoon groter worden. Maar dat is wel waar ik heel erg in geloof. Ik wil echt vanuit de problematiek wil ik dingen aanpakken en laten zien dat het kan. En niet vanuit zeg maar een ambitie om het uiteindelijk al heel groot te laten worden. Ofwel zeg maar door euro gedreven of schaal. Je moet echt gewoon kijken van oké, hoe kunnen we dit specifieke probleem oplossen?

Randal Peelen:
[53:09] Maar andersom dan, er is nu een bedrijf dat heeft gezegd, zijn daar maatstaven voor van, want dit wordt, moet wel uit de winst van Q42 betaald.

Thijs Suijten:
[53:21] Ja.

Randal Peelen:
[53:21] Althans, als ze verlies maken, dan kun je het niet doen. Wat nou als een ander bedrijf zich daarbij aansluit en zegt, nou wij gaan dit ook sponsoren.

Thijs Suijten:
[53:31] Nou, dat is grappig dat je dat zegt. Daar hadden we een toevallig laatst over. Want het is nu inderdaad zo dat Q42 de volledige last draagt die Hack the Planet heet. En het levert natuurlijk het bedrijf... Het is wel echt vanuit goede intenties ontstaan. En het levert het bedrijf ook gewoon dingen op. We zitten hier nu. Dus af en toe levert het wat PR op. Sollicitanten die bij ons komen solliciteren, die zien de dingen die we doen. En die komen dan bij ons solliciteren omdat ze gezien hebben wat wij met Hack the Planet doen. Dus dat is waardevol op een manier.

Randal Peelen:
[54:04] Maar het is ook wel serendipiteit, je kunt dat niet plannen. Hoeveel mensen hou je dan over? Nee, precies.

Thijs Suijten:
[54:09] Dat is ook niet primair de reden dat we het doen, maar het helpt wel zeg maar om ons hectoplanet in leven te houden. Maar ja, het is natuurlijk ook opgeschaald van een hackathon naar één persoon naar nu twee personen. Dus de kosten gaan ook omhoog. Dus wij hebben ook wel zitten denken van ja, hoe tof zou het zijn als hectoplanet... een losse entiteit zou zijn waarbij Q42 een sponsor is, maar dat er ook andere bedrijven kunnen aansluiten. Maar ja, weet je, wij staan niet regelmatig op de golfbaan met de CEO's van de grote bedrijven te golven.

Randal Peelen:
[54:42] Wat? Dat is het eerste wat je doet.

Tim van Deursen:
[54:44] Ja, dat is het eerste wat je doet.

Thijs Suijten:
[54:45] Dus heel eerlijk, zeg maar, of zo'n concept echt kans van slagen heeft, dan moet je echt filantropisch vinden of filantropische bedrijven vinden die inderdaad net zo gek zijn als Q42.

Randal Peelen:
[54:57] Het is ook niet dat je zegt, ik sluit die deur, want als je zegt, maakt er een startup van die op schaal producten gaat fabriceren, zeg je nee, dat is niet wie we zijn. Als ik zeg, er komt een andere investeerder bij.

Thijs Suijten:
[55:08] Zeker.

Tim van Deursen:
[55:10] Zeker als het een complimenterend bedrijf is, die naast Q2 veel, dan zou dat best wel een logische match kunnen zijn.

Thijs Suijten:
[55:18] Alleen vraag ik me af of investeerder het goede woord is, want een investeerder die wil eigenlijk altijd een return on investment.

Jurian Ubachs:
[55:23] Ja, precies.

Thijs Suijten:
[55:24] En wat wij doen toch.

Jurian Ubachs:
[55:25] Donateurs wil je.

Thijs Suijten:
[55:25] Donateurs, dat is een beter woord, of filantropen. Zeg maar, we hebben geld nodig om de dingen te doen die we doen. Maar eigenlijk met geen van de projecten die we draaien, zit daar echt een goed businessmodel achter ofzo. En dat is ook niet, ja, hoe we er over dit soort dingen nadenken.

Tim van Deursen:
[55:40] Ja, het is ook, ik heb dat al eens vaker gekscherend gezegd, de natuur heeft geen businessmodel. Dat is nou, de eindgebruikers zijn de olifanten, bij wijze van spreken. En de neushoorns die uitgestorven zijn, ja, die... Het is heel bizar om te zien hoe weinig efforts en hoeveel middelen eigenlijk daarvoor beschikbaar zijn wereldwijd.

