407 – Hoe de demoscene met pixelperfecte kunst immaterieel erfgoed werd

Randal Peelen:
[0:43] Welkom bij Met Nerds om tafel. Mijn naam is Randal Beelen en onze gastnerds

Randal Peelen:
[0:47] van vandaag zijn Jarno Beumer en Peter van Rijn. En Jarno is musician, muzikant dus, en organizer. En Peter is grafisch artiest, moderator bij www.poet.net, moet ik dat zeggen? P-O-U-E-T.net. En ook organizer. En we gaan het hebben over de demo scene. Want mensen die in het verleden net als ik wel eens op dubieuze wijze verkregen software wilden draaien. Die hadden dan soms een crack nodig. Die kon je op een heleboel plekken op het internet vinden. En wat mij wel eens opviel is dat een crack eigenlijk een mooier en beter audiovisueel wondertje was. Een kunstwerk eigenlijk. Dan het spel dat ik graag wilde spelen. En dan werd ik verwelkomd met flitsende graphics en liedjes. Die gingen echt een beetje zo van.

Randal Peelen:
[1:35] Gewoon echt heel veel lage muziek ook. de demo's zien in ieder geval. Dus heren, bedankt voor jullie komst naar de studio. Ik denk dat ik even bij Jarno moet beginnen. Om het verhaal te vertellen, toch even kort, waarom jullie hier aan tafel zijn beland. Want jij bent zo'n nerd die zichzelf al jaren geleden een keer heeft uitgenodigd. Toen per ongeluk bij mij in een mapje, dat noemen ze in de Getting Things Done methodologie, Someday Maybe was beland. Ja, deze wil ik wel, maar ik ben er nu even druk en dan sleep ik je naar dat mapje. En het probleem met mijn brein is dat dat dan ook twee jaar geparkeerd kan blijven staan in dat mapje. En uiteindelijk kwamen we toch weer aan de praat. Hoe heb jij dit beleefd?

Jarno Beumer:
[2:15] Nou ja, ik ken de podcast met Nus om tafel van collega's. Ik werk bij Speak Up, kleine telco.

Randal Peelen:
[2:24] Die ken je ook.

Jarno Beumer:
[2:24] Een erg technisch georiënteerde omgeving. En mijn collega's die hebben ooit eens gezegd. Hé, dat is ook wel wat voor jou die podcast.

Randal Peelen:
[2:32] Nick Bauer heeft hier aan tafel gezeten ook.

Jarno Beumer:
[2:34] Ja, die heeft hier aan tafel gezeten. En sindsdien ben ik jullie gaan beluisteren.

Randal Peelen:
[2:40] Wat heerlijk.

Jarno Beumer:
[2:41] En in de rijke schakering aan onderwerpen... miste ik eigenlijk de demoscene. Waar ik zelf een week in zit.

Randal Peelen:
[2:49] Ja, met Jacoepa. Groot gelijk.

Jarno Beumer:
[2:52] Maar dat maakt ook niet uit. Ik dacht, ik stuur eens een mailtje. En inderdaad, het duurde even. En het duurde nog wat langer. Ik kreeg een mailtje terug. Uiteindelijk met de uitnodiging. Nou, leuk idee, Laat maar komen. En vervolgens ben ik even via mijn kanaal op zoek gegaan. Naar iemand die daar goed over zou kunnen vertellen. Peter die meldde zich aan. Was niet het idee dat ik zou aansluiten per definitie. En Peter zei. Hé, maar als ik daar ga. Is het misschien wel gezellig als we met z'n tweeën gaan. Dan kunnen we eigenlijk vanuit onze eigen optiek. Vertellen over de demo's.

Randal Peelen:
[3:39] En hoor ik ook aan de manier waarop je praat dat je uit een prachtige provincie komt, waar ik mij sterk mee verbonden voel en nog graag kom. Ik hoop dat de oplettende luisteraar hier ook van kan genieten. Maar je zegt, allebei vanuit onze eigen optiek, Peter, hoe verschilt jouw optiek dan van die van Jano?

Peter van Rijn:
[3:59] Ik ben al veel langer in die scene actief. En op een andere manier. Dus Jarno komt meer vanuit de muziekhoek en ik meer vanuit de grafische hoek en ben al wat meer betrokken bij het organiseren en al wat langer. Dus dat ja, op die manier hebben we een verschillend perspectief op de zaak, denk ik.

Randal Peelen:
[4:23] Het valt me nu ook op dat je zegt grafische hoek. Vervolgens heb je een t-shirt aan waar ik spontaan ADHD van krijg met alle kleurtjes en En logo's die erop staan. Zie je nu pas dat dat allemaal Poet schrijft. Wat is dat Poet dan eigenlijk?

Peter van Rijn:
[4:37] Poet is een archief zou je kunnen zeggen van Democine Producties. Daar hebben we momenteel net iets onder de 100.000 producties verzameld. Voor allerlei platforms van allerlei formaat.

Randal Peelen:
[4:52] Dit is ook zo'n website. Ik kan daarvan genieten. Als je deze site ziet. Dan zou je het design van nu.nl maakplaats en Wikipedia moderne noemen. Dit is echt gewoon zoals de jaren negentig aanvoelde. Ja, heerlijk. Een beetje de Hives-achtige stijl. Andere kleurtjes, maar mooi.

Peter van Rijn:
[5:09] Het bestaat sinds 99 en het design is eigenlijk sinds 99 ook niet meer veranderd.

Randal Peelen:
[5:15] Ja, fantastisch toch? Oké, en

Randal Peelen:
[5:18] als ik daar dan heen ga, dan sta ik met een kleine teen in de demoscene. Wat is de demoscene? Dat is een breed woord, laat ik maar.

Peter van Rijn:
[5:29] Ja, het is misschien het makkelijker om te beginnen uit te leggen waar het begonnen is of hoe het begonnen is.

Randal Peelen:
[5:35] Het is een goed begin om het samen te vatten.

Peter van Rijn:
[5:43] Wat je eigenlijk al in je intro aanhaalde. In de jaren 70, 80, 90 had je voor illegaal gekopieerde software vaak intro's die door de krakers voorgezet werden. Dat is een aantal jaren de hoofdbezigheid geweest van een aantal mensen gespecialiseerd in dat intro's maken binnen die kraak zien. Op een gegeven moment kwamen mensen erachter van, maar zo'n intro kan ik wel maken. Maar daar kan ik niet zeggen van, dit heb ik gemaakt, want het is illegaal.

Randal Peelen:
[6:22] Ja, precies. Al die pseudoniemen en al die crews die dan bijzondere namen hadden. Ja, snap ik.

Peter van Rijn:
[6:29] En afhankelijk van welk land je het over hebt, want in Nederland is pas later die wetgeving verstrengd. Maar bijvoorbeeld in de Verenigde Staten, Canada, Frankrijk was het al veel eerder verboden. En mensen wilden toch hun vaardigheden tentoonstellen. Bijvoorbeeld om een baan te vinden in de game sector of bij andere softwarebedrijven. En de manier om dat te realiseren was dus eigenlijk om die kraakscine en het intro maken te splitsen. En de afsplitsing die de creatieve kant op ging, die dus die intro's maakte, dat is uiteindelijk dan verworden of geworden tot de demo'scine.

Randal Peelen:
[7:12] En wat is een demo?

Peter van Rijn:
[7:16] Een intro is dus wat voor zo'n spelletje geplakt werd.

Randal Peelen:
[7:21] Dat zijn dus grafische animaties. Maar het zijn ook... Muziekjes. Waarvan ik net al zei, ik vond ze behoorlijk indrukwekkend. Want... Merkte dat er heel veel lagen in die muziek zat. En dat was knap. Mind you. Voor de computers van die tijd. Want ik kan me nog. Hoe heet het? Second reality of zo. Achter de demo's herinneren. Dat je op je 386'er. Eigenlijk een soort 3D animaties zag. Waarvan je niet het idee had. Dat die computer daartoe in staat was.

Peter van Rijn:
[7:56] Dat is ook eigenlijk een beetje. Het effect wat je probeert te bereiken. Tot je effecten laat zien, grafische effecten laat zien, waarvan men niet verwacht dat die mogelijk zijn, die beter zijn als het spelletje wat erachteraan komt, inderdaad. Ja, en een demo is dan eigenlijk niets anders dan een uitgebreidere versie van een intro. Dus vaak met meerdere effecten achter elkaar. Zo'n intro is vaak alleen een scrollline en misschien één effect op de achtergrond. Dat kunnen verschillende effecten zijn, maar je hebt niet tot er in een intro 15 15 verschillende effecten achter elkaar getoond worden in een demo is die ruimte ja eerst wel maar het is een ja het is een glijdende schaal we waren precies ophoudt en of waar intro ophoudt en demo begint zegt u het maar, Dat is ook vaak de makers die dat zelf bepalen. Er is ook nog een bepaalde afsplitsing die probeert dan intro's binnen een bepaalde maat te houden. Dus bijvoorbeeld 64 kilobyte of 32 kilobyte of dat soort groottes moet je dan aan denken. Maar er zijn ook platforms waarop er überhaupt maar 64 kilobyte aan geheugen voor één programma gebruikt kan worden. Dus dan is alles wat op zo'n platform gemaakt is, zou een intro zijn. Maar dat is niet zo. Dan wordt het ook grotere dingen een demo genoemd.

Randal Peelen:
[9:24] Ik denk, het is zo oud als de computer zelf. Dat mensen heel fanatiek waren in zo'n apparaat zoveel mogelijk dingen laten doen. Een beetje creatief doen met dat werkgeheugen. Want het past eigenlijk niet. En toch krijg je het met een paar slimme trucjes voor elkaar. Ik bedoel, zo zijn Doom en Wolfenstein en dergelijke ook populair geworden. Omdat die dingen zagen er 3D uit. Maar is eigenlijk onder de motorkap min of meer 2D, zeg maar. Of in ieder geval zo wordt het gerenderd. En daar heb je gewoon een heleboel slimme wiskundige trucjes voor. Om de illusie van 3D te wekken op een manier die eigenlijk die processen niet kan.