Jurian Ubachs:
[55:58] Toch is het wel iets dat heel erg tot de verbeelding spreekt natuurlijk. Het behoud van bedreigde diersoorten. Olifanten vallen dan met hun aantallen nog redelijk mee, gelukkig. Maar ik denk wel, ik zat te bedenken, stel nou dat ik een x-bedrag per jaar moet betalen. En dan krijg ik, weet ik veel, twee keer per jaar een boekje. En daar staan dan een aantal voorbeelden in. Misschien heb je een paar foto's van die SD-kaartjes afgehaald. Gewoon van hoe het dan in actie werkte. Misschien kan ik ergens, er zit een link bij, kan ik ergens naar de geluiden luisteren. Die dan vanuit zo'n speaker komen, die je dan hebt opgenomen. Maar dat je een beetje wordt meegenomen in dat proces. en denk van ik denk best dat mensen daarvoor zou willen betalen, misschien niet 50 euro per jaar, maar stel dat het 25 euro per jaar is, zou ik het best willen doen. Als je op die manier een heel aantal mensen dat laat doen, zo'n boekje twee keer per jaar hoeft echt niet heel veel te kosten. Praat je de mensen een beetje bij, neem je ze mee, laat je ze een beetje zien hoe het werkt, wat voor foto's daar inderdaad uitkomen. Laat je een arranger een mooi verhaal vertellen over een stroperbende die opgerold is. Heb je prima content voor twee keer in het jaar. En ik denk dat je dan best een grote groep donateurs aanspreekt die dat echt leuk zouden vinden.

Tim van Deursen:
[57:01] Ja, dat is een interessant idee hoor. Dat vraagt een beetje van hoeveel, ja, wat is zeg maar de effort die je moet steken in een beetje een user base krijgen van donateurs versus zeg maar de opbrengsten. Want je hebt natuurlijk wel iemand nodig die...

Thijs Suijten:
[57:13] Komt die golvenbaan analogie weer in mijn hoofd. Dit idee hebben we zelf ook wel eens verzonnen. Ja, maar wij zijn niet echt onwijze social media tijgers. Dus zeg maar als je dit wil doen en je wil je geld halen bij...

Randal Peelen:
[57:24] Dat je crowdsourcing wordt.

Jurian Ubachs:
[57:25] Er zijn heel erg veel mensen die wel social media getragen zijn, die echt enorm betrokken zijn met het behoud van wildlife.

Thijs Suijten:
[57:31] Als je je geld wil halen bij de gewone mensen, om het nog even zo te zeggen, bij de crowd, als je crowdfunding wil doen, dan moet je gewoon een knijtergoeie marketing instrument hebben, of marketingpersoon hebben, om die schaal te halen. Dus dan maar dan geloof ik persoonlijk eerder in een model waarbij je zegt van oké, laten we kijken of je een aantal bedrijven kan vinden, die gewoon inderdaad zeggen van oké, dat is een stuk makkelijker ja.

Tim van Deursen:
[57:57] Dat is misschien wel een goed voorbeeld. Dus we hebben natuurlijk met Dennis Storm nu een tijdje samengewerkt. Hij heeft een club Kakatuwa opgezet. Club Kakatuwa? Dat is ook een NGO, dus hij sponsort die kleine projecten eigenlijk mee. En wij hebben daar ook een project op gehad. En hij heeft op een gegeven moment wel echt, zeg maar, dik een marketingmachine aangezet op social media, helemaal los, etc. En het heeft toen nog best wel een tijd geduurd voordat dat project... Het is wel doorgegaan, we hebben dat project dus gevonden gekregen. Maar je ziet hoeveel effort daarin is gestoken om een beetje een massa van mensen te krijgen... om een paar duizend euro zeg maar te transieren.

Randal Peelen:
[58:34] Een ouderwetse influencer eigenlijk. Voordat het woord cool was zelfs.

Tim van Deursen:
[58:39] Ja. Dus ja, het is gewoon lastig. Ik denk überhaupt als het over euro's gaat, is het altijd een moeilijke discussie.

Thijs Suijten:
[58:48] Als we gewoon een luisteraar hebben met hele diepe zakken, dan staan we natuurlijk altijd open voor de rating.