Randal Peelen:
[10:02] Maar ik heb wel het gevoel dat het echt een beetje groot is geworden in de Commodore 64 tijd. Klopt.

Peter van Rijn:
[10:10] Commodore 64 was het eerste systeem waarop dat grootschaliger werd aangepakt. Waar ook die cracking scene vooral in Europa gegroeid is. En daarvoor heb je wel een aantal platforms waarop ook dingen gedaan werden. Dan kun je bijvoorbeeld Apple II, Atari 8bit, TRS-80 dat soort systemen noemen. Maar die zijn uit de jaren 70. En de doorbraak is duidelijk gekomen met de Commodore 64.

Randal Peelen:
[10:42] En waarom hangt dit dan zo samen met die cracks? Want het viel mij op als ik een beetje YouTube video's ga bekijken. En geschiedenislessen lees. Dat eigenlijk zeker op begin hand in hand ging. Maar waarom is dat?

Jarno Beumer:
[10:59] Je had dus die intro's voor die gekraakte spelletjes vooral. En... Die spelletjes werden ook uitgewisseld op allerlei copyparties, werd dat genoemd. Daar kwamen gewoon mensen bij elkaar om fysiek floppies in disc drives te stappen.

Randal Peelen:
[11:16] Als iemand mij vandaag de dag uitnodigt voor een copyparty en me vraagt om diens floppies ergens in te steken, dan heb ik een heel ander beeld dan je toen waarschijnlijk.

Jarno Beumer:
[11:24] Maar ga door. Nee, dat was echt heel onschuldig wat dat betreft. Mensen die zaten daar aan rijen tafels aan elkaar. Een van de grootste in de Commodore 64 scene was ook de Venlo Copy Party.

Randal Peelen:
[11:39] Dus de Venlo Copy Party?

Jarno Beumer:
[11:41] Ja, dat heette de Venlo Copy Party. Nou, ik ben wat later in de demo scene gerold. Maar ik ben daar ooit begin jaren negentig wel twee of drie keer geweest.

Randal Peelen:
[11:52] Een soort landparty zonder dat het land nog...

Jarno Beumer:
[11:53] Ja, een soort landparty. Iedereen bracht zich een computer mee, monitoren mee. Vooral ook floppy drives.

Randal Peelen:
[11:59] Dat doen wij nerds wel, hè? We zoeken elkaar altijd al op. Terwijl we elkaar nog maar amper via internet kennen. En dan zijn we gelijk de beste vrienden. Waarom kunnen nerds dat zo goed? Ik vraag me dat altijd nog af. Ik heb het antwoord niet. Misschien vergis ik me. We hebben alle niches dat wel. Maar ik heb het gevoel dat vooral nerds heel snel bevriend raken.

Jarno Beumer:
[12:17] Ik denk dat het deels ook de gedeelde interesse is. De gemene delen. We hebben allemaal kennelijk een passie voor techniek. Op welke manier dat ook is. Dus ik ben in mijn beroepsleven absoluut niet technisch bezig. Althans, ik ben jurist. Heel wat anders. Maar ik heb altijd wel ook die technische sector een beetje op proberen te zoeken. Omdat ik dat leuk vind. Peter doet in een andere sector wat. Maar is zeker ook technisch onderlegd. Jij zit ook in een technische sector.

Randal Peelen:
[12:55] Ik ben er bang voor, ja.

Jarno Beumer:
[12:56] Dus ja, ik denk dat dat toch wel ergens een gemene deler is dat ons verbindt. Ja, ik had ook als een van de talking points aangedragen de crossover tussen de hackerscene en de demoscene. Wat ik daarin zie is mensen die in de hackerscene wat meer zitten, die zie ik ook terug in de demoscene. En omgekeerd, weer die verbinding die jij ook benoemd net.

Randal Peelen:
[13:24] Laten we even doorgaan in het verhaal met die copyparty dan in Venlo. Want dit is een tijd dat we zien dat vooral de nerds die computers snappen. Echt fanatiek met die dingen bezig zijn. En daar ook wat mee gedaan krijgen. Die snappen al, hé, er is software en die wil ik hebben. En verrek, er komen updates en die moet ik ook hebben. En ja, die software kwam toen nog vaak uit Amerika. En ik heb nog wel eens op het punt gestaan dat ik dacht, oké. Ik vind Wolfenstein een vet spelletje. Ik heb daar een cd van. Ik stop die in mijn computer. Werkt. En dan, stel dat ik hem wil kopen. Ik ben een kind van, weet ik veel, elf, whatever. Hoe moet ik met mijn creditcard bij een Amerikaans bedrijf inbellen? Ik heb niet eens een creditcard. Laat staan dat ik snap hoe ik de Verenigde Staten wil bellen. En als mijn ouders erachter komen, worden ze ook niet per se blij. Dus ik moest dat spel wel illegaal kopiëren voor mijn gevoel. Misschien lag het ook wel bij de blokker. Maar... In die tijdsgeest waren de nerds hier heel fanatiek in.

Randal Peelen:
[14:26] En ligt daar misschien niet een logische link dat daar diezelfde mensen mee bezig zijn die ook snappen hoe je zelf dat soort demo's maakt. Dat dat degene zijn die snappen hoe je een spelletje kopieert en ook degene zijn die dat effectief aan het doen zijn op zo'n copyparty.

Peter van Rijn:
[14:45] Ja, dat is zeker wel een verbinding. Je had natuurlijk modems en BBS'en en zo, waar je dingen kon downloaden. Maar je kunt je ook eigenlijk al wel bedenken, als je een BBS hebt, dan heb je een beperkt aantal lijnen. Dus daar kun je een beperkt aantal gebruikers tegelijkertijd gebruik van maken. Waardoor je dus het effect kreeg dat BBS'en vaak voor een beperkte elite bereikbaar werden gemaakt. En alle andere mensen die moesten op een andere manier... aan kopieën van illegale software zien te komen. En dan hou je eigenlijk twee mogelijkheden over. Of je gaat naar een party waar je het kunt kopiëren... of een clubbijeenkomst of iets in die trant. Of je ruilt die dingen via de mail. Dat was de andere grote component.

Jarno Beumer:
[15:37] De gewone mail bedoel je dan? Want in de tijd van de copyparties was er een groot netwerk van mensen die elkaar floppies toestuurden.

Randal Peelen:
[15:48] Jij bedoelt post.

Jarno Beumer:
[15:49] Ja, echt post.

Randal Peelen:
[15:50] Dat noem ik dan post. Terwijl, ik noem het niet e-post. Nee, dat lijkt me heel raar.

Peter van Rijn:
[15:56] Dat is geloof ik in België wel een dingetje, maar...

Randal Peelen:
[15:59] Die hebben ook beter besef van wat mooi taalgebruik is. Nederlanders die... Nee. Maar... Sorry, ik onderbrak je.

Jarno Beumer:
[16:10] Ja, toen had je dus ook groepen die met elkaar floppies uitwisselden per post.

Randal Peelen:
[16:17] Ja.

Jarno Beumer:
[16:18] En dat was ook een van de methodes om demo's weer te verspreiden. Want dan had je natuurlijk de cracks, de gekraakte spelletjes. Maar ja, de mensen die ook af en toe een losse demo maakten, Die hadden nog wat ruimte over op zo'n floppie met een gekraakt spel. En dan werd dat demootje ook even toegevoegd. En zo werden die ook verspreid. En ik weet nog in mijn jeugd, in de jaren tachtig hebben we het dan over. Ik had ook van die floppies. Ik had niet dat netwerk. Maar ik had wel floppies met demo's. En dan startte je zo'n demo. En dan had je in plaats van alleen een intro, soms wel twee of drie of vier delen, eigenlijk een verhaaltje in zo'n demo zitten met verschillende effecten. En dan startte je hier dat programma en dan dacht je, wow, dat is gaaf. Wat klinkt dat goed of wat ziet er dat cool uit. En voor mij was dat de eerste kennismaking met demo's, maar ik zat absoluut niet in de cracker scene of zo. Ik woon ergens in Twente achteraf. Geen groot netwerk wat dat betreft. Ik was een beetje de roepende in de woestijn. Andere vriendjes gingen liever op de crossfiets zitten of zo.

Randal Peelen:
[17:41] Zo gaat dat.

Jarno Beumer:
[17:42] Ja, maar op de een of andere manier die demos kwamen bij mij terecht en ik vond ze erg leuk. En op enig moment in het begin jaren negentig had ik opeens toegang tot die Venlo copyparty. En toen wou ik toch wel eens even kijken.

Randal Peelen:
[17:59] Peter, jij was dus eerder betrokken, maar oké, we schetsen nu een scene, we schetsen een tijd waarin het ontstaan is, maar wat is nu dan een democene en zo'n copyparty? Je gaat daarheen specifiek om dat soort gave programma's te zien? Of wat ben je dan eigenlijk? Een soort van platenverzamelaar? Ben je dan meer een kunstliefhebber? Of waar kun je dit mee vergelijken?

Peter van Rijn:
[18:28] Ik denk eigenlijk die twee dingen die je noemt en er zit ook een bepaalde soort, bepaalde vorm van exhibitionisme in van kijk mij eens wat ik allemaal kan met die computer want iedereen heeft datzelfde computertje, of tenminste een groot deel heeft dezelfde configuratie op dat soort parties en ja het is een wedloop van ik kan honderd balletjes honderd sprites tegelijkertijd laten zien Nou dan gaat mijn buurman proberen om de 101 en die zijn buurman probeert 102 en zo wordt het een soort wapenwetloop. Wie er het meeste uit die machine kan persen en degene die daar het meest succesvol in is, die is uiteindelijk de meest populaire of krijgt de meeste stemmen als je er een competitie van maakt. Dus in die zin is het een soort van exhibitionisme denk ik.

Peter van Rijn:
[19:23] Jezelf tentoonstellen en ja op die manier wat daar dan het doel direct van is een boel jongens hadden in die tijd het idee van ik wil daar een carrière van maken ik wil zelf games gaan maken of iets in die richting dat is ten dele gelukt en ten dele ook niet want als je niet zo goed was dan was je natuurlijk minder interessant en, Maar ja, en na verloop van tijd, des te vaker je dat doet, groeit er ook een sociale component. En het eindeffect daarvan zien we nu nog steeds dat er mensen zijn waar je al 35 jaar of langer contact mee hebt. En nog steeds tips en trucs uitwisselt of dingetjes mee maakt. En dat we nog steeds nieuwe mogelijkheden van hele oude computers ontdekken. Of juist voor nieuwe systemen dingen gaan maken.

Randal Peelen:
[20:22] Hoe loopt dat contact?

Peter van Rijn:
[20:24] In eerste instantie het grootste deel was wel via parties of kopieerbijeenkomsten. Maar gedurende de tijd, je ziet een keer een adres ergens in een scroller voorbij komen. Je denkt van, hé, dit vind ik er leuk uitzien. Laat ik daar eens een keer een briefje naartoe sturen. Of een diskette met mijn eigen dingetjes. En ja, dat had ik op een gegeven moment een aantal jaren gedaan. Dan krijg je ergens tweede helft, jaren negentig internet. En dan zijn we elkaar daar ook op gaan zoeken. En ja, dan maak je dus een archief op een gegeven moment van al je dingetjes. En dat weten andere mensen weer te vinden. En dan krijg je een soort online community uiteindelijk.

Randal Peelen:
[21:08] Maar is dat een forum, IRC kanaal? Hoe moet ik dat voor me zien?

Peter van Rijn:
[21:12] IRC was inderdaad wel in het begin een van de grote drijvende krachten, kun je zeggen. Maar ook wel mail en gewoon websites. Je zet je demo's of intro's die je eerder hebt gemaakt, verzamel je op je eigen website en je zet je e-mailadres erbij en dan krijg je op een gegeven moment een mailtje van... Ergens anders ter wereld. Vandaan van. Ik had vroeger dat en dat spelletje. Waar dat intro voor zit. Oh wat gaaf. Nou bedankt.

Randal Peelen:
[21:45] Hier een upvote.

Peter van Rijn:
[21:46] Ja.

Randal Peelen:
[21:49] Moeten dat oude computers zijn? Want je impliceert dat net. Ik zat me net af te vragen. Dat tegenwoordig. Zoals ik met computers omga. Maar ik kan niet goed programmeren. Maar als ik iets maak. En ik denk het is me te traag. Dan denk ik. Ik kom wel een dikkere computer. En als ik filmpjes schiet en ik foto's maak, dan zet ik hem gewoon in de grootste stand. Want als het harde schijf vol is, koop ik een nieuw harde schijf. Maar ik ga niet proberen om op een vierkante millimeter zoveel mogelijk pixels kwijt te raken. Helemaal niet meer nodig eigenlijk.

Peter van Rijn:
[22:18] Dat is ook heel logisch. En ik denk ook, waarom ook niet? Waarom zou je niet gebruik maken van de technologie die we hebben? Het systeem waar ik op begonnen ben, dat was dan een art aardje. En dan kon je maximaal 320 bij 200 pixels in 16 kleurtjes op weergeven. En dan was het natuurlijk de truc om iets wat ook maar een beetje fotorealistisch eruit zag daarom te maken. Maar tegenwoordig is dat natuurlijk een skill. Ja, dat kun je nog een keer toepassen om icons te maken of zo. En voor de rest is het vrij nutteloos inmiddels. Ja, zo is het.

Randal Peelen:
[22:58] Maar wel leuk.

Peter van Rijn:
[22:59] Maar wel leuk, ja. En als je dat in een groep doet en je hebt meer mensen die dat proberen en die dat al heel lang proberen, dan blijft het leuk om het toch iets beter te doen dan de buurman of de concurrent. En hetzelfde ook voor muziek. Je hebt tegenwoordig eigenlijk oneindige mogelijkheden om muziek te maken. Of qua effecten heb je processoren en GPU's. Het wordt elk jaar sneller en beter nog steeds. Maar ja... Toch is het de sport om zoveel mogelijk uit zo'n systeem te halen.

Randal Peelen:
[23:36] Hé, daar even op door. Dus kun je schetsen voor jullie beiden wat je dan zelf hebt gemaakt en hoe je dat aan hebt gepakt? Want jullie hebben allebei een oorsprong in elkaar treffen op zo'n copyparty. Maar ik denk ook dat je op een gegeven moment wel jeuk krijgt van ik wil zelf een keer iets maken. Nou, als je dan zo iemand bent als ik, dan gooi je de handdoek snel in de ring. Het lijkt me best wel lastig.

Jarno Beumer:
[24:03] Ja, toen ik eenmaal in de demo scene zat, vanaf 2010, Kwam ik daar met name als niet zo productieve bezoeker, maar wel geïnteresseerde En ik had prima tijd, vermaakte me goed, Maar uiteindelijk ben ik ook zelf dingen gaan maken Ik was al actief met muziekproductie op een hobbymatig niveau, eigenlijk al op de Commodore 64 ook al wat dingen in elkaar gevreubeld.

Randal Peelen:
[24:36] Flink voor 2010 ja nou, daar ben je niet zo bescheiden oké.

Jarno Beumer:
[24:40] Maar toen waren mensen die en die zijn er nu nog steeds, die veel beter dan ik zijn, op muzikaal vlak. Maar eenmaal in die demoscene vanaf 2010 ja, heb ik toch ook wat dingen in de competitie gebracht in de gewone Streaming Music Compos. Zoals dat heet.

Randal Peelen:
[25:02] De Music Streaming Compos.

Jarno Beumer:
[25:04] Ja, dat ga ik even uitleggen. Dat is gewoon, je maakt er een MP3'tje van. En het maakt niet uit hoe je het hebt geproduceerd. Of dat modern of overwets is. Dus zeg maar de moderne. Met een DAW.

Randal Peelen:
[25:20] Een digital audio workstation.

Jarno Beumer:
[25:22] Een digital audio workstation.

Randal Peelen:
[25:23] Daar waar ik mijn podcasts mee edit.

Jarno Beumer:
[25:25] Precies.

Randal Peelen:
[25:25] Waar je in principe ook muziek mee kan produceren.

Jarno Beumer:
[25:27] Ja. en, Ja, ik ben niet zo heel productief, maar ik heb toch een aantal keren wat ingebracht.

Jarno Beumer:
[25:35] En niet geheel onverdienstelijk, als ik het zo mag zeggen.

Randal Peelen:
[25:39] Had je veel upvotes?

Jarno Beumer:
[25:43] Nou ja, de laatste die ik heb gedaan was vorig jaar de Evoque. En die heb ik gewonnen.

Randal Peelen:
[25:50] Oh, echt?

Jarno Beumer:
[25:51] Ja, dus daar was ik wel.

Randal Peelen:
[25:52] En wat moet ik nu in mijn browser typen om dat te kunnen zien? Want ik word hier heel nieuwsgierig van.

Jarno Beumer:
[25:57] Demo-tscene-trouimen.

Randal Peelen:
[25:59] Sorry, wat demo?

Jarno Beumer:
[26:00] Demo, scene, träumen. Dat is Duits, hè?

Randal Peelen:
[26:04] Ja, ik kwam vorige week op Wintersport. Maar toch kan ik dit niet foutloos typen, denk ik. Nou ja, dat komt ook wel. Dan zet ik gewoon links in de show notes. Maar dan is dat dan de competitie die jij hebt gewonnen?

Jarno Beumer:
[26:17] Ja, dat is gewoon streaming music. Dus dan mag je op welke manier produceren. En dus ook met moderne middelen. En dan is het gewoon... Ja, welke productie wordt het best gewaardeerd?

Randal Peelen:
[26:31] Heb ik dit goed getypt? Of dat is waarschijnlijk heel wat anders? Want ik heb niet...

Jarno Beumer:
[26:35] Oh nee. Scenen van scene.

Randal Peelen:
[26:39] Oh, scenen. Oké.

Jarno Beumer:
[26:42] En dan träumen van dromen. En dan denk ik dat je dan bij een soundcloud of zo uit moet komen. Ik weet zo niet eens. Een soundcloud datukker of zo?

Randal Peelen:
[26:53] Nou, we gaan daar wel uitkomen.

Jarno Beumer:
[26:54] Kom je wel uit?

Randal Peelen:
[26:55] Ja, precies.

Jarno Beumer:
[26:56] Maakt ook niet uit.

Randal Peelen:
[26:57] Maar zo'n competitie winnen lijkt me wel vet. Maar dat zijn dus wel van die ouderwetse chiptune-achtige liedjes. Kan ik me dan iets bij voorstellen.

Jarno Beumer:
[27:05] Nee, dit dus niet. Dit is niet. Want dit is een moderne productie. Maar je hebt inderdaad ook competities met mensen die nog chiptunes maken. In die echte oude tracker-software met maar een beperkt aantal kanalen. Ja, ook heel leuk. En ook heel kunstig wat daarmee kan worden geproduceerd. En dat zijn op demoparties ook best altijd nog wel redelijk populaire competities. Waar redelijk wat mensen aan meedoen.

Randal Peelen:
[27:33] En wat maak jij dan, Peter?

Peter van Rijn:
[27:36] Ik ben ooit begonnen met wat pogingen om in basic te programmeren. Dat was goed genoeg om wat contacten mee op te doen toen ik het rondstuurde. Maar dan kom je op een gegeven moment al vrij snel mensen tegen. Die beter kunnen programmeren dan jezelf. En ja, de graphics die in mijzelf vermaakte introotjes zat, was beter dan wat die betere programmeurs konden maken. Dus zodoende ben ik dan me gaan concentreren op de graphics.