Jurian Ubachs:
[58:53] We hebben natuurlijk op onze slaghek kanaal Rich Bitch. Ik weet niet of ze er hoeveel van meeluisteren.

Thijs Suijten:
[58:58] Maar goed, linksom of rechtsom, we hebben hier wel over nagedacht. Maar eigenlijk beide kanten op is het gewoon best wel lastig om dat goed te krijgen. En dat zegt zeker niet dat we er niet voor open staan. inderdaad voor Hector Planet los kunnen draaien.

Randal Peelen:
[59:12] Het is het doel en het leidt ook af van het research en development. Ik zat nog weer, ze zetten zoveel brillen op, want ik vind het altijd storend aan mezelf, maar ook aan andere mensen, dat het voor mij heel snel voelt bij goede doelen, dat je in een soort van reflex schiet van doe je wel goed genoeg ofzo? Net zoals dat mensen die vegan zijn meer kritiek krijgen over dat ze wel een keer met een vliegtuig gaan.

Jurian Ubachs:
[59:38] Maar je vliegt nog wel.

Randal Peelen:
[59:39] Terwijl dat de mensen zijn die meer impact maken dan jij die wel vlees eet en vliegt. En toch heb je het reflex, omdat die persoon vegan is, ga je ook over dat vliegen bitch. En ja, ik denk dat jullie er dagelijks wel tegenkomen. Want ik zat terug te denken aan een aflevering die we hebben gemaakt. Dat was aflevering 281 met Stijn Bruurs over effectief altruïsme. En de hele die art, oorspronkelijke vorm daarvan, is echt wel een nerd met een spreadsheet die heel vergelijkbaar kan gaan kijken hoe kun je met een euro zoveel mogelijk impact hebben. Dat is niet wat jullie doen. Dat is ook niet wat je pretendeert te doen. Dus dat is ook niet de maatstaf waar ik het naast leg. Maar ik kan me wel voorstellen dat er een getal is of een verhaal waarmee je uit kan drukken. Nou, met één zo'n camera en één zo'n herriemachine kunnen we per jaar 20 keer voorkomen dat die olifanten dat dorp in lopen. Dus hypothetisch redden we 100 olifanten, weet ik veel. Ik zuig iets uit de duim. En dat, ik weet niet wat zo'n kastje kost, een paar honderd euro?

Thijs Suijten:
[1:00:37] Nou, deze, zo'n kastje, zo'n totale systeem kost al duizend euro. Bijna duizend euro, dan heb je het alleen maar over de hardware inkoop, zeg maar. Juist.

Randal Peelen:
[1:00:46] Oké, dus zeg dat we per kastje ophangen 1500 euro nodig hebben. Als je er een heel aantal doet in een jaar. Nou, een x aantal keer 1500 euro bij elkaar trommelen. Dat is nog wel eens een campagne waar een marketeer zijn schouders onder kan zetten. Het is niet wat ik zou pinnen in een opwelling, maar het is ook weer geen dusdanig onhaalbaar bedrag.

Tim van Deursen:
[1:01:10] Ja zeker, maar het zijn allemaal dingen, kijk niks gaat vanzelf.

Randal Peelen:
[1:01:13] Dan moet je organisatie een marketingorganisatie worden.

Tim van Deursen:
[1:01:15] Je moet dat soort dingen, dus inderdaad, daar moet je wel bovenop zitten. Zo'n campagne moet je natuurlijk maken, er moet beeldmateriaal komen, er moet een verhaal bij komen. En voor je het weet ben je daar gewoon echt heel veel tijd mee kwijt. En onze dagen zijn nu echt tot de nok toegevuld met dit soort projecten. De komende jaren staan er al Zimbabwe, Zambia, Roemenië. Er staan zoveel dingen bij ons op de agenda. Dat even zeg maar een campagne daarnaast draaien, waar we eigenlijk niet per se heel goed in zijn. Dat zit allebei niet in ons DNA. Als engineers is dat gewoon best wel een dingetje.

Thijs Suijten:
[1:01:51] En je ziet het ook bij andere NGOs. Dus zeg maar grotere, andere non-profits. Ocean Cleanup, dat geloof ik 60% van de mensen die daar werken. En het kan helemaal zijn dat ik iets verkeerd zeg nu hoor. En dat het een andere percentage is. Maar een groot deel van de mensen die daar werken, fundraisers zijn. Dus dat geeft maar weer aan hoeveel capaciteit je in dat stuk moet steken om dat goed te krijgen.