Randal Peelen:
[28:10] En hoe kwam dat, dat het beter was?

Peter van Rijn:
[28:18] Je hebt af en toe natuurtalenten die meerdere disciplines heel goed beheersen. Ik ben daar niet een van. Jij bent dat ook niet echt. En die programmeurs die ik tegenkwam waren dat ook niet. Dus die hadden dan iets wat technisch misschien qua programmeerwerk best wel goed was. Maar ja, die gingen dan groen en paarse logo's maken. En dat is nou niet echt de beste kleurcombinatie. Of als je een gezicht wil tekenen, dan moest je dus met van die blokkerige pixels om en om zetten. Dat noemen ze ditteren.

Randal Peelen:
[28:54] Een beetje de illusie van de gemiddelde kleur daarvan. Daar kun je dus met minder kleuren de illusie wekken dat het een andere kleur is.

Peter van Rijn:
[29:01] Exact, ja. En nou ja, als je dat een paar keer probeert en de een heeft daar meer gevoel voor dan de ander. Dus bij mij liep dat redelijk goed. Dus na verloop van tijd ben ik me daarop gaan specialiseren. En ben ik bij een groep mee gaan doen die al wat langer bestond. Dat heette dan The Giants. Hier uit de regio Amsterdam, Burmrent met name, kwamen die jongens. Die hadden al een demo gemaakt. En toen ik erbij kwam heb ik daar voornamelijk graphics voor gemaakt. En zo zijn we.

Randal Peelen:
[29:34] Welke leeftijdscategorie mensen moet ik dan denken?

Peter van Rijn:
[29:37] Nou, mijn eerste party was ook een party van die groep in Purmerend. Dat was 1990, dus toen was ik twaalf.

Randal Peelen:
[29:47] Nou, ik zit dus de hele tijd, probeer ik niet in de valkaal te trappen dat ik mezelf in die periode plaats. Maar dit is inderdaad wel een periode waarin onze ouders waarschijnlijk... Doodsbang waren om hun kinderen zo'n wereldreis te zien afleggen. Zo ging ik, denk ik, dat ik voor het eerst naar de HCC-beurs ging in Utrecht. En mijn ouders, waarom ga je met mensen die je nog nooit hebt, die je niet kent, naar een beurs in Utrecht? Ja, maar mam, ik ken die mensen door en door. Waar heb je het over? Dat snapte de mensen toen nog niet. Dat was voor Facebook.

Peter van Rijn:
[30:20] Dat is heel herkenbaar. Dat was ook de eerste keer dat ik bij, vrienden, groepsgenoten langs ging. Waar ik het eerste toestemming voor kreeg waren dan een paar adressen waar mijn ouders ook met de ouders van die jongens al een keer contact hadden gehad. En tot ze dan een beetje wisten van hé, dat is vertrouwd of dat zijn normale lui. Nou, dan mocht je daar wel naartoe. Of uiteindelijk mijn eerste internationale feestje. Dat was dan in Delmoors bij Bremen. Ja, mijn vader Zat in het leger. Moest naar een oefening. Daar in de buurt. Dat was datzelfde weekend. Of was voor datzelfde weekend. Dat hij er naartoe moest. Dus die heeft me eraf gezet. Op die manier was het dan vertrouwd. Dan kon hij eerst een beetje de kat uit de boom kijken. Dus dan kon je als dertienjarige. Naar een feest ergens in het buitenland toe. Maar ik kan me ook heel goed voorstellen. Dat ouders van nu. Dat niet meer zouden willen. Het is eigenlijk best wel.

Randal Peelen:
[31:20] Pappalend.

Peter van Rijn:
[31:21] Ja, als ik me voorstel vanuit de perspectief van een ouder van mijn kind gaat, op zichzelf op stap. Dan kijk je natuurlijk wel even uit. Dat is ook wel logisch.

Randal Peelen:
[31:34] Maar waren het leeftijdgenoten?

Peter van Rijn:
[31:37] Ik was wel de jongste op het moment dat ik daar naartoe ging. Tot ik de jongste in de zaal was. Maar de organisator bijvoorbeeld van dat feest in Purmerend wat ik eerder aanhaalde. Die jongen die is even kijken bijna 2 jaar ouder dus die was op dat moment 14 het was een heel erg op dat moment nog een heel erg gebeuren van tieners en begin twintigers je had een enkeling die wat ouder was, maar dat waren de uitzonderingen en tegenwoordig is het andersom, dan is het, veertigers en dertigers die het gros vormen vijftigers inmiddels In mijn geval. En heb je nog wat twintigers en enkele tiener ertussen zitten, maar steeds minder.

Randal Peelen:
[32:26] En... En dan nu een moment voor de sponsor van deze aflevering. En dat is deze week ook weer incogni. Want, Jörg.

Peter van Rijn:
[32:35] Ja.

Randal Peelen:
[32:36] Stel je voor, je typt ergens je mailadres in en bam! Je staat voor altijd op een of andere spamlijst.

Peter van Rijn:
[32:42] Maar dit is dus precies waarom ik altijd twijfel. Als een website om mijn gegevens vraagt. Want voor je het weet krijg je weer nieuwsbrieven en aanbiedingen. En weet ik het wat en mijn verjaardagswensen. En daar heb ik allemaal nooit om gevraagd.

Randal Peelen:
[32:53] Precies. Maar gelukkig bestaat er het recht op vergetelheid. Dus het recht om vergeten te worden door bedrijven. Je mag die bedrijven namelijk vragen om je gegevens te verwijderen.

Peter van Rijn:
[33:02] Oké, dat klinkt chill, maar dat betekent dus dat ik zelf al die bedrijven moet gaan mailen. Dat klinkt als werk.

Randal Peelen:
[33:11] Dat is zelfs heel erg veel werk. Ondanks dat het kan, daar ga je natuurlijk niet aan beginnen. En daarom is het dus incognie, want die regelt dat voor je. Ze zoeken uit waar jouw data rondslingert en eisen daarna namens jou dat het wordt verwijderd.

Peter van Rijn:
[33:25] Oké, dus in plaats van dat ik zelf eindeloos verzoeken moet sturen,

Peter van Rijn:
[33:29] doet Incogni dat gewoon automatisch?

Randal Peelen:
[33:31] Precies. En ze checken ook nog eens regelmatig of je gegevens weer ergens opduiken. Zo houden ze de controle voor jouw persoonlijke data een beetje in hand en hoef je dat niet zelf achteraf de hele tijd te blijven doen.

Peter van Rijn:
[33:42] Dat is wel top, want je hebt natuurlijk sommige bedrijven die gewoon je data doorverkopen als je er niet op let.

Randal Peelen:
[33:47] Nou ja, precies. En Incogni zorgt ervoor dat je privacy niet alleen vandaag, maar ook op lange termijn beschermd blijft.

Peter van Rijn:
[33:54] Dus als ik zelf geen zin heb om achter die bedrijven aan te mailen, en dat heb ik sowieso niet. Dan is Incogni dus eigenlijk mijn persoonlijke data-advocaat.

Randal Peelen:
[34:02] Yep. Wil je ook controleren over je gegevens zonder al dat gedoe? Ga naar incogni.nl slash nerds en gebruik de code nerds voor 60% korting op een jaarabonnement. Want jouw gegevens horen bij jou en bij niemand anders.

Peter van Rijn:
[34:16] Hoor je wat ik zei? Korting.

Randal Peelen:
[34:18] Korting. Ik heb mijn jeugd, denk ik, het leeuwendeel van mijn online leven gespendeerd op tweakers. En op een gegeven moment zat ik in een groep moddereters. En dan modder-eters, noemde het wel liefkozend. Die op de frontpage alle reacties gingen beoordelen en dergelijke. En dat is dan zo'n niche waar je je vastbijt. Daar heb je dan ook lol in. Want je wil dat zo'n heel gesprek onder elk nieuwsbericht alle posts op de juiste scoren staan. en we hadden een soort van heilig boek geschreven over wat dan de juiste score is voor elke soort reactie. Daar heb je op een gegeven moment met die club zoveel gesprekken over gehad dat je daar op een gegeven moment wel weet wat de consensus gaat zijn nog voordat je die discussie ingaat. Dus dat konden we allemaal heel goed. Alleen, die groep was ook wel dagelijks op IRC bezig en die hadden een subforum met een soort gemeenschappelijk doel en dat was op dat moment ons ding. Maar voor jou voelt het alsof het ongeveer hetzelfde is. Alleen is het gemeenschappelijke doel die graphics gaan zitten tekenen. En jij deed dat in BASIC, zei je. Daar ben je mee begonnen. Hoe zag dan zo'n dag voor jou eruit? Want voor mij was het, ik zit op de middelbare school, maar we hebben nog geen smartphones en al helemaal geen wifi op school. Dus ik wilde zo snel mogelijk naar huis fietsen om daar achter de computer te kruipen en weer online te gaan. Dat moet voor jou niet anders zijn geweest.

Peter van Rijn:
[35:42] Ja, het was eigenlijk iets anders in de zin dat ik wilde zo snel mogelijk naar huis om te zien wat er in de postbus zat. En dat waren dan meestal van die pakketjes floppies met een envelopje eromheen. En flink wat tape. Vooral over de postzegels. Want dan kon je vervolgens de stempel van de postzegels afvegen. En die envelop weer openmaken. En daar floppies zelf kijken wat erop stond.

Randal Peelen:
[36:11] Een beetje dief. Krek zo.

Peter van Rijn:
[36:14] Ja. We kwamen er uiteindelijk nog achter dat er nog veel betere trucs waren dan de stempels afvegen. Maar daar kun je het misschien zo nog over hebben. Maar ja, zo was ik een beetje aan het ruilen via het postsysteem. En dan krijg ik brieven binnen, of pakketjes binnen vanuit Frankrijk, vanuit Engeland, vanuit Finland, Duitsland.

Randal Peelen:
[36:37] Uw hobby?

Peter van Rijn:
[36:39] Nou ja, als je steeds dezelfde postzegels gebruikt, dan valt het wel mee. Dan is het eigenlijk alleen de flopjes die je moet bekostigen. Je eigen flopjes, want anderen sturen natuurlijk weer hun flopjes naar jou terug. Ja, af en toe had je wel eens een keer pech tot je wat opstuurde en tot je daar dan niks voor terugkreeg. Dat was nog steeds een stuk goedkoper dan al die software die je op die flopjes stond aanschaffen. En dat was ook sowieso al niet zo makkelijk. Want ik weet me nog te herinneren dat waar ik woonde in de Achterhoek. Daar was gewoon geen winkel waar je Atari spelletjes kon kopen. Dan moest je naar Arnhem en daar hadden ze dan een keuze uit tien verschillende spelletjes. Ja, die had ik allemaal al gekopieerd. Dus het bestond eigenlijk nog helemaal niet. Nederland was in de jaren tachtig er gewoon niet op ingericht om legaal software te bezitten. Dat was niet echt een ding.

Randal Peelen:
[37:36] Nee.

Peter van Rijn:
[37:38] Dus ja, sterker nog. Je had gewoon winkels die illegale software verkochten. Dan kon je een doosje flopjes kopen. En ja, dan hadden ze zo'n bak met allemaal spelletjes achter de balie. En die kreeg je dan mee. en die mocht je op een van de computers in de zaak mocht je die gaan kopiëren. Dus ja, dat was... En die mensen die dat deden, die zijn dan later op... Dat waren eigenlijk de eerste echte, naar mijn mening, de eerste echte grootschalige softwarecriminelen. Die zijn later ook op andere manieren in het nieuws gekomen tot je denkt van nou, ik ben blij dat ik daar niet mee in contact ben gebleven.

Randal Peelen:
[38:17] Hé, laten we het even technisch maken, Want we hebben het hier over eigenlijk een ambacht waarin je computers dingen wil laten doen waarvan die computers onwaarschijnlijk niet toe in staat zouden zijn. Kun je een voorbeeld geven van demos waar je echt van onder de indruk was?

Peter van Rijn:
[38:40] Nou ja, bijvoorbeeld een van de eerste dingen die ik heel erg indrukwekkend heb gevonden was een programma van een jongen uit Brabant. Die had dat, dat is misschien wel grappig en dat zal misschien voor een aantal andere luisteraars ook wel herkenbaar zijn. Die had in de Kijk, dat was zo'n blad, had hij een brief ingestuurd tot hij een Fractal programma had gemaakt. Fractals ken je waarschijnlijk wel.

Randal Peelen:
[39:09] Die repeterende wiskundige hogende patronen.

Peter van Rijn:
[39:14] Klopt, ja. En die had dan een programma gemaakt waar hij een aantal fractals in had. En had er een brief over geschreven naar de kijk. En dat werd dan afgedrukt met het adres van de jongen erbij. Daar had ik dan een briefje naartoe gestuurd met een floppie erbij. En die floppie die krijg ik terug met dat programma van hem erop. En daar kon je dan oneindig op inzoomen en allemaal hippe kleurtjes en verschillende palets en dat was wel heel erg indrukwekkend op dat moment, dus toen ben ik gaan proberen om daar mijn eigen versie van te maken wat ook wel gelukt is alleen, ik was niet zo'n goede programmeur zoals ik eerder al zei wat dan tien keer zo langzaam was maar dan kon je iets andere fractals op gaan inzoomen en dat stuurde ik dan weer door en zo is het eigenlijk een beetje begonnen, Een ander ding wat me op dat moment heel erg veel indruk heeft gemaakt. Dat klinkt misschien ook een beetje suf. Maar op Atari had je die 320x200 pixels waar je graphics op kon weergeven. Maar daaromheen zat dan op je tv een grote zwarte rand. En dan had je een paar handige jongens in Duitsland. Die zijn eigenlijk gewoon gaan bitbangen op het videosysteem. En zijn er dan achter gekomen van. Als je op dat moment dat signaal geeft. Dan denkt de videochip. Tot het scherm nog niet voorbij is. Tot die ergens in het midden zit. En dan tekent die gewoon door in die rand.

Peter van Rijn:
[40:40] En de eerste keer dat je dat. Of zo'n soort programma dan ziet. Dat de graphics in die randen om je scherm heen. Naar voren komen. Hoe dan?

Randal Peelen:
[40:48] Dat vind ik wel heel wonderlijk.

Jarno Beumer:
[40:51] Die delen we dan. Want op Commodore 64 had je datzelfde. Systeem. Dat heette dan. Van ESCOS hadden ze dat genoemd, Extended Screen nog wat. Maar inderdaad, die borders die normaal om dat schermpje zitten waarbinnen je kon typen, die waren dan door die handige jongens geopend. En dat was inderdaad voor mij ook een van die dingen. Oh, hoe dan? Dit is wel indrukwekkend. En dat waren Nederlanders trouwens die dat op de Commodore 64 hadden gerealiseerd.

Randal Peelen:
[41:27] Hé, waarom heeft dit zo'n duidelijk link met die behoefte om het in zo min mogelijk kilobyte te proppen?

Peter van Rijn:
[41:35] Dat is, ja, in eerste instantie in de jaren tachtig was dat ook niet zo'n ding. In de jaren zeventig was de uitdaging om een programma spelletje of een businessprogramma gekopieerd te krijgen. Dat was eigenlijk de eerste hoorde. Op een gegeven moment was dat dan niet meer de sport. Omdat we het niet illegaal meer wilden maken. Dan zoek je andere uitdagingen. Dan zoek je andere beperkingen. En een van de meest voor de hand liggende is dan om te zeggen. Je mag een programma, een intro maken. Of een stuk muziek of een plaatje. Maar het mag maximaal zo groot zijn. Dus het is eigenlijk jezelf een uitdaging stellen.

Jarno Beumer:
[42:16] Ik denk dat het ook deels voortkomt. Vroeger had je gewoon die beperking. Fysiek. Je had een Commodore 64 en je had 64 kilobyte. Daar moest je het mee doen. Vervolgens kreeg je die ontwikkeling van de demosheem. Nou, dit ging op allerlei platformen. Amiga noem ik Atari ST, die al veel ruimer in de fysieke capaciteiten zaten. Later PC. Eigenlijk tegenwoordig is het bijna oneindig wat je aan capaciteit hebt. Maar ja, dat maakt ook als je al die middelen ter beschikking hebt. Hoe knap is het dan nog als je iets heel indrukwekkends maakt? En dat vanuit die gedachte ook is gezegd. Nee, we moeten ook competities hebben die gewoon wel keihard die grenzen stellen. Want dan kun je echt laten zien waar je techniek en je kunst zit. Je bekwaamheid.

Peter van Rijn:
[43:10] Ja, anders wordt het een wedstrijd van wie het grootste opslagmedium heeft. En dat is niet zo interessant.

Randal Peelen:
[43:15] Nee.

Randal Peelen:
[43:16] We hebben een vraag van een luisteraar, Rob G. Die zegt, hoe kan het nou dat een game tegenwoordig 150 gigabyte is? En dan heb ik het volgens mij nog eens over de grotere spellen. En een demo dan toentertijd 64 kilobyte. En wat kunnen huidige game developers dan leren van de demo devs van toen?

Peter van Rijn:
[43:35] Ik denk dat het een gevolg is dat storage zo goedkoop is geworden. Dus de uitdaging is niet meer om het klein te maken. Je krijgt geen bonuspunten daarvoor. In het verleden was er nog de uitdaging in de zin van, als je een floppy had, hoeveel kun je erop persen? En dan was het voor een producent van games van, nou, dan hoeven we minder floppies of een minder grote cartridge te maken om dezelfde game erop te kunnen zetten.

Randal Peelen:
[44:02] Ze kunnen eigenlijk niks van elkaar leren, behalve dan dat je kunt zeggen nu, het is fijn dat de noodzaak er niet is, want dan kun je je tijd nuttiger besteden aan dat spel maken.

Peter van Rijn:
[44:12] Ja, en je ziet ook, er zijn wel een aantal gevallen te benoemen van games waar men geprobeerd heeft om trucs uit de democene toe te passen. Bijvoorbeeld No Man's Sky is een bekend voorbeeld. Nu al wel een aantal jaren oud, maar dat was eigenlijk het idee in eerste instantie om dat procedureel zoveel mogelijk content te genereren. Dat is een van de belangrijkste trucs als je zo'n heel klein intro wil maken. Van 64 of 4 kilobyte of iets dergelijks. Dat je dus in plaats van dat je een texture als plaatje opslaat. Ga je de formules opslaan waarmee je de texture kunt tekenen. Dus dan zeg je van nou, ik wil, om het heel simpel te houden, ik wil hier een lijn pixels tekenen. Dan begin ik op nul en dan de volgende is plus de sinus van bepaalde waarden. En de volgende is plus twee keer.

Randal Peelen:
[45:09] Gewoon het vectoriseren van graphics eigenlijk.

Peter van Rijn:
[45:11] Ja, zo zou je het kunnen zeggen. En dat hebben ze bijvoorbeeld, als je daar ver genoeg in doorgaat, Dan kun je dus bijvoorbeeld iets creëren wat eruit ziet als bakstenen om, maar wat we noemen. Of metaalplaat met spijkertjes aan de zijkant. Of dat soort dingen. De developer team van No Man Sky is begonnen met het idee van, laten we die principes zoveel mogelijk toepassen. Dan kunnen we een heel kleine en heel performante co-base maken. Die eigenlijk veel meer doet als wat je op basis van de afmeting op schijf ervan zou verwachten. Alleen gedurende de ontwikkelfase komen ze erachter van ja maar mensen hebben tegenwoordig gewoon een harde schijf van zoveel terabyte, en niemand er is geen hond die onze game koopt omdat die een paar gigabyte kleiner is. Dus ja en dat geldt natuurlijk voor meer voor meer developers. Dus eigenlijk kun je zeggen dat de tijd dat soort inventiviteit heeft ingehaald.