Randal Peelen:
[1:02:13] Snap ik. Vind ik ook heel logisch eigenlijk. Ik ben daar niet verbaasd over.

Thijs Suijten:
[1:02:17] Nee, en wij zitten nu dus in de luxe positie dat we inderdaad Q42 de projecten sponsoren die wij doen. Maar dat is ook gegeven dat wij winstgevend zijn.

Randal Peelen:
[1:02:29] Ja, maar Ocean Cleanup, kijk, zonder daar cynisch over te willen doen, die hebben wel figuren als Mr. Beast achter zich. Die hebben bands als Coldplay die daar heel veel aandacht aan geven. Dan ben je wel in de Champions League van aandacht vergaren.

Tim van Deursen:
[1:02:44] Ja, maar die komen ook niet vanzelf. Nee, er zijn echt mensen superactief mee bezig om die lui aan boord te krijgen.

Randal Peelen:
[1:02:50] Maar dan ben je een heel ander spel aan het spelen al.

Tim van Deursen:
[1:02:51] 100 procent.

Randal Peelen:
[1:02:52] Dan ben je echt hyperfocussed ook op dat probleem. Alles moet in tegenstaan daarvan.

Tim van Deursen:
[1:02:57] Precies. Je kan natuurlijk zeggen, oké, doe dat. Doe precies wat Margot Oosterkamp doet. is natuurlijk echt wel een unicorn op dat vlak. Ik bedoel, de meeste partijen gaat dat niet zomaar lukken, zeg maar. Dus ik denk dat die natuurlijk, ja, die steken daar gewoon zoveel tijd en energie in. En hebben daar natuurlijk ook al heel veel de goede mensen die op de juiste plekken rondlopen, ook in Amerika, dus buiten Nederland naar fondsen kijken. Dat zijn allemaal van die dingen die je eigenlijk zou moeten gaan doen.

Thijs Suijten:
[1:03:31] Toch op die golfwagen staan.

Randal Peelen:
[1:03:33] Ja joh.

Jurian Ubachs:
[1:03:34] Hebben jullie het wel eens met Q42 over gehad, van fundingen ergens anders vandaan halen, dat soort dingen?

Tim van Deursen:
[1:03:40] Ja, dat is... Nou goed, we hadden het net al even over. Dus ja, dat zijn eigenlijk...

Jurian Ubachs:
[1:03:44] Hoe kijken zij daar naar? Nu momenteel is het in die zin een beetje ook hun ding natuurlijk. En wat je al zegt, hun uithangbord hangt er ook aan. Dus dat geeft een positieve uitstraling. Maar op het moment dat je fundingen ergens anders vandaan zou halen, dan moeten ze dat ook delen.

Tim van Deursen:
[1:03:58] Ja, nee goed. Dus dat is eigenlijk ook een discussie die wij continu voeren. Dus wat jij zegt, het gaat dus af van de winst van Q240, dus per jaar is die discussie ook anders. We hebben jaren dat het heel goed gaat, dan hebben we weinig discussie. En jaren dat het iets minder goed gaat, dan hebben we iets meer discussie. En dat is precies wat jij zegt. Dus het is nu niet aan de orde. Het zou heel erg versterkend kunnen zijn. Dus het zijn eigenlijk van die dingen die we, als zoiets op ons pad komt, als we denken van, hé, dit bedrijf komt nu op ons pad en dat zit in hetzelfde DNA, voelt er ook heel veel voor om dit soort dingen te gaan doen. Dan zou in principe die deur openstaan om dat soort gesprekken te kunnen voeren.

Thijs Suijten:
[1:04:35] En het is wel belangrijk dat het wel, om maar even op het woord altruïsme terug te komen. Ik heb wel eens een keer iets over opgeschreven. Wat Q42 doet is eigenlijk bedrijfskundig altruïsme. Want het is wel echt, we doen niet wat we doen om PR te genereren of om sollicitanten te trekken. We doen wat we doen omdat we het belangrijk vinden dat dit gebeurt. En dat dit soort problemen opgelost worden. en inderdaad als andere bedrijven zich ook willen aansluiten is dat heel cool, maar dan moet het niet zo zijn van ja, dan verwachten we wel dit en dat en dat.