Randal Peelen:
[46:23] En het tegenovergestelde eigenlijk van, want Jan die vraag zich af, hoe, Denk je ook dat je een modern spelletje, ook per tien keer minder data gebruik, zou kunnen programmeren als je oneindig de tijd kreeg? Ja, dat kan.

Peter van Rijn:
[46:38] Alleen, het is de vraag, ziet het er net zo goed uit? Want als je alles procedureel gaat genereren, het is uiteindelijk altijd een compromis.

Randal Peelen:
[46:47] Dan schiet je er wat mee op. Wat je al zegt, kijk, het kan zijn dat je zegt, ik kan het sneller downloaden. Want tegenwoordig krijg je niet meer op een Blu-ray, maar haal je het van internet. Ja, ook leuk, maar ook daar geldt, die lijn wordt ook steeds sneller. Dus de noodzaak wordt wel minder en niet groter.

Peter van Rijn:
[47:01] Klopt, ja, klopt als een bus. Dat is theoretisch, en dat komt er nog bij, van de teams die tegenwoordig moderne games bouwen. Dat is in veel gevallen al niet meer tientallen, maar honderden engineers die daar aan de slag gaan. En graphics mensen en muziekmensen. Dus als je al die content moet gaan genereren, Dan moet je ervan uitgaan dat je een veelvoud daarvan aan mankracht nodig hebt. Dan wordt het ook qua kosten onmogelijk om dat concurrerend te doen. Dus uiteindelijk is het een kwestie van kapitalisme.

Randal Peelen:
[47:39] Uiteindelijk is het al wel een kwestie van kapitalisme. Ik wil je iets vertellen over de erkenning als immaterieel erfgoed van de democine. Want ik was een beetje op die website aan het kijken. En toen viel het mij op dat zelfs dingen als kamperen in Heiloo zijn erkend als immaterieel erfgoed. En dan woon ik toevallig nu op Bakkum, zeg maar een dorpje naast Heiloo. Wij hebben een wereldberoemde camping genaamd Camping Bakkum. Dus hoe kan het dan zijn dat kamperen in Heiloo nu immaterieel erfgoed is... Voor mij als pakkenaar degradeert dat het stempel immaterieel erfgoed enorm.

Peter van Rijn:
[48:23] Ja, dat kan ik me voorstellen. Ja, dat klinkt ook niet zo goed. Maar zonder gekheid. Kijk, dat is een kwestie van wie zich aanmeldt. Wij zaten bijvoorbeeld toen we als democines met dat proces zijn begonnen. Zaten we in een groep met kabitschieten in Kampen. En de krentenwergen uit Saarsveld. Dat is een soort...

Randal Peelen:
[48:45] Dit is een no-brainer. Allebei, ik bedoel, kabiet schieten en kampen. Moeten we het daar nog over hebben? Hel jaar, erfgoed.

Peter van Rijn:
[48:54] Maar ook bijvoorbeeld iets als de Marrons. Ik weet niet of je... Dat is een bevolkingsgroep uit Suriname. Van die ontsnapte slaven. Die eigenlijk in de jungle daar in Suriname hun eigen maatschappij begonnen zijn. Dat vond ik dan wel weer een heel wat stoerder.

Randal Peelen:
[49:11] Eigen maatschappij beginnen op je eigen eiland.

Peter van Rijn:
[49:13] Ja, nadat je ontvoerd bent van een ander continent. Al die toestanden meer. Dus ja, we zijn immaterieel erfgoed is in heel veel vormen en smaken bestaderd. En dat is denk ik ook het goede eraan. Want je noemt dan kamperen in Heiloo is het wel en in Bakkum niet. Maar misschien zou kamperen in Bakkum het ook moeten wezen. En dat is gewoon een kwestie van een aantal mensen uit Bakkum bij elkaar.

Randal Peelen:
[49:45] Maak je niet druk om Bakkum hoor, want wij hebben als erfgoedactiviteit ringsteken in Bakkum.

Peter van Rijn:
[49:51] Kijk, dat zou ik ook wel eens willen meemaken. Dat lijkt me erg mooi.

Randal Peelen:
[49:57] Maar even serieus, wat is immaterieel erfgoed? Want als ik daar naar die site ga, kijk, het is niet hetzelfde als... UNESCO-werelderfgoed, weliswaar staat UNESCO wel vermeld. Dus wat is de status van immaterieel erfgoederkenning?

Peter van Rijn:
[50:17] Eigenlijk de naam zegt het al, als je immaterieel. Dus het is alle zaken die niet materieel zijn. Het bekendste soort erfgoed wat we kennen is inderdaad van die UNESCO-werelderfgoed. Gevallen heb je het bijvoorbeeld over de Taj Mahal of de pyramides in Egypte. of dat soort.

Randal Peelen:
[50:34] Stelling van Amsterdam.

Peter van Rijn:
[50:36] Stelling van Amsterdam. Ook een aantal natuurgebieden vallen eronder. Dat zijn allemaal fysieke dingen waar je naartoe kunt gaan die je kunt aanraken. Immaterieel is dus alle andere soorten erfgoed wat je niet kunt aanraken. Dus wat in de cultuur verankerd zit.

Randal Peelen:
[50:54] Zoals de gewoonte om tijdens oud en nieuw de horlepiep te dansen.

Peter van Rijn:
[50:57] Bijvoorbeeld of om Sinterklaas te vieren om iets politiek incorrect te noemen of Of ja, alle zaken waar mensen in groepsverband waarde aan hechten om te doen of te vieren of te beleven of te eten.

Randal Peelen:
[51:16] Ik vind het wel gaaf, want er staat hier. Kenniscentrum Immaterieel Erfgoed Nederland coördineert sinds 2012 de implementatie van het in 2003 getekende UNESCO-verdrag in zaken bescherming van het immaterieel. Dus het is wel echt een heel erg officieel ding. Oké, maar nu even terug. Jullie gingen de demo scene daarvoor aanmelden. En dat vind ik dan wel, Hoe kom je daar nou bij? Ik vind het zo cool, maar ik kon er niet op.

Peter van Rijn:
[51:48] Nou ja, omdat je... Je gaat je afvragen. Je ziet inderdaad dus dingen als het ring steken en het kapiet schieten. En andere zaken voorbij komen. En je denkt van... Ja, maar als dat immaterieel erfgoed is... Dan is onze hobby dat dan eigenlijk ook niet. Want het zijn allemaal hobby's en bezigheden van mensen.

Peter van Rijn:
[52:12] En ja, als je er goed over nadenkt, eigenlijk zijn die gebruiker, waar we het zo net de hele tijd over gehad hebben, al die samenwerkingsverbanden, de dingen die je produceert, dat vinden wij dan waardevol om te bewaren naar de toekomst toe en om te documenteren en in musea en archieven te gaan bewaren, zoals we ook met die andere erfgoedtypes doen. En om heel eerlijk te zijn is het dan ook nog zo de eerste die op dat idee zijn gekomen zijn mensen uit Duitsland geweest die hadden eigenlijk ook het idee van ja we zijn een internationale gemeenschap en we willen dit eigenlijk zo.

Peter van Rijn:
[52:56] Breed mogelijk gedragen krijgen, maar dat kan niet vanuit één land dus nadat ze het in Duitsland geaccepteerd hebben gekregen zijn die mensen contact gaan zoeken met demonstrieren dus in andere landen. En zodoende is het nu dan dus in Duitsland, Finland, Polen, Nederland, Zwitserland. En dan vergeet ik er nog één... Er waren er zes. Nou, daar wil ik even af zijn. Maar ja, dat is dus een hele trits Europese landen al. En in Zweden en in Frankrijk zijn ze nu serieus bezig om het ook zover te krijgen. We hebben een groep in Amerika, maar Amerika heeft het verdrag nog niet geratificeerd.

Randal Peelen:
[53:38] Dat is wel typisch Amerikaans ding de laatste tijd.

Peter van Rijn:
[53:40] Ja, maar ja, de Britten zitten in hetzelfde schuitje. Dus wat dat betreft een beetje een anglo-saxisch probleem.

Randal Peelen:
[53:46] Moet ik dit uitleggen? Nee, ik zie een verband. Ik heb dat, Borgingsplan dan kunnen lezen. Is dat openbaar? Ik heb die pdf, maar die heb ik van Jarno gekregen. Ik weet niet of die...

Peter van Rijn:
[54:01] Die wordt niet door... Kien noemde je net al het kennisinstituut. Hij heeft dan die webpagina waar het op vermeld staat. Dat is eigenlijk een samenvatting van Borgingsplan staat daarin. En Kien publiceert niet de Borgingsplannen. Maar dat kunnen de groepen zelf wel doen. En wij hebben geen probleem ermee.

Randal Peelen:
[54:21] Wat ik leuk vond om te zien is dat Dave Borghuis ook heeft meegeschreven aan dat document. En die is dus eerder ook al in met Nerds om tafel geweest. Dus als luisteraars met dat soort type nerds verder willen luisteren, dan kan dat in ieder geval. Wat ik nog wel even heel interessant vind is, je hebt die website Poet. Ik vind dat een bijzondere naam, want dat is dus Frans in mijn beleving. Hoe gaat dat nou eens werken? Want die website is al lekker oud. En dat moet er ook zo uitzien. Want anders zou het niet kloppen. Dan moet niet al te flashy C6-3 zijn. Anders ren ik weg. Maar wat download ik dan? Want als ik Commodore 64 programma's ga downloaden. Dan moet ik een emulator hebben.

Peter van Rijn:
[55:03] Of een echte Commodore 64.

Randal Peelen:
[55:06] Maar ik kan er niet met mijn MacBook een floppy in steken.

Peter van Rijn:
[55:11] Nee, maar je kunt wel een adapter kopen. om zo'n Commodore 64 floppy aan te sturen met je Mac of met je PC. En dan dus.

Randal Peelen:
[55:19] Zo moet ik weer een ingewikkeld tooltje hebben, want die bestandsystemen zijn weer anders.

Peter van Rijn:
[55:23] Dus doe maar gewoon op een emulator of nog makkelijker klik op de YouTube link die ook op die pagina verzameld is.

Randal Peelen:
[55:29] En dan kun je het gewoon zo zien. Dat vind ik leuk. Ik wil dat doen. De hele avond.

Peter van Rijn:
[55:35] Ja, dat kan.

Randal Peelen:
[55:36] Ik moet zo nog een podcast opnemen. Dat is wel jammer, maar voor de rest dus...

Peter van Rijn:
[55:40] Dan kun je af en toe een vraag stellen en tussendoor gewoon een duimantje.

Randal Peelen:
[55:42] Dan zit ik gewoon die liedjes hier te blazen, ja.

Peter van Rijn:
[55:45] Komt goed. Dus nou ja, dit is niet bij alles, of niet bij alle producties. Maar ik geloof dat we momenteel op iets van 31% zitten van de 100.000 producties waar een YouTube-link bij beschikbaar is.

Randal Peelen:
[55:59] Ja, want je noemt het producties. Ik zit dan te kijken en er staan er statistieken. Want ja, op een of andere manier in de jaren negentig waren we heel geil van alles in statistieken vatten. Dus 99.682 producties. Maar je hebt ook 14.000 groepen. Bijna 1300 parties. 34.000. 4.300 boards, ga zo maar door. Mijn hemel, wat een site. Ik vind dat wel mooi.

Peter van Rijn:
[56:26] Het is 25 jaar liefdewerk oud papier.

Jarno Beumer:
[56:32] Daarom was het ook in State dat het een keer in deze podcast kwam.

Randal Peelen:
[56:37] Ja, ik snap wel dat jij dat zo zegt. Oké, maar nu wil ik de YouTube-link. Ik kan het nog niet vinden. Oké, nou dan kom ik vanzelf wel een keer uit. Ja, ik heb gelijk een... Die heet Black Hole, Apple II. Dat vind ik dan wel mooi. Maar goed, blijkbaar kan ik beter de Commodore erbij pakken. Want dat... Oh, Playstation 3 demo's? Wat nou dan? Waarom? Playstation 3 demo's? Dat vind ik heel raar. Maar goed, dat maakt helemaal niet zoveel uit. Dus, als jij nu luisteraars zou willen interesseren om naar zo'n party te komen. Die doe je nog steeds, die meetings. Hoe pak je dat aan?

Peter van Rijn:
[57:18] Ja, het begint ermee, je moet eigenlijk een soort intrinsieke interesse in dit soort nogal nerdy dingen hebben denk ik. Dus ik zou denk ik zeggen van kijk eens bijvoorbeeld de top 10 van alle tijden of van de afgelopen maand door klik gewoon op de YouTube links. Ja, Lijkt dat je wat interesseert hoe zulke dingen gemaakt zijn. Misschien interesseert het je wel om zelf zulke dingen te gaan produceren. Dan is een demopark die de geëigende plek om naartoe te gaan. En wil je dat dan beginnen te leren, dan zou ik zeggen van, meld je aan bij een Discord, bijvoorbeeld de Poehead Discord, stel je vragen en op die manier kun je op pad komen om zelf dat soort dingen te gaan produceren. Er zijn een aantal tutorials en sites met informatie afhankelijk van wat je beginniveau is. Waar je meer informatie over dit soort technologie kunt ophalen.

Peter van Rijn:
[58:30] Dat is heel omdat je het, wat ik zo gezien heb de afgelopen twee weken van jullie Slack bijvoorbeeld. Daar zitten mensen op allerlei verschillende niveaus. Dus gewoon mensen die zeggen van ik vind technologie leuk en interessant. Maar ik heb er zelf niet zo heel veel verstand van. Tot aan mensen die zelf programmeren en zo. Dus ja, die zou je allemaal een andere instap moeten bieden.

Randal Peelen:
[58:53] Ja, maar zo meten we de mensen niet die daar zitten. We meten het aan twee maatstaven. De ene is, ben je een pauper, een modaal mens of een rich bitch? De andere is, heb je een bestekmand of een besteklaar? Eigenlijk hoef ik niet meer te weten. Ja, je hebt dan ook nog wel zoiets als... De mensen die wel goed zijn met home assistant en eigenlijk nog steeds met ouderwetse schakelaars maar dan zijn de assen waarover wij meten nog wel klaar, wat mij betreft ja,

Randal Peelen:
[59:22] pizza met ananas dit zijn de vragen die belangrijk zijn dat is het ook.

Jarno Beumer:
[59:28] Ja wat ik wou zeggen is, Iedereen is welkom op een demoparty. Maar ik denk dat het inderdaad wel helpt dat je die interesse hebt.

Randal Peelen:
[59:38] Hoe zie je dat eruit? Neem ik mijn laptop mee?

Jarno Beumer:
[59:40] En of je nou zelf wat kunt produceren? Mag je meenemen.

Peter van Rijn:
[59:44] Moet niet per se. Maar is misschien wel zo leuk. Want mocht je dan niet willen produceren. Dan heb je tenminste je eigen vertrouwde omgeving bij je. En het hoeft ook niet per se programmeren te zijn. Het kan ook muziek maken. Het kan ook tekenen.

Jarno Beumer:
[59:58] Het kan ook bier drinken zijn.

Peter van Rijn:
[59:59] Het kan ook gewoon lekker een biertje drinken. Een socializer. Ja, er is geen verwachtingspatroon. Er zijn ook mensen die hebben eigenlijk geen skills op dat hele demomaakvlak.

Randal Peelen:
[1:00:16] Ze zijn gewoon fans.

Peter van Rijn:
[1:00:17] Die vinden het leuk of die komen mee met bekenden. En die vinden het leuk om achter de bar te staan en een biertje te drinken en contacten te leggen. En dat is ook helemaal prima. Het zou raar wezen als ja, als daar een soort eis aan gesteld wordt.

Randal Peelen:
[1:00:36] Ja kijk als Ajax voetbalt dan zitten er ook 50.000 mensen in dat stadion te kijken die kunnen ook niet allemaal voetballen, dus ik snap dat.

Peter van Rijn:
[1:00:46] Maar uiteindelijk is natuurlijk wel de hoop dat een paar van de kleine jongetjes die daar rondlopen heel erg hard gaan oefenen met voetballen en over 10 of over 20 jaar het Ajax vormen waar die vijftigduizend mensen een stand in hangen.

Randal Peelen:
[1:00:59] Is het op die demoparties jongetjes?

Peter van Rijn:
[1:01:03] Was het vroeger wel. Is het nu in steeds afnemende mate. Wat ik eigenlijk eerder al een beetje schetste. We hebben, ja, het gros is nu boven de veertig. Een significant deel ook boven de vijftig, inderdaad. Maar we hebben ook twintigers en tieners erbij lopen en we proberen ook bewust, het competitieprogramma en En het programma van die parties in andere zin zo te maken dat het ook voor andere generaties interessant blijft. Bijvoorbeeld een redelijke recente ontwikkeling van de laatste tien jaar is dat we steeds meer dingen live doen. Dus dan krijg je in plaats van dat je eerst weken lang thuis aan een effect zit te werken of aan een intro of een demo. Tot we twee codes tegenover elkaar op een podium zetten. Allebei een pc geeft. Precies dezelfde pc, dezelfde cpu, dezelfde graphics card en dezelfde editor. En daar kun je dan GLSL code intypen.

Randal Peelen:
[1:02:06] GLSL code?

Peter van Rijn:
[1:02:07] GLSL, dat is shaders, zeg je misschien.

Randal Peelen:
[1:02:10] Wat?

Peter van Rijn:
[1:02:11] Shaders. Dat is dus de programmaatjes die op een gpu lopen, waarmee je grafische effecten in je game of je videoprogramma of waar het ook voor gebruikt wordt, inschrijft.

Randal Peelen:
[1:02:24] Ik laat mijn gpu liever bitcoins minen.

Peter van Rijn:
[1:02:27] Dat kan ook, ja. Dat zou ook kunnen. Maar dat is visueel niet zo aantrekkelijk. Dus wij doen het dan met grafische effecten.

Jarno Beumer:
[1:02:34] Ja, dat schilder wel.

Randal Peelen:
[1:02:36] Dan kan je wel een volgende grafische kaart mee betalen.

Peter van Rijn:
[1:02:39] Maar dan kun je op je oude effecten gaan schrijven. Nee, maar dan maak je er dus eigenlijk een soort sport van. Twee programmeurs die tegenover elkaar zitten op het scherm op het grote Ik ben.

Randal Peelen:
[1:02:53] Heel nieuwsgierig vooral hoe dat gaat nu.

Peter van Rijn:
[1:02:56] Ja, daar hebben we dus YouTube registraties van staan. En elke maandagavond doen we dat soort wedstrijden op een Twitch kanaal. En dat soort competitie is dus blijkbaar meer interessant voor de huidige generatie. En dan zie je dus ook dat de deelnemers daaraan, die zijn gemiddeld 20 jaar jonger dan het overal gemiddelde. Van de hele demo scene. Dus bijvoorbeeld op die maandagavond sessies, ik heb er vorige week nog eentje mogen doen, mogen mixen. Dus dan heb ik mijn OBS ingesteld en ik krijg de code via een speciaal programma binnen. Die render ik dan en mix ik met OBS in elkaar. Dan hadden we vier deelnemers waarvan één boven de dertig en de rest eronder. Dus dat is echt iets wat van de nieuwe generaties is. Het is natuurlijk ook niet gezegd dat dit dan de laatste ontwikkeling in die richting is. We blijven gewoon luisteren naar wat het publiek wil, wat men interessant vindt.