Jurian Ubachs:
[1:05:06] Ja, we moeten wel drie taks komen geven bij onze kantoor en dat soort dingen.

Tim van Deursen:
[1:05:09] Ja, goed, dat zou nog beter, dat vinden we zelfs ook, nou goed, jij hebt notabene het TED-talk gegeven, dat zijn ook dingen die we gewoon heel leuk vinden. Het feit dat we hier aan tafel zitten, we vinden het ook echt wel heel leuk om erover te praten, over de avonturen die we meemaken en waarom we het doen. Dus dat zou helemaal geen issue zijn, maar ja, inderdaad, je kan geen hele harde eisen op tafel leggen Dat wordt lastig, maar een toks is er altijd wel voor te porren.

Randal Peelen:
[1:05:34] Ik heb uit het menu van onderwerpen waar we het over kunnen hebben, echt de crème de la crème al wel te pakken gehad. Dus ik denk misschien een vraag van een luisteraar.
[1:05:44] Kunnen we ook nog één van de projecten bij aansnijden. Ossie zegt, shit ik maakte per ongeluk een woordgrap die ik niet wilde doen. Met het project Help Maja snijden jullie een heftige rubriek aan, namelijk messengeweld onder jongeren. Ja, sorry, het ging echt ongeluk. Hoe wordt dit onder de jeugd opgepakt? Het lijkt me een hele beleving om mee te maken via WhatsApp onder deze doelgroep. Ja, eerst even uitleggen wat voor een project dit is.

Tim van Deursen:
[1:06:09] Ja, ja, dus natuurlijk een heel ander project als de olifanten en de neushorns. Maar in eigenlijk de, in wat wij doen, dus het nadenken over problemen in de brede zin van het woord, werken we met heel veel partijen samen. Een van die partijen is ook de gemeente Den Haag. En daar zitten we ook aan tafel, waarbij we aan zijn vraag vragen van wat zijn dan die thema's waarmee je werkt? Nou, eenzaamheid onder ouderen was er een, daar hebben we destijds nog iets mee gedaan. Maar met jongeren heb je tegenwoordig ook, nou je hoeft een krant mee open te slaan, weer een mesincident, nou dat is om iets te noemen. Maar ook inclusiviteit op scholen, gender.
[1:06:48] Verschillende geslacht noemen we erop. Er zijn altijd allerlei thema's binnen de gemeente die spelen. En hoe kan je de jeugd daarop bereiken? Hoe kan je dat soort thema's bespreekbaar maken? Daar gaat het heel erg over. Nou, daar worden weleens campagnes opgevoerd. Je ziet het ook wel eens langs de kant van de weg staan. Lever je mes bijvoorbeeld in. Noem het maar op. Allerlei soorten campagnes. Maar het één werkt beter dan het ander, zou ik maar zeggen. En op een gegeven moment ben ik daar in gedoken en gekeken. Wat zouden we, als we nu een vrijbrief zouden hebben, wat zouden we kunnen maken om iets... te maken wat echt aanspreekt. Nou daar is een concept uitgekomen, dat is HelpMaria en dat is een interactief WhatsApp verhaal. Het idee daarachter, waar is iedereen continu mee bezig? Nou ja, de jeugd is natuurlijk continu op hun smartphone bezig, aan het appen, aan het Instagram, TikTok. Dus die telefoon is altijd dichtbij. Daar kan je van alles nog wat van vinden, maar het is wel het feit dat dat onder jonge dingen is.

Randal Peelen:
[1:07:41] Daar gaan we nu eventjes lekkere mee.

Tim van Deursen:
[1:07:43] Ja, dus het idee was heel erg als we nou een campagne daarop maken, wat heel erg dichtbij is, dan kunnen we heel veel mensen bereiken. En dus zo is die interactieve verhaal van HelpMaria gemaakt of bedacht.

Randal Peelen:
[1:07:56] Interactief verhaal. Ik kan me daar dus niks bij voorstellen.

Tim van Deursen:
[1:07:59] Ja, nou wat er gebeurt is, Marja is gewoon een fictief karakter. Je kan haar toevoegen op WhatsApp. Dus je hebt gewoon een nummer. Marja heeft gewoon een nummer. En die voeg je toe en dan stuur je haar een berichtje. En dan gaat hij een berichtje terugsturen met een videootje. Hé, ik ben Maja en ik ben 17 jaar en ik zit op school. Of eigenlijk, ik zit nu niet op school, zegt ze.