Randal Peelen:
[1:04:04] Het voelt voor mij ook wel een beetje als die overeenkomst met de hackerscene waar je het eerder over had. Want wat de hackerscene, althans de mensen die je in het wild tegenkomt, wel bindt, is ook dat stukje gezelligheid. Je had niet lang geleden het Hacker Hotel. Je hebt die festivals zoals Make Contain Hackers. En dan dit jaar What Hackers You Earn. Want festivals moeten natuurlijk elke paar jaar van naam veranderen. En dat is super logisch. En wat ik al eerder zei. Nerds doen dat voor mijn gevoel van nature. Dus ik kan me hier wel wat bij voorstellen. We hebben met nerds om tafel ook vier keer per jaar een meetup. En de komende keer is dat bij mij bij Freedom Internet op kantoor. Ja, dan zit je daar met veertig nerds en daarvan is inderdaad een stuk of zes vrouwen, zoiets, waar ik wel genoeg in schep. En dan heb je ook gewoon een dag waarin de ene hoek zitten mensen spelletjes te doen, de andere staan ze bier te drinken en nog een ruimte met Mario Kart. En dat is precies hoe zo'n hackersfeest er voor een deel ook uitziet. Behalve dan dat hackers ook van die creatieve gekke dingen hebben. En dan printplaatjes uitdelen waar je op mag gaan solderen. En andere random shit die je ter plekke tegenkomt. Maar ik heb ongeveer dezelfde vibe bij het verhaal dat jullie vertellen. Met zo'n demo's die zijn gewoon mensen die hebben een bepaald interesse. Maar het zijn in de kern wel nerds. Die een soort nerd meetup hebben. En daar nerd dingen doen. Het enige wat ik nog niet helemaal snap is.

Randal Peelen:
[1:05:33] Moet ik me nu een gymzaal voorstellen bij iemand thuis? Of hoe gaat dat in z'n werk?

Jarno Beumer:
[1:05:37] Dat varieert een beetje per land. In Duitsland is die aanzienlijk groter. Aanstaande paasweekend is Revision weer. Daar zit je in een oude fabriekshal.

Peter van Rijn:
[1:05:53] Ja, het is een concerthal, oude fabriekshal.

Jarno Beumer:
[1:05:55] Ja, oude fabriekshal. Ik denk, hoeveel bezoekers komen daar? Wel minstens duizend.

Peter van Rijn:
[1:06:00] We gaan de brandweer maximaal duizend hebben. Dus het is officieel altijd 999.

Randal Peelen:
[1:06:06] Officieel wel.

Peter van Rijn:
[1:06:08] Officieel wel, ja. En de brandweer komt ook controleren. Maar meestal blijven die op het balkon boven staan. en kijk over de zaal en als er niks geks gebeurt dan is het inderdaad 999 bezoekers en is het goed.

Randal Peelen:
[1:06:21] Maar wat ik zie in de plaatjes is inderdaad wat ik me voorstel bij een landparty een boel computers op een boel tafels maar dan zijn het wel overwegend ouderwetse computers.

Peter van Rijn:
[1:06:34] Ja, ik denk dat het iets van 60-40 of zo is. 60% oudere systemen, 40% nieuwere. Je hebt ook bekende feesten, bijvoorbeeld Wat Assembly in Helsinki is een hele bekende. Waar zes, zeven, achtduizend mensen op afkomen. Daarvan is dan 80% is gamer. En ja, dat is eigenlijk nog de grootste nog bestaande landparty in Europa. Maar daar zit ook een heel significant demo scene gedeeld aan. Dus dan heb je drie, vierhonderd demo sceneers die daarop afkomen. En die hebben dan een eigen hal. Dat wordt in Mesu Kerskurs heet dat. Dat is een soort jaarbeurs of zo. Die hebben een eigen zaal in dat zalencomplex. Waar een demoparty wordt gehouden.

Randal Peelen:
[1:07:21] Ik zie ook dat er een site bestaat die heet. Hoe moet ik het goed zeggen? Demoparty.net. Die link zal ik ook wel in die show noot zetten. En daar staan er een heleboel. Maar ook gewoon met namen waarvan ik denk. Ik snap wel dat het vandaan komt. Eentje heet AirSync. Payback. Momentum. Gerp. Cosmos. BCC party uiteraard. Moet je dat... Leuk man.

Peter van Rijn:
[1:07:45] Berlin Commodore Club.

Randal Peelen:
[1:07:47] Maar goed, op het moment dat mensen dit horen. En ze vinden dat vet. Dan kunnen ze in ieder geval naar Poet.net gaan. Daar staan dus een heleboel van die demo's. Daar kunnen mensen ook die video's van krijgen. Heb je nog een andere. Goede entry point. Waar je mensen mee doorgaat op zou kunnen sturen. Jarno.

Peter van Rijn:
[1:08:05] Je noemde net Demoparty.net al. Dat is als je dus inderdaad. Besluit van ik wil zo'n Demoparty. Een keer meemaken. Kun je daar zoeken. wat er in de buurt te beleven is. Er is nog een ander groot archief waar niet alleen demos en intros en dergelijke opstaan, maar ook muziek en graphics. Dat is dan demozoe.org.

Randal Peelen:
[1:08:26] Hoe demozoe?

Peter van Rijn:
[1:08:27] Ja, demo, dus d-e-m-o-z-o-o-o.org. Die hebben dus een nog wat breder spectrum. En als je bijvoorbeeld in dat live programmeren geïnteresseerd bent, dan is er livecode.demozoel.org. Daar kun je informatie over die wekelijkse, maar ook wekelijkse wedstrijden vinden. Maar ook over livecode wedstrijden die we bij de parties organiseren.

Randal Peelen:
[1:08:58] Oh, dat vind ik vet. Ik wil dat wel een keer zien hoor.

Peter van Rijn:
[1:09:02] Dat kan. Ja, elke maandagavond op twitch.tv slash fieldfx uit mijn hoofd.

Randal Peelen:
[1:09:10] Nou, ik heb net driftig mee zitten typen. En al die links die ik hier zet, die staan wat mij betreft gewoon in show notes. Want ik denk dat mensen daar hun lol mee op kunnen. Heren, dank jullie wel. Ik ga deze lekker afkondigen. Dan kunnen we nog heel even naar de bonus. Als jullie dat goed vinden. En dan ga ik op naar mijn pokeball. Tot zover deze aflevering van Met Nerds om tafelen. Met Nerds om tafelen is een podcast door Jurri Jan Uurbachs en mij. Randal Peelen en onze paneleders. En Esther Krammerdam, Ruurd Sanders en Sander Bijleveld. En onze gastnerds van vandaag. Het waren er twee. Jarno Beumer. Dank voor je komst. Waar kunnen mensen meer over jou te weten komen?

Jarno Beumer:
[1:09:44] Waar is er meer over mij te weten komen? Op LinkedIn heb ik een vrij beperkt profiel. Daar ben ik wel op vindbaar. Verder koer op mijn naam. En je komt wel wat tegen. Ook in de demo scene producties.

Randal Peelen:
[1:09:57] Leuk. En Peter van Rijn. Jij ook bedankt.

Peter van Rijn:
[1:10:02] Graag gedaan.

Randal Peelen:
[1:10:03] Wel thuis ook straks weer. Waar kunnen mensen weer over jouw tweet komen? Nou Poet, je draagt een shirt dat staat zo vol met mooie gekleurde logo's. Dat ik denk, daar moeten mensen toch naartoe?

Peter van Rijn:
[1:10:15] Dat lijkt me een heel goed idee. En daar kun je mij ook regelmatig actief bezig zien. Aan elke gebruikersprofiel Poet is een lijst verbonden met credit. Van welke producties men bij betrokken is geweest. Dat is ook bij mij het geval. Dus als mensen mijn producties zouden willen zien. En dan zouden ze op Poet de gebruiker Hevok kunnen opzoeken. En zodoende meer kunnen vinden. En natuurlijk zou ik iedereen willen aanraden om www.outlinedemoparty.nl te bekijken. Dat is nu nog een vrij lege site. Maar die wordt elk jaar in de richting van het hemel.

Randal Peelen:
[1:10:54] Nu nog een beetje een outline van een website.

Peter van Rijn:
[1:10:56] Ja. Het ziet eruit zoals vroeger de desktop van je Atari eruit zag.

Randal Peelen:
[1:11:02] Een Atari ST zag er inderdaad ongeveer zo uit.

Peter van Rijn:
[1:11:04] Leuk man. De komende weken komt er meer informatie over het jaarlijks evenement wat we met Hemelvaart organiseren in Ommen.

Randal Peelen:
[1:11:15] Ommen?

Peter van Rijn:
[1:11:16] Ja, dus het moet bekend terrein zijn.

Randal Peelen:
[1:11:19] Wel een beetje om. Klopt, ja.

Peter van Rijn:
[1:11:22] Zwolle voorbij en dan nog een tijd doorrijden.

Randal Peelen:
[1:11:26] Ja, heel leuk. Meer informatie over ons is te vinden op onze website als mnot.nl, en join onze slechter gingen 25 honderd charmante kapouwen en gezellig neemt jullie voor. Onder andere jullie twee, dus wees welkom. We hebben een kanaal napraten, daar is het bijna altijd gezellig. Word je nou vriend van de show, dan krijg je toegang tot het clubhuis op onze slechterse gesloten kanaal. Vier meetups per jaar, stickers en bierviltjes vloeien door je briefbus en je krijgt een feed zonder reclame, zodat je eerder dan de rest kunt luisteren en elke week met de pracht van de bonusaflevering merch uit op onze website. Je kunt vragen stellen aan de volgende GatsNerds in het kanaal. Vraag van de luistering. En voor nu hartelijk dank voor het luisteren. Tot de volgende keer.