Randal Peelen:
[1:08:21] Maar is het de bedoeling dat ik er intrap? Of weet ik gewoon dit is...

Tim van Deursen:
[1:08:24] Je weet absoluut dat dit een fictief verhaal is. Want dat wordt ook aan het begin ook gezegd. Let op, je gaat nu dit interactief verhaal in. En ga je daarmee akkoord? Ja, en dan begint het verhaal. Dus dit is eigenlijk wel een soort van, bijna een soort spel. Maar de grap is dat het best wel echt begint aan te voelen op een gegeven moment. Want normaal gesproken ben je alleen maar aan het appen met mensen op je telefoon die je ook kent.

Randal Peelen:
[1:08:47] Dus je hebt willen slapen en niet reageren en iets wel lezen en alsnog niet reageren.

Tim van Deursen:
[1:08:53] Dus al dat soort dingen, die dynamiek die hebben we dus nagebootst. Dus het verhaal dat speelt zich echt heel natuurlijk af. Dus zij stuurt je af en toe een foto en dan gebeurt er iets. En Marja maakt dus allerlei dingen mee. Dus ze begint inderdaad met dat verhaal wat ze meemaakt. En dat ze niet op school zit omdat ze wordt gepest. En waarom wordt ze gepest? Omdat ze verliefd is op een meisje. Nou, en daar, dat loopt helemaal uit de hand. Dus er is een groep jongeren op haar school die haar daar heel erg mee plaagt. En op een gegeven moment, op een dag, wordt zij in elkaar geslagen. Nou, dat krijgt een rare wending. Want haar broer, die komt erachter. En die zal wel eventjes wraak nemen op die groep jongeren die dat heeft gedaan.

Randal Peelen:
[1:09:33] Het erge is, zo heel fictief is dit verhaal al niet, je herkent het gewoon aan alle kanten.

Tim van Deursen:
[1:09:37] Sterker zelfs, ik heb een eerste opzet van dit script gemaakt. We hebben dit samen met een scenarioschijf op een gegeven moment gedaan. En de opzet van het script die ik heb gemaakt, zijn alleen maar nieuwsberichten uit kranten. Dus op basis van die nieuwsberichten heb ik een vijf dagen script geschreven. Van oké, er gebeurt dit, er gebeurt dat, er gebeurt dat. En daar zijn we met een scenarioschijf doorheen gelopen. En daar is een heel thema, een heel dagenplan uitgekomen. En dat is wat je doorloopt met foto's, met tekstjes die ze schrijft. Op een gegeven moment om s'avonds, hé ben je er nog? En dan kan je iets terugschrijven.

Randal Peelen:
[1:10:07] Doet het verhaal ook daadwerkelijk vijf in real life. Dat is zo vet. Dat vind ik echt heel cool.

Tim van Deursen:
[1:10:11] Het is echt vijf dagen lang dat ze in haar leven wordt meegenomen. En er gebeuren dus allemaal lijpe dingen gebeuren daar.

Randal Peelen:
[1:10:17] Lijpe dingen?

Tim van Deursen:
[1:10:18] Ja, het kan dus goed aflopen en het kan dus minder goed aflopen.

Randal Peelen:
[1:10:22] Afhankelijk van mijn...

Tim van Deursen:
[1:10:22] Afhankelijk van wat ze dus... Dat is ook nog leuk om te noemen. We hebben een GPT integratie gemaakt. En zij vraagt je af en toe dingen, van holy shit, mijn broer die heeft een mes en hij wil nu even die lui laten schrikken, wat vind jij dat ik moet doen? Dan kan je letterlijk tegen haar zeggen van dit is echt een slecht plan, je moet hem tegenhouden of ja dat is prima, laat ze hem even goed laten schrikken.

Jurian Ubachs:
[1:10:46] Hij heeft gewoon een vuurwapen voor hem.

Tim van Deursen:
[1:10:48] En die reactie die jij stuurt, die gooien wij door GPT heen en die geeft aan ons door oké, dit is een positief pad waarin we ingaan of een negatief pad.

Randal Peelen:
[1:10:59] Ja, dus het verhaal ligt wel vast in bepaalde knooppunten.

Tim van Deursen:
[1:11:01] Ja.

Thijs Suijten:
[1:11:03] Ja, een soort bendersnatch, maar dan op WhatsApp. Ja, dat is het eigenlijk.

Randal Peelen:
[1:11:08] Dat vind ik echt vet. Ik wil ook maar, ik ben dus nu behoorlijk creatief. Als ik dat een keer ga doen, hoe ver kan ik het van het eik de pad afbrengen? Want ik kan natuurlijk gewoon bullshit terug gaan zeggen. Ik kan over eenhoorns beginnen die...

Tim van Deursen:
[1:11:23] Ja, het eerlijke antwoord is, dat valt natuurlijk wel mee. Kijk, dit is ook weer zo'n concept dat is volledig nieuw gemaakt. En je moet je voorstellen, ik zit met de gemeente aan tafel.

Randal Peelen:
[1:11:31] Dit is wel gelijkschaalbaar trouwens.

Tim van Deursen:
[1:11:33] Hey!

Randal Peelen:
[1:11:34] Toch nog. Lekker bezig.

Tim van Deursen:
[1:11:36] Goed bezig. Maar je moet je voorstellen, ik zit met een gemeente aan tafel en dan kom ik met dit lijpe concept, want dat is vaak hoe dit gaat. Je hoort een aantal probleemgebieden en dan is het oké, nou beste gemeenteambtenaren, ik heb een idee. We gaan een interactief verhaal maken met een GPT integratie en we gaan een filmcrew erbij halen en... Sorry, wat? En gelukkig hebben we nu wel een soort van redelijke naam opgebouwd dat we dus wat portjes kunnen breken, maar dat werkelijk deliveren zeg maar.

Thijs Suijten:
[1:12:05] Ja en technisch gezien houden we het natuurlijk ook heel erg binnen de kaders. Dus wat Tim al zegt, het script is sowieso op dit moment beperkt qua uitwaaiering, maar ook op een aantal momenten stellen we vragen en dan doen we dus helemaal niks met de reply. En op een aantal momenten stellen we dus inderdaad vragen waarbij we die reply echt door ChatGPT halen. En eigenlijk doen we gewoon een soort sentimentanalyse. En we hebben hem heel erg geprompt op... oké, gegeven deze input, is het ja, nee of weet je het niet? En als we een soort van misschien... Ik weet het niet, terugkrijgen van GPT. Dan stellen we nog een keer die vraag van... Hun, wat bedoel je? En als we dat dan nog steeds niet kunnen parsen, zeg maar. Dus als jij over één hoorns begint, dan kiezen we gewoon een pad. Om niet zeg maar in een soort infinite loop te komen. Dat we dingen blijven vragen. en dan kiezen we gewoon een pad. En ja, als jij over eenhoorns begint, dan maakt het dus eigenlijk ook niet uit welke kant we op gaan.

Randal Peelen:
[1:13:03] Dus eigenlijk het equivalent van gewoon next, next, next, next, next.

Thijs Suijten:
[1:13:06] Ja, precies.

Randal Peelen:
[1:13:07] Maar hoe gaat dat bij de gemeente? Want ik kan me voorstellen als ik daar als ambtenaar werk en ik hoor dit en ik denk oh, dat is echt wel een heel erg vet idee, maar ik zie allemaal dikke consultants terrief al voor m'n neus. Die mensen betalen zich waarschijnlijk helemaal schil. Alles wat software is, is sowieso moeilijk, eng en duur. Dus is dat dan ook een reactie die je krijgt? van ja, daar hebben we geen budgetten niet voor.

Tim van Deursen:
[1:13:27] Nou kijk, de grap is natuurlijk dat wij best wel efficiënt kunnen werken, zeg maar. Dus wij praten ook niet over dit soort gestoorde bedragen om zoiets te maken. Dus wat wij in dit geval, letterlijk voor Help Maaij is een goed voorbeeld, we hebben daar een klein potje subsidie voor gekregen en een klein potje van gemeente Den Haag om zoiets dan te maken. En dat is dan voldoende om dit op te tuigen.

Thijs Suijten:
[1:13:51] Maar heel eerlijk, ten eerste de mensen met wie we werken moeten inderdaad wel geloven dat de concepten die wij pitchen, dat we dat ook inderdaad kunnen deliveren, kunnen waarmaken. En heel eerlijk, we hebben op een aantal concepten die we hebben gemaakt ook best wel vaak de reactie gehad van mensen die dan achteraf in hun gemeente bijvoorbeeld horen wat we gemaakt hebben. Hebben jullie dit gedaan? Nou, als jullie dit... Als het tegen mij had gezegd, had ik nooit geloofd dat dit was gebeurd. En dat is toch gewoon een beetje die just do it mentaliteit. En we gaan dit gewoon doen.

Tim van Deursen:
[1:14:22] Wie heeft hier goedkeuring voor gegeven?

Thijs Suijten:
[1:14:24] Wie heeft hier goedkeuring voor gegeven?

Tim van Deursen:
[1:14:25] En dat is dan, ja, wij werken dan met een aantal mensen, die hebben dan inderdaad ook wel de mogelijkheid om dat dan ergens snel doorheen. Want als je dan echt via allerlei kanalen gaat, dan is het altijd wel lastiger. Maar dat is inderdaad wat jij ook al zei, van we hebben daar nu best wel goede samenwerking in, een aantal andere projecten al gedaan, dat ze echt wel zien van oké, als we die jongens laten vliegen, dan komt er wel iets heel cools uit.

Randal Peelen:
[1:14:43] Vet. Heren, als het mag, zou ik graag nog een paar van die vragen van de luisteraars willen stellen, maar dan gaan we daarvoor naar de bonus aflevering. Ga ik deze afkondigen. Als jullie dan nog even zouden willen blijven hangen, dan kunnen de vrienden van de show nog een paar vraagjes extra antwoord horen.

Thijs Suijten:
[1:14:59] Lijkt me best goed.

Randal Peelen:
[1:15:00] Tot zover deze aflevering van Met Nerds Om Tafel. Met Nerds Om Tafel is een podcast door Jurian Ubachs en mij, Randal Pelen. En onze panelleden zijn Esther Kramendam, Ruurd Sanders en Sander Bijleveld. En al onze muziek wordt gemaakt door de mysterieuze Breakmaster Cylinder. Onze gastnerds van vandaag, het waren er twee. Thijs Suiten, hartelijk dank voor je deelname. Welkom in de studio. Waar kunnen mensen meer over jou te weten komen?

Thijs Suijten:
[1:15:20] Waar kunnen mensen meer over mij te weten komen? Op LinkedIn. Email.

Randal Peelen:
[1:15:23] LinkedIn.

Thijs Suijten:
[1:15:23] Email. Ja, LinkedIn. Ja, verder heb ik geen socials.

Randal Peelen:
[1:15:26] Nee.

Thijs Suijten:
[1:15:26] Nee, ja. Dat. LinkedIn.

Randal Peelen:
[1:15:29] En Tim van der Ursen. Waar kunnen mensen meer over jou te weten komen?

Tim van Deursen:
[1:15:32] Ja, ook LinkedIn. En natuurlijk onze website. HackThePlanet.io of .nl. Dus als je gewoon zoekt op HackThePlanet tegenwoordig.

Randal Peelen:
[1:15:40] Als je dan googelt, dan krijg je nummer één plek nooit te pakken. Dat wordt lastig.

Thijs Suijten:
[1:15:46] Nee, dan blijft die film gewoon bovenaan staan, natuurlijk.

Tim van Deursen:
[1:15:49] Ja, maar als je Tim van Dersen Hack the Planet googelt, dan kom je een heel end, denk ik. Dan heb je onze website en dan mijn LinkedIn-pagina.

Randal Peelen:
[1:15:56] Bedankt dat jij er ook was. Meer informatie over ons staat op onze website en dat is mnot.nl. Join onze selecte ginger 2300, Charmante Capable. Een heel gezellige nerdtje voor. En die kunnen vragen stellen aan de volgende gastnerds in het kanaal. Vragen van de luisteraar. Maar, het belangrijkste is, word je vriend van de show, dan betaal je of 36 euro per jaar, of 3 euro per maand. Dan krijg je al die bonus afleveringen! Elke week opnieuw, toegang tot het Clubhuis, 4 meetups per jaar, stickers en bierfiltjes door je briefbus. En je luistert de podcast zonder reclame eerder dan de rest. En natuurlijk die felbegeerde bonus aflevering voor nu. Hartelijk dank voor het luisteren en tot de volgende keer